میدونی وقتی بهم میگفتن جو مدرسه تیزهوشان و نمونه دولتی خیلی درسیه و رقابتیه من چیز دیگه ای تو ذهنم بود فکر میکردم مثه سال های قبله بچه ها در عین درس خونی اینقدر باهم رفیقن و پاین که کلاس از شلوغی نمیوفته و همیشه دلقک کلاس هس که جمع رو به دست بگیره و خل و چل باشیم ولی نه اینجا اینجوریا نیسسس

بخوام توصیف کنم گروهی از کمال گرایانی که به عمرشون چیزی جز بیست نگرفتن و فکر میکنن فقط خودشونن که نمرات خوبی داشتن کله تابستون پیشخوانی کردن و الانننن میخوان تو چش هم کنن که ارههه مننن اینجاهارو زودتر خوندمم من مطلب بالاتر از کتاب بلدممم من فلانممم

امیدوارم این باد تو غبغب انداختنا فقط واسه اوله سال باشه

راه حل در این فضای سمی: خودمو دوست دارم تلاش هامم کافیه هر کس جایگاه خودشو تو این دنیا داره و کسی جای اون یکیو قرار نیس بگیره نمراتم مهم نیست سلامت روانم اولویته و مهم تر از همه دیگه تفریحاتمو قربانی درس خوندن نمیکنم نتیجه هرچی شد شد

الان فهمیدم چقدر دلم براش تنگ شده چقدر دوستش داشتم و حواسم نبود واقعا میتونم بگم بهترین دوستم بوده و هست بهترینِ بهترین کسی واقعا واسم کم نذاشت😭🌱💫 زهرای قشنگم

وای خدا😭😭😭 هر روزی که میرم مدرسه دلم بیشتر واست تنگ میشه اینکه دیگه بغل دستم نمیشینی که سر کلاسا کرم بریزیم و بخندیم باعث میشه بگم با تموم سختی های نهم ولی کاش برمیگشتم عقب و دوباره خاطراتمونو زندگی میکردم:) دوست خوب و مهربونم میمونی حتی اگه دیگه توی یه مدرسه نباشیم🥲🫂

شمارو نمیدونم ولی من خیلی وقتا به این فکر میکنم که اگه اینجا نبودم چی میشد یه مدرسه دیگه، یه شهر دیگه یا یه کشور دیگه یا حتی یه زمان دیگه شاید اگه انتخاب با من بود دوست داشتم یه تو دبیرستان های آمریکا درس بخونم صبحا تا مدرسه پیاده برم و از نمای حیاط خلوت های سبز و جاده های آسفالت که بارون خورده لذت ببرم شایدم دلم میخواست قرن ها پیش توی یه خونه روستایی باشم و اسب و اردک ها و چشمه ی اون سر تپه تنها چیزایی باشن که ازش درکی دارم