🔰 صوت مهم درباره نکات ویژه برای قبولی در #مصاحبه_دکتری 💠 برای تقویت رزومه چه کنیم ⁉️ ✅ آیا پایان نامه ارشد را تبدیل به کتاب کنیم امتیاز دارد ⁉️ 💠 آیا در مصاحبه با زبان انگلیسی سوال میکنند⁉️ 🔰نوع دانشگاه از نظر اعتبار فرق دارد ⁉️ 💠 در جلسه دکتری از چه مواردی سوال میکنند ⁉️ و... 🎤عبادی

🔰 خیلی ها سوال می کنند آنهایی که اصلا ارتباطی با خداوند ندارند و نه اهل نماز هستند و نه روزه ، چرا زندگی خوبی دارند⁉️ 👈 جوابش واضح هست ، چون برای دنیای خودشان تلاش می کنند و خدا هم اجر دنیایی آنها را می دهد ، اما در آخرت نصیبی ندارند ! مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ ﴿۲۰﴾ سوره شوری 🔰كسى كه كشت آخرت بخواهد براى وى در كشته‌ اش مى‌ افزاييم و كسى كه كشت اين دنيا را بخواهد به او از آن مى‌ دهيم و[لى] در آخرت او را نصيبى نيست 🔰انقلابی باید قوی شود🔰 http://eitaa.com/joinchat/4235001869C41c082b340

👌 اهمیت نماز صبح ✍ احسان عبادی @ma_va_o

🔰 سر صبح این کتاب را می خواندم این مطالبش جالب بود کتاب طبقه حاکم که خانم ویلکرسون نوشتند و پرفروش ترین کتاب نیویورک تایمز در سال ۲۰۲۰ شد، مطالب جالبی درباره انتخابات ۲۰۱۶ که ترامپ انتخاب شد و تغییرات امریکا بعد آن نوشته. حتی ماجرای استیضاح ترامپ در آن زمان و هشدار روان شناسان درباره ترامپ شروع از ص ۲۳ @ma_va_o

