تا زندگیم میاد یکم بیفته رو غلتک ، غلتک میفته روم

موشک رسید و سن و سالَت را نپرسید ناخوانده آمد ، رفت و حالَت را نپرسید از مدرسه برده‌ست دشمن خنده‌ات را باید بگیرم از کجا پرونده‌ات را؟! رنگم پریده هیچ ردی از تنت نیست راهی برای زود پیدا کردنت نیست افطار را با خاکِ اینجا باز کردم تا صبح پیدا می‌شوی دورت بگردم گفتی ردیف چندمی توی کلاست؟ هر جای این آوارها هست انعکاست.

عید قربان آمد و عیدم شده چشمان تو ؛ عید به قربان نگاهت جان من قربان تو

تهرانِ بدونِ تو فقط سردرد داره.

فکرشُ بکن هیچ‌وقت یه مدرسه ثبت‌نام نمی‌کردیم"