میگفت .. دلتنگیِ چایِ عراقی کم بود ؛ دلتنگیِ چایِ رضوی هم بهش اضافه شد :)

آقای امام رضا ؛ نمی‌دونم چجوری ولی میدونم آخره آخرش گره‌هامونو باز میکنی :)

غزه کتابی‌ست که هر صفحه‌اش با خون ورق می‌خورد .. هر کوچه‌اش قصه‌ای‌ست از دل بریدن ؛ از آغوش‌هایِ ناتمام ؛ از مادرانی که دیگر صدایی برای شکستن ندارند ..

در غزه آدم‌ها نمی‌میرند ؛ آرام‌ آرام خاموش می‌شوند مثل شمع‌هایی که باد نمی‌وزد خاموششان کند ؛ بلکه نفس‌هایِ بریده بریده‌شان آن‌ها را خاموش می‌کند ..

و دیر نیست آن روزی که هر قدم را به نیابت از یک شهید برداریم و خودمان را نماز جماعت در قدس برسانیم...

-

پلکی به هم زدیم و محرم تمام شد ؛ صد زخم دارد این دل و مرهم تمام شد ..

آقای امام حسین ؛ ایران بمانم اربعین دق میکنم بی‌شک دیدارت از نزدیک حس دیگری دارد :)

آنکه خدا خیرش را بخواهد