🌺 رمان عاشقانه #پرواز_از_لانچر 🌺

🔰 رمان عاشقانه #پرواز_از_لانچر 2 💠قسمت دوم 🌺 گل مریم، چای معطر، و پیمانی در حضور خدا آفتاب دومین روز مرخصی با انوار طلایی‌اش از پنجره‌ی چوبی اتاق به داخل می‌تابید. حسین عبودیت، پس از اقامه نماز صبح، دیگر نخوابیده بود. او روی سجاده‌اش نشسته و به مفاهیم عمیق دعای عهد فکر می‌کرد. نام «مطهره سادات حامدی» از شب گذشته پیوسته در پس‌زمینه ذهنش تکرار می‌شد. برای او که سال‌ها با منطق، ریاضیات پرتابه، و محاسبات دقیق نظامی سر و کار داشت، این تلاطم درونی پدیده‌ای ناشناخته و عجیب بود. حاج آقا عبودیت، پدر حسین، پس از بازگشت از مسجد محله، سماور را روشن کرده بود. وقتی حسین وارد آشپزخانه شد، پدر با مهربانی دستی بر شانه ستبر پسرش کشید و گفت: «مادرت دیشب موضوع را به من گفت. حسین جان، خانواده آقای حامدی از خوبان این شهرند. من سال‌هاست در مسجد پشت سر آقای حامدی نماز خوانده‌ام و به پاکی و نجابت این خانواده قسم می‌خورم. اگر قسمتت این باشد، بدان که خدا تو را بسیار دوست داشته است.» حسین با حجب و احترام سرش را پایین انداخت و گفت: «الحمدلله آقاجان. دعای خیر شما و مادر همیشه پشتوانه من بوده است. هرچه خدا بخواهد و شما صلاح بدانید.» ساعت حدود ده صبح بود که مادر حسین، با دلی پر از امید، به سمت تلفن رفت. شماره منزل آقای حامدی را گرفت. صدای مادر در حین احوال‌پرسی‌های معمول زنانه، گرم و پر از احترام بود. پس از مقدمه‌چینی‌های مرسوم، مقصود اصلی را بیان کرد: «راستش خانم حامدی عزیز، تماس گرفتم تا اگر اجازه بفرمایید، امشب به همراه حاج آقا و پسرم حسین، برای امر خیری خدمت برسیم و چند دقیقه‌ای مصدع اوقاتتان شویم.» پشت خط، مادر مطهره سادات با متانت پاسخ داد که باید موضوع را با حاج آقا و خود دخترش در میان بگذارد. قرار شد تا ساعتی بعد خبر نهایی را بدهند. آن یک ساعت برای حسین طولانی‌تر از روزهای سخت عملیات در کویر گذشت. سرانجام زنگ تلفن به صدا درآمد و خانواده حامدی با کمال میل برای بعد از نماز مغرب و عشاء، اجازه حضور دادند. حسین در ذهنش زمان را محاسبه کرد. او در کل 48 ساعت مرخصی داشت. از غروب روز گذشته تا اکنون، بخش مهمی از آن سپری شده بود و برای او که می‌دانست زمان به سرعت می‌گذرد،در این 24 ساعت باقی‌مانده، او باید مهم‌ترین تصمیم زندگی‌اش را می‌گرفت. همچنین زهرا خواهرش اشاره کرده بود که مطهره سادات متولد سال 1383 است. حسین متولد 1378 بود، این اختلاف سنی از نظر حسین برای درک متقابل و ساختن یک زندگی مشترک، بسیار ایده‌آل و مناسب بود. عصر آن روز، حسین به همراه پدرش برای خرید گل و شیرینی از خانه خارج شد. او به جای دسته‌گل‌های بزرگ و پر زرق‌وبرق که تناسبی با سادگی و خلوص هر دو خانواده نداشت، یک دسته‌گل متوسط اما بی‌نهایت زیبا از گل‌های مریم و نرگس انتخاب کرد. عطر گل مریم، او را به یاد پاکی و نجابتی می‌انداخت که روز گذشته در آن نگاه گذرا دیده بود. یک جعبه شیرینی سنتی نیز خریدند و پس از صرف شام، راهی منزل آقای حامدی شدند. خانه آقای حامدی در کوچه‌ای بن‌بست و آرام قرار داشت. نمای خانه آجری بود و پیچک سرسبزی از روی دیوار حیاط به بیرون سرک کشیده بود. با به صدا درآوردن زنگ، در با صدای تیکی باز شد. آقای حامدی، مردی میانسال با چهره‌ای نورانی و محاسنی جوگندمی، در آستانه در ایستاده بود و با خوش‌رویی از آن‌ها استقبال کرد: «بفرمایید، صفا آوردید حاج آقا عبودیت. قدم بر چشم ما گذاشتید.» فضای داخل خانه، درست مانند اهالی‌اش، ساده، صمیمی و سرشار از آرامش بود. در گوشه پذیرایی، یک کتابخانه چوبی بزرگ پر از کتاب‌های مذهبی، تفاسیر قرآن و کتب ادبی قرار داشت. پشتی‌های سنتی و فرش‌های دست‌باف لاکی‌رنگ، گرمای خاصی به محیط بخشیده بود. خانم حامدی با چادری سفید و گل‌دار به استقبال آمد و با مادر و خواهر حسین گرم گرفت. پس از گذشت دقایقی از تعارفات اولیه و صحبت‌های پدران درباره اوضاع روز و خاطرات گذشته، سکوت معناداری بر اتاق حاکم شد. حاج آقا عبودیت سرفه‌ای کرد و با نام خدا بحث را آغاز نمود: «بسم الله الرحمن الرحیم. جناب حامدی عزیز، غرض از مزاحمت، رسیدن به خدمت شما برای امر خیری است که سنت پیامبر مکرم اسلام (ص) است. جوان ما، حسین آقا را که می‌شناسید. در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شده و شکر خدا نان حلال خورده است. اکنون هم که در خدمت نظام و کشور است. ما آمدیم تا از دختر خانم گل شما، مطهره سادات، برای پسرمان خواستگاری کنیم.»