امروز صبح خواهرم تو راه مدرسه ازم می‌پرسید اگه یه روز صبح بلند بشی و ببینی همه چیز را فراموش کردی، چه حسی پیدا می‌کنی؟ گفتم خیلی ناراحت میشم گفت آخه چیزی یادت نیست، بخاطر چی ناراحت میشی؟ راست میگفت، همه ‌ی رنجها زیر سر خاطره هاست.

تنهایی اگه عکس بود:

عه من:

شما هم جدیدا فهمیدین دور و بریاتون خودشون به اندازه کافی غم و غصه دارن، و دیگه وقتی حالتون رو میپرسن فقط میگین “مرسی خوبم تو خوبی”؟

سن ۱۸ تا ۲۵ سالگی واقعا خیلی عجیبه ! بعضی ها هنوز گواهینامه نگرفتن . بعضی ها دارن شرکت مدیریت میکنن. بعضی ها تا حالا هیچ رابطه نداشتن . بعضی ها بچه دارن . بعضی دارن تو کشورهای مختلف سفر میکنند. بعضی ها برای بیرون رفتن از خانوادشون اجازه میگیرن . تو این بازه سنی همه چیز ممکنه .

‌مهم نیست رابطه‌تون دوستیه یا بیشتر یا هرچی، بی‌خبر و بی‌هیچ حرفی آدما رو رها نکنید. انقدر شهامت داشته باشید و مسئولیت پذیر باشید که بتونید به زبون بیارید که نمیخواید ارتباطتتون رو ادامه بدید. آدما عروسک شما نیستن.

بابام داشت غر میزد که سرم درد میکنه و پیر‌شدم و... مامانم از اون ور گفت: ای بابا، چرا عزیزم؟ بابام جواب داد: حالا که گفتی عزیزم حس میکنم بهترم:))

آدم یهو غریبه نمیشه، بعد از تمام دفعاتی که ازتون ناراحت شد و اجازه دادید ناراحت بمونه غریبه میشه.

بعضیا ارزش ناراحتی عم ندارن.. باید فراموش کرد که اصن یه همچین ننگی تو زندگیت بوده!🤌🏻

آره..

تا ناله‌ی این قـطار، تلخِ تلخ است دلشوره‌ی انتظار، تلخِ تلخ است پرسید شبیه چیست دنیا؟ گفتم؛ مـاننـد تـه خـیار، تلخِ تلخ است

شبتون بخیر.