✍️ شاعر: خانم زرافشان

✍️ شاعر: خانم زرافشان

✍️ شاعر: حسین آفتاب

«مراسم عزاداری دهه اول محرم الحرام۱۴۴۶» #شب_سوم 🔹سخنران 🎙 حجت‌الاسلام شیخ حسین حیدریان #محرم #۱۴۰۳ #مجمع_عاشقان_بقیع_میبد @mabm77

«مراسم عزاداری دهه اول محرم الحرام۱۴۴۶» #شب_سوم 🔹با نوای گرم 🎙 کربلایی محمدجواد آقایی #محرم #۱۴۰۳ #مجمع_عاشقان_بقیع_میبد @mabm77

ماجرای ما و امام حسین، جلوه‌هایی دارد که دیده می‌شود و چیزهایی دارد که جلوی چشم نیست. یکی‌ش همین تقویت هوش اجتماعی بچه‌هاست. حالا هوش اجتماعی را بخواهم کتابی تعریف کنم و برای‌تان بازش کنم، بلد نیستم و حتی حوصله‌ی جستجوی ویکی‌پدیای آن هم ندارم...! ولی علی‌الحساب این دو تا عکس را ببینید! به تَکرار دیده‌ایدْ بچه‌ها پای ثابت مراسم‌های عزاداری امام حسین هستند؛ یک عمومیت عجیبی هم دارد این ماجرا که شامل حال آن بچه‌های لای پنبه بزرگ‌بشوی تیتیش‌مامانی هم می‌شود، همان‌هایی که سنگین‌ترین حرکت‌شان بلند کردن لیوان آب پرتقال و لیموناد کنار تختخواب‌شان بوده! شاید بهترین جایی که بچه‌هاْ خوب بودن و خاکی بودن، آن هم در تعامل درست با مردمان دیگر را تمرین می‌کنند همین هیئت باشد؛ حتی بگذارید جرأت کنم و بنویسم که هیئت در این مورد از حضور در مساجد هم موثرتر است! بچه‌ها فقط توی هیئت امکان جفت‌کردن کفش آن بابای بی‌کلاسِ خاک‌وخُلی را پیدا می‌کنند، بچه‌ها توی هیئت یاد می‌گیرند چایی و شربت بدهند دست کوچکتر از خودشان، بچه‌ها توی هیئت جارو دست می‌گیرند، دستمال می‌کشند یا خرت‌وپرت جابه‌جا می‌کنند؛ آن هم بدون بهانه و مزد و منت؛ آن هم با عشق... همه‌ی این‌ها البته به بهانه‌ی عشق بلند بالایی‌ست که دایره‌ی دوست‌دارانش را از بچه‌ها تشکیل می‌دهند تا پا به سن گذاشته‌ها؛ یعنی حسین... یادمان باشد! اگر سر دسته‌ و کاره‌ی هیئت‌یم، بگذاریم بچه‌ها نقش بگیرند آنجا... #روایت_حسین اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