ایتا - -مغموم-

سکوتی در حد فریاد از عاقلی بی مغز که پرتویی از تاریکی را به رخ زمین میکشد

1 مشاهده18:13

میکشم بیرون ز سینه قلبِ خود را،
بی صفت!
می تپد بهر تو اما میخورد خونِ مرا...

1 مشاهده17:52

- خونهِ زردِ امید ؛

1 مشاهده17:52

- هوس پریدنم رفت ، وقتی دنیا قفسم شد .

1 مشاهده17:57

گفتی 
مرا به عشق 
که باید ز جان گذشت
جانم توئی 
چگونه توانم از آن گذشت؟!

1 مشاهده10:44

- خونهِ زردِ امید ؛

1 مشاهده10:44

مانند خانه ای که رود صاحبش سفر 
بستیم دیده بر رُخِ مردم چو یار رفت!

1 مشاهده10:45

خاموش از آن شدم که به جایی نمی رسد
فریادهایِ جنگلِ در حالِ سوختن!

1 مشاهده10:47

خوابم از دیده چو تو
رفت و نیامد هرگز...
شب بخیر آن که مرا خوابِ شبم دزدیدی!

1 مشاهده16:40

خوش آن عاشق که خوابش برده باشد در پسِ عمری
چو خیــزد ناگهان،
دیده به روی یار بگشاید...

1 مشاهده16:41

وَه که وصلِ تو شبی، 
گرچه خیال است و محال
گر مُیَسَر شَوَدَم، 
خواب چه خواهد بودن...؟

1 مشاهده16:41

- خونهِ زردِ امید ؛

1 مشاهده17:09

مطالب بعدی