سخته ترک چیزی که یک موقعی نجاتدهنده بوده. آدم عادت میکنه ولی خب مخدر (هر آن چیزی که باعث تخریب بشه حتا اگه یک فرد باشه) باید ترک بشه!
صبر از این دیدگاه میاد که انتظار به نفعته و انتهای مسیر چیزی هست که ارزشه کشیدن سختی انتظار رو داره؛ و این آرومت میکنه. اما تحمل اینطوریه که درنهایته مسیر از کجا معلوم چیز خوبی باشه؟ من چرا باید انتظار بکشم؟ ولی باید بکشی و درانتها به اون باوری که صبر همون اول بهت میده میرسی. فقط زیر شعله رو زیاد میکنی که با درد و جلز و ولز زمان انتظار رو بگذرونی.