یه روایت از حضرت ابراهیم علیه‌السلام از سرزمین کربلا رو خوندم که دلم نیومد باهاتون به اشتراک نگذارم.
حضرت ابراهیم علیه‌السلام سوار بر اسب بودن که یه‌دفعه آثار مصیبت سیدالشهدا روی اون اون اسب آشکار شد. اسب صیحه‌ای کشید، با سر به زمین افتاد و حضرت ابراهیم علیه‌السلام هم از اسب به زمین افتادن و سرشون شکست.
بعد رو به خدا عرض کردن: «خدایا! مگه از من چه خطایی سر زده که این‌طور مجازات می‌شم؟»
همون لحظه جبرئیل علیه‌السلام نازل شد و گفت: «ای ابراهیم! هیچ گناهی از تو سر نزده؛ اما اینجا همون سرزمینیه که نوه پیامبر خاتم صلی‌الله‌علیه‌وآله و فرزند خاتم اوصیا به شهادت می‌رسه. خدا خواست خون تو هم در اینجا ریخته بشه تا با خونِ او موافق و هم‌نوا بشه.»
- برگرفته از کتاب كشكول النور، ج ۱، ص ۱۳۶
@maae_maein
کاش این فرمایش آیت‌الله فاطمی‌نیا را فقط نخوانیم؛ با تأمل، به آن عمل کنیم:
اگر لباسی از امام سجاد پیدا شود، هرکس بتواند می‌رود تا ببیند اما کتابی از ایشان موجود است و استفاده نمی‌کنیم. صحیفه سجادیه دریای معارف است. اگر آدمی این کتاب را نبیند در فهم معارف اسلام ناقص است. خواهید گفت مگر قرآن بس نیست؟ نه؛ بس نیست! بله؛ همه چیز در قرآن هست اما قرآن شارح می‌خواهد.
@maae_maein
آن چهره‌ی مظلوم بی‌صدای سربه‌زیرِ منفعلی که از امام سجاد علیه‌السلام درست کردند به کلی برخلاف واقع است؛ چهره‌ی حقیقی امام سجاد علیه‌السّلام چهره‌ی یک مبارزِ قهرمانِ خستگی‌ناپذیرِ آشتی‌ناپذیرِ پیگیری است، که با تدبیر تمام، با دقت کامل راه‌ها را میشناسد و انتخاب می‌کند و به سمت هدف‌ها این راه‌ها را می‌پیماید، خودش خسته نمی‌شود و دشمن را خسته می‌کند.
- رهبرِ شهید، سیدعلی حسینیِ خامنه‌ای
@maae_maein
#روایت_نیمه‌های_پنهان... ١١
روایت یازدهم: اسرایِ آل محمّد
زن، دقایقی‌ست از پشت‌بام خانه‌اش به شما خیره شده، لابد دارد فکر می‌کند شماها را قبلاً دیده، به اسرای روم و زنگ شبیه نیستید، پاپیش می‌گذارد و می‌پرسد: شما اُسرایِ کدام فرقه‌اید؟!
توی دل‌تان آه می‌کشید، این همان شهری‌ست که برای زن‌هاش درسِ تفسیر می‌گفتید. همان شهری که حتی در و دیوارش هم شما را به عقیله‌بنی‌هاشم می‌شناخت.
زن را نگاه می‌کنید و جواب می‌دهید: «ما اسیرانِ آل محمّدیم.»
زن که انگار جرقه آتشی در جانش دویده باشد، بر سر و صورت خود می‌زند، به سرعت به داخل خانه‌اش می‌رود و لحظه‌ای بعد با بقچه‌ای از روسری و چادر و روبند برمی‌گردد. بقچه را میان بانوان و دختران کاروان تقسیم می‌کند. چهره‌اش هنوز پر از درد و حسرت است.
آن‌چه از شما شنیده باور نکرده انگار...
خودتان هم از تکرار جواب‌تان آتش می‌گیرید: اسیرانِ آل محمّد...
- مریم روستا
@maae_maein
پیام شما: عذرخواهی میکنم پست ختم قرآن رو برداشتن یعنی کنسل شد؟
دوستانِ بزرگوار، ختم قرآن‌ها در گروه قرآن ماء معین هست و گاهی اینجا هم می‌گذارم برای دوستانی که شرایط عضویت در گروه را ندارند بنا به هر دلیل. کنسل شدنی نیست.
ماء معین
پیام شما: عذرخواهی میکنم پست ختم قرآن رو برداشتن یعنی کنسل شد؟ دوستانِ بزرگوار، ختم قرآن‌ها در گروه
الحمدلله ما به ۸۸۸مین دور ختم قرآن کریم رسیدیم 🤍🥹
زیارت عاشورا، شریان اصلی اتصال به سرچشمه است؛ نظم‌دهنده‌ی عواطفِ برانگیخته و پخش‌وپلا و همزمان، تلطیف‌کننده‌ی «بیش از حد منطقی بودن». متن زیارت، دعوتنامه‌ای ابدی است برای در معرضِ یک اندوه بزرگ و تاریخی قرارگرفتن. معجزه‌ی اصلی همین است؛ هر جایی از تاریخ، هر کس، کافی است تلاقیِ کوتاهی به این مصیبت بلند پیدا کند و وارد شود و به این اندوهْ سلام و خوشامد بگوید و بعد در آن تقسیم‌بندی‌ها، جای خودش را پیدا کند، تا در آخر شکرگزار بشود.
همه چیز همین قدر واضح چیده شده؛ به خودت می‌آیی و می‌گویی: سلام به حسین که از چنین خانواده‌ی مبارکی بود، که خونش بی دلیل ریخته شد، که خودش و فرزندانش و بهترین دوستانش قربانی شدند
و رحمت از کسانی که برای این کار مقدمه چیدند و برنامه‌ریزی کردند و تدارکات آوردند، تا ابد دور باشد.
بعد چهره‌به‌چهره می‌گویی: حسین، بعد از این همه قرن، خبر مصیبتت به من هم رسید و عزایت چقدر برای من هم بزرگ و سنگین است که انگار همان روز و همان جا هستم. بعد می‌گویی: من دوستت دارم و این عشقِ به آتش آمیخته مرا روسفید خواهد کرد.
زیارت عاشورا محال‌ها را ممکن کرده. تو می‌توانی تنهای تنها و دورافتاده، بی هیچ زحمتی با همین سلسله‌ی صدباره‌ی سلام‌های پیوسته، به جلگه‌ی حاصلخیز غم مبارک حسین برسی. سلام کنی و هر بذرِ سلام، اینجا با گریه تنومند و بارور می‌شود. ای آفتاب‌سوخته‌ی کربلا، ما همه روسفید برگشتیم.
#چه_مبارک_است_این_غم
- امیرحسین‌معتمد
@maae_maein