شاهنامه_ گفتار اندر ستایش خرد.m4a #شاهنامه

خودم خیلی براش هیجان زدم. واقعا کاش تابستون این کارو شروع می کردم، ولی حالا که شروع کردم سعی می کنم ولش نکنم. شما هم انجام بدید، تهش به نظرم خیلی باحال میشه که سلام و احوال پرسی رو به ۱۲۰ تا زبان دنیا بلد باشی.

غزل شماره ۴۴۰: سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی, خطاب آمد که «واثق شو، به الطاف خداوندی» دعای صبح و آهِ شب، کلید گنج مقصود است بدین راه و روش می‌رو، که با دلدار پیوندی قلم را آن زبان نَبوَد، که سرِّ عشق گوید باز ورای حدّ تقریر است، شرح آرزومندی الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور پدر را باز پرس آخر، کجا شد مِهرِ فرزندی؟ جهانِ پیرِ رعنا را، ترحّم در جِبِلَّت نیست ز مِهر او چه می‌پرسی؟ در او همّت چه می‌بندی؟ همایی چون تو عالی‌قدر، حرص استخوان تا کی؟ دریغ آن سایهٔ همّت، که بر نااهل افکندی در این بازار اگر سودی‌ست، با درویش خرسند است خدایا منعَمم گردان به درویشی و خرسندی به شعر حافظِ شیراز می‌رقصند و می‌نازند سیه‌چشمان کشمیری و تُرکان سمرقندی #شعریانه

اینو توی تابستون بافتم، بدبخت مو داشت ولی چون موهاش زشت بود کچلش کردم اسمش بدبخته

این رو هم از دیروز شروع کردم ولی ذره ذره بافتم تا امروز تموم شد.

دنیا چیه؟ جهان کجاست؟

نجات دهنده ` باباجان، نجات‌دهنده نه توی گور بود و نه تو آیینه. نجات‌دهنده غریق‌نجات بود. تاحالا توی آب رفتی پایین؟ آب‌ها رفتن تو بینیت و دهنت، چشمات سوخته؟ اون‌موقع غریق‌نجات می‌پره تو آب. می‌کشتت بیرون. زنده‌ای؟ خب زنده‌ای. مهم نیست چقدر چشمات سوخت یا دهنت پر از آب شد، زنده‌ای. میره. مهم نیست بعداً چقدر از آب می‌ترسی یا چشمات تار می‌بینه. زنده‌ای. حالا به من بگو، اگه این‌بار تو عمق تاریکی این شب‌ها بپرم، ستاره‌ها گلوم رو زخم کنن و هوا نفسم رو تنگ، نجات‌دهنده میاد ؟