نیاز دارم یکی تو حرم‌آقای‌امام‌رضا ازم یاد کنه:)

من وقتی خستم و دایره میگیرم:

از مرور گذشته نفرت دارم؛ و این کاریه که چنلم همیشه انجام میده برام.

ناراحتم چون نمیتونم برم دوستامو ببینم. واقعا دلتنگم و خیلی یجوریه؛

درسته که مسیرمون متفاوته اونم خیلی؛ ولی هیچوقت از آشنایی باهاشون پشیمون نمیشم چون تو نیازمندترین لحظه‌های زندگیم بودن:) یا درسته که مجبورم خیلی جاها برخلاف میل باطنیم ازشون دور بشم فیزیکی؛ و کلی ناراحتی بکشم از این بابت و حس تنهایی کنم از لینکه باهاشون کمتر صحبت میکنم؛ ولی بازم خوشحالم که ی‌روزی بود که تونستم باهاشون آشنا بشم.

و واقعا اون دوستایی که برات اینقدر خوشحال‌میشن که گریشون میگیره یا کلی تبریک میگن و خلاصه از خودت بیشتر خوشحال میشن و تو اینو تو حرفاشون حس میکنی>>>>>>>

-میدونی مهمه آدما کِی هستن و کِی نیستن- اون موقع که باید میبودی؛ بودی ینی واقعا متفاوته.

مغزم خسته‌تر از اونیه که سرکلاس بشینه ولی باید ساخته بشیم پس جنگیدن مهمه!☝🏻

-مود-

امروز برای واقعی همراه‌اول منو روانی کرد اینقد پیام داد:)

خیلی چیزا باعث ناراحتیمه.. ولی شایدم چون حساسم؟ ولی من فقط سعی میکنم یخورده ب‌آدما فضا بدم تا خودشونو ثابت کنن یا نشون بدن بهم احساساتشونو:) ولی درنهایت ناراحت میشم با رفتارای عجیبشون و بازم دیلیت ی‌آدم دیگه. متاسفانه دست ب‌حذف کردنم رفته هوا ولی مثه اسب اذیت میشم:) گریه میکنم غصه میخورم ولیخب بهتر از اینه که هی ناامیدم کنن مگه نه؟

ب‌خاطر اینکه امشب پیام از طرف دوستای دانشگاه‌قبلیم دریافت کردم و بهم گفتن که با کوچیکترین چیزا یادم افتادن و دلشون تنگشده و من الان در اشک‌ریزترین حالت ممکنم:) چون نمیتونم واقعا احساساتمو بیان کنم مقابلشون و هیجوقت فکرنمیکردم انقدر اررش داشته باشم بینشون و الان حس تهنایی میگیرتم.