پس از عملیات طوفان الاقصی رژیم صهیونی با دو هدف کلی وارد قطاع غزه شد: اول آزادی اسرا دوم نابودی مقاومت در غزه چیزی که از میدان چه در ابتدا و چه در حال قابل مشاهده است شکست رژیم در برآورده سازی این اهداف است، به این سبب است که تحلیلگران غربی تا شرقی، صهیونست تا کشور های عربی اذعان به شکست دشمن در قطاع غزه دارند. اما رژیم صهیونیستی برای برآورده سازی این اهداف خود با دو سد جدی مواجه است: ملت غیور و مقاوم فلسطین، سلاح و سلحشوری و شجاعت نیروهای مقاومت لذا دشمن به هر طریقی سعی بر خنثی سازی این دو سد دارد به انحای مختلف که نمونه های آن را می‌توان به درخواست خلع سلاح مقاومت در ازای آتش بس در پیشنهاد آخر و تلاش برای ایجاد فتنه و انشقاق بین مردم با مردم و مردم با مقاومت از طریق تنگ تر کردن محاصره چه از لحاظ نظامی و چه از لحاظ مدنی، جست و جو کرد. ادامه دارد... @maghavemat313

راهبرد مقاومت مقاومت در برابر این اقدامات صهیونیست ها، در زمان آتش بس شروع به بازسازی حدودی ساختاری خود چه از لحاظ عِده چه از لحاظ عُده کرد. اما پس از نقض آتش بس توسط رژیم صهیونیستی مقاومت در ابتدا نرمشی نشان داد به منظور بازگشت صهیونیست ها به آتش بس بگونه ای که پیشنهادات گوناگونی برای آتش بس به طرف های واسط ارائه داد لیکن صهیونیست ها هربار از مذاکرات فرار کرده و تجاوزات خود را به غزه تشدید کردند، در اینجا بود که مقاومت شروع به عملیات های سخت علیه صهیونیست ها کرد که میتوان به حمله موشکی به عسقلان و اشدود، سلسله عملیات های پر تلفات کسرالسیف اشاره کرد. هدف این عملیات ها در وهله اول تصحیح محاسبات دشمن است لیکن لایه های دیگری نیز می‌توان برای آن متصور بود که بعدا بحث خواهد شد البته طرف صهیونیستی در این اواخر اظهاراتی را مبنی بر سه گزینه ادغام،کرانه سازی،کوچ را بیان کرده که هر کدام تبعات خود را دارد که در آینده بحث خواهد شد. @maghavemat313

تبعات اقدامات رژیم صهیونیستی ادغام: صهیونیست ها برای انجام هر سه اقدام گفته شده در بالا نیاز به یک مشروعیت بین المللی دارند که در حال حاضر این گزینه در دسترس نیست، لیکن می‌توان به عنوان فرض این حالات را بررسی کرد. از آنجایی که مقاومت در غزه یک امر نهادینه و دیرین است،لذا حضور آن اجتناب ناپذیر است. بنابراین دشمن اگر بخواهد فرآیند ادغام را پیش بگیرد بصورت روزانه یا حتی ساعتی دچار تلفات هنگفت می‌شود که از تحمل آنها خارج است، کما اینکه حالا می‌بینیم با توجه به حضور نظامیان نخبه صهیونیست در نوار غزه، ولی باز هم کمین های مرگبار کسرالسیف امان دشمن را بریده است حالا فرض کنیم اشغالگران بجای آنها باشند، تلفات رژیم چقدر میشود؟ لذا بحث ادغام بنظر عقلانی نمی‌رسد. کرانه سازی: برای کرانه سازی قطاع غزه، یعنی روی کار آوردن یک فرد وابسته و ایجاد یک سیستم امنیتی برای نابودی مقاومت به دست افراد خودفروخته داخلی، در ابتدا نیاز به یک پایگاه اجتماعی نسبتا غالب است، در ثانی نیاز به حداقل رساندن رزمندگان و سلاح مقاومت است که فی الحال در نوار غزه هیچکدام از این دو موجود نیست ولی می‌تواند این یک گزینه محتمل باشد اما ساختار سیاسی نوار غزه پذیرای این گزینه نیست و در ضمن بنظر مقاومت هم اجازه اجرای دوباره سناریو کرانه را به دشمن نمیدهد. کوچ: این گزینه، گزینه مورد قبول آمریکایی هاست تا جایی که از پیشنهاد دهندگان ابتدایی آن دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بود. برای کوچ صهیونیست ها برنامه های زیادی را در دست اجرا دارند تا جایی که در هفته های اخیر تعدادی از ساکنین را به فرانسه و برخی کشور های دیگر کوچاندند، این حجم از کوچاندن اجباری مردم اثر راهبردی زیادی ندارد آن چیزی که می‌تواند در معادلات اثر گذار باشد کوچ در وسعت بالا است که لاجرم به کشور های همسایه باید صورت گیرد، یعنی عمدتا مصر و اردن که تا اینجای کار هر دو آنها مقاومت کرده و زیر بار نرفته اند که علتش هم علاوه بر فشار داخلی و خارجی بر نفی این موضوع، تغییر بافت جمعیتی و ایجاد چالش های امنیتی میباشد. نتیجتا این سه طرح دشمن بنظر قابلیت اجرای میدانی بصورت گسترده ندارد و آن نیز دو علت دارد:۱) حضور قدرتمند مقاومت در میدان ۲)مقاومت و ایستادگی ملت فلسطین است، ملتی که ۱۷،۱۸ ماه در معرض سخت ترین و شنیع ترین اقدامات است و باز هم محکم ایستاده قطعا با هیچکدام از آنها همراهی بصورت عام نخواهد کرد. لذا آن چیزی که بنظر محتمل تر است جنگ برای جنگ میباشد نه جنگ برای نتیجه. لذا آن چیزی که بنظر از آینده قطاع غزه برمی آید، همان چیزی است که آمریکا در افغانستان و عراق و ویتنام تجربه کرد، یعنی مقاومت در غزه آنقدر به آنها ضربه خواهد زد تا زمانیکه آنها با پای خود از قطاع خارج شوند دقیقا همان چیزی که در جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ شاهد بودیم. @maghavemat313

