#سلام سلام استاد ببخشید من این سوال کمی شخصی رو میپرسم چون خودم گیج شدم کمی شما الان اصولگرا حساب میشید یا اصلاح طلب؟😅 چون به برخی افراد هر دو گروه هم نقد میکنید و هم تعریف برای من دهه هشتادی انصافا سخته الان ببینم کدوم طرف باید بود! ممنون میشم جواب بدین 🎤 عبادی @ma_va_o

🔰 فرمایشات رهبری بنده دعوای اصلاح طلب و اصولگرا را هم قبول ندارم؛ من این تقسیم بندی را غلط می‌دانم. نقطه‌ی مقابل اصولگرا، اصلاح طلب نیست؛ نقطه مقابل اصلاح طلب، اصولگرا نیست. نقطه‌ی مقابل اصولگرا، آدم بی اصول و لاابالی است؛ آدمی که به هیچ اصلی معتقد نیست؛ آدم هرهری مذهب است. یک روز منافع او یا فضای عمومی ایجاب می‌کند که بشدت ضد سرمایه گذاری و سرمایه داری حرکت کند، یک روز هم منافع اش یا فضا ایجاب می‌کند که طرفدار سرسخت سرمایه داری شود؛ حتّی به شکل وابسته و نابابش! نقطه‌ی مقابل اصلاح طلبی، افساد است. 👈👈بنده معتقد به اصولگرای اصلاح طلبم؛ اصول متین و متقنی که از مبانی معرفتی اسلام برخاسته، با اصلاح روش‌ها به صورت روزبه روز و نوبه نو. ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۴

شکوه خیره‌کننده و عظمت بی‌بدیل معماری مسجد شاه (مسجد امام)، هوش از سر می‌برد؛ اصفهان چه بهشت زمینی زیبایی است. هر بار که از پله‌های مارپیچ عمارت عالی‌قاپو بالا می‌روم، گویی طنین صدای پرصلابت شاه عباس در ایوان آن می‌پیچد که با غرور، خبر اخراج پرتغالی‌ها از آب‌های جنوب را می‌دهد و نام بندر گمبرون را به بندرعباس تغییر می‌دهد. در سکوت سحرانگیز زیر گنبد مسجد شیخ لطف‌الله، گویی هنوز صدای تق‌تق آرام و ظریف چکش‌های استادکاران و معماران عاشق به گوش می‌رسد که کاشی به کاشی این شاهکار بی‌نظیر را با وسواسی بهشتی به هم گره زدند تا رقص نور را در محرابش به دام بیندازند. قدم زدن در سایه‌سار درختان سر به فلک کشیده خیابان چهارباغ را که نگو گویی در راهروهای سرسبز بهشت خرامان‌خرامان راه می‌روی و نسیم تاریخ صورتت را نوازش می‌کند. و چه حظ وصف‌ناپذیری دارد نشستن بر پله‌های سنگی پل خواجو، آنگاه که پاهایت را به خنکای زلال آب زاینده‌رود می‌سپاری و روح و روانت در آواز اصیل و حزین خوانندگان زیر طاق‌ها غرق می‌شود. و سی‌وسه‌پل... گذرگاهی چنان مسحورکننده که در بازی نور و سایه طاق‌هایش گم می‌شوی و از بس غرق تماشای انعکاس آن در آب هستی، نمی‌فهمی کی دل به قدم زدن در آن دادی و کی از آن گذر کردی. وقتی در میانه میدان نقش‌جهان می‌ایستم، گویی چشمانم را که می‌بندم صدای کوبش سم اسبان چوگان‌بازان صفوی را می‌شنوم که در میان هیاهو و تشویق تماشاچیان می‌تازند و گوی رقابت را می‌ربایند. وارد باغ چهل‌ستون که می‌شوم، انعکاس آن بیست ستون چوبی برافراشته در آب استخر، مرا به بزم‌های باشکوه شاهانه می‌برد؛ گویی هنوز بوی عود و صدای موسیقی عود و کمانچه از تالار آینه‌کاری شده‌اش به مشام و گوش می‌رسد. قدم در کوچه پس‌کوچه‌های سنگ‌فرش و آرام محله جلفا که می‌گذارم، صدای طنین‌انداز ناقوس کلیسای وانک مرا به تماشای نقاشی‌های دیواری خیره‌کننده‌ای می‌خواند؛ آنجا که هنر ارمنی و معماری ایرانی با ظرافت تمام در آغوش هم آرمیده‌اند و بوی قهوه‌ی تازه‌دم کافه‌های اطراف، مستت می‌کند. و در عمارت هشت‌بهشت، لابه‌لای درختان باغ بلبل، گویی هنوز همهمه‌ی آرام و خنده‌های لطیف ساکنان قصر را می‌شنوم که در میان مقرنس‌های گچی، طاق‌های مقرنس و حوض‌های مرمرین میان عمارت به تماشای زیبایی‌های روزگار نشسته‌اند. اصفهان، نه یک شهر، که موزه‌ای زنده از رویاهای تجسم‌یافته است. آه،،، ای اصفهان تو چه زیبایی... ✍ احسان عبادی @ma_va_o

کتابهای غیرعلمی که بنده در این هفته در دست خواندن دارم👆 این شکل کتابخوانی، برنامه یک و نیم ساعته بنده بعد نماز صبح هست شما هم آزمایش کنید خستگی ندارد توضیح شیوه 👇🔰👇👇🔰

عاشق شویم....