خدایا به من صبر بده

با این پروفایلا که من این چند وقت گذاشتم ایشالا که زنده برمیگردم

از آن دسته دختر های خیلی مذهبی و انقلابی نبودم دختر آزاد و ضد انقلاب هم نبودم از آن دسته خرخون های باهوش همه چی دان نبودم اما بی خیال و خنگ و اهمال کار هم نبودم هنرمندی که از هر انگشتش یک هنر میباره نبودم اما بی دست و پا و بی مهارت هم نبودم نه آنقدر قشنگ حرف میزنم نه آنقدر زشت نه شعر دوست دارم نه جبر نه اهل نشستن پشت میزم نه اهل دائما کار عملی نه ورزشکارم نه تن لش نه تنبلم نه سخت کوش نه شجاع نه محتاط نه آنقدر مهربان و احساسی نه آنقدر خشک و منطقی چیزی که حالا از خودم میبینم یک انسان معمولیست که با گزاره های جامعه تعریف نمیشود

.

میخوام یه چالشی رو شروع کنم چهل روز شکر برای چهل نام خدا

خدایا شکرت این لحظات جوگیری زهرا رو از ما نگیر🤲

نام اول: خدایا شکرت برای الله اکبر اگر الله اکبر بر دلم حک نشده بود چطور در هر نابسامانی سینه سپر میکردم و میگفتم خدا از هر مشکل و دغدغه من بزرگتر است اگر الله اکبر میان کوهی از نرسیدن ها ملکه ی ذهنم نبود چطور امید و آرزویی برایم باقی می ماند بین تهدید های شیطان صفت ها با چه نامی قلبم را تسلی میدادم اگر الله اکبر را نداشتم چطور دووم میاوردم

یه قانونی هم هس واسه معلما هرچی درس بیخودتر و چرت تر معلم عقده ای تر و سخت گیر تر