لبنان-ضاحیه_الحدث_خیمه پیروزی

بنظر رژیم صهیونیستی نیتش از این اقدامات، ذیل یک هدف کلی میباشد که خود آن ابزار ضمنی را شامل می‌شود. هدف کلی:نابودی مقاومت در لبنان. ابزار ضمنی: فشار سیاسی توامان با فشار نظامی. رژیم با این اقدامات در قالب کلی سعی دارد حزب الله را وادار به پاسخ کند، اگر چنین روی دهد رژیم صهیونی در پی آن به بمباران گسترده جنوب و ضاحیه دست زده که واکنش حزب الله را در پی دارد و این یعنی چیزی که رژیم می‌خواهد. این اقدام دو حالتِ بدترین و بهترین دارد که بدترین آن اشغال کامل جنوب و بهترین آن بازگشت به پیشا ۱۹۸۲ یعنی اشغال تا بیروت.(توانایی یا عدم توانایی انجام این کار محل بحث نیست بلکه نفس چنین فرضی مورد نظر است) اقدام حزب الله چه باید باشد؟ اقدام نظامی گسترده در حال حاضر بنظر هوشمندانه نمی‌رسد.حزب باید از طریق سه گزینه سیاسی-اجتماعی-رسانه ای فشار را بر دولت افزایش داده و در پی آن فشار بر آمریکا افزایش یافته و می‌تواند منجر به توقف اقدامات رژیم بصورت موقت بشود. در موازات این اقدامات حزب قطعا دست به بازسازی ساختاری زده و منتظر موقعیت مناسب خواهد ماند، در صورت عدم خروج دشمن از جنوب. پ ن: البته تموزی دیگر در آینده دور از انتظار نیست @maghavemat313

سخنرانی امشب جناب شیخ نعیم قاسم(حفظه الله) را می‌توان در قالب همان فشار بر دولت و پاسخ به برخی مغرضان بررسی کرد. پ ن:دو سخنرانی اخیر جناب شیخ نعیم،بسیار شبیه به سخنرانی های طوفانی شهیدناالاقدس سید حسن نصرالله(ره) بود و مانند خونی در رگان عاشقان مقاومت جریان پیدا کرد. @maghavemat313

تحولات در سوریه قابل توجه است. رژیم جولانی حملاتی را به شهر صحیانا در جنوب غرب دمشق انجام داده به منظور سرکوب مسلحین دروزی. آینده سوریه را اگر بخواهیم ساده و کوتاه بیان کنیم می‌توان به یک تک جمله کفایت کرد: سرنگونی حکومت پا نگرفته یا نا امنی دائمی داخلی. در آینده به موضوع سوریه می‌توان بیشتر پرداخت اما نکته ای که میتوان بیان کرد این است که این فضای معلق در سوریه فرصتی مناسب برای تقویت مقاومت در سوریه است. پ ن:وضعیت سوریه پیچیده است و نیاز به تأمل دارد، در آینده به آن بیشتر پرداخته خواهد شد. @maghavemat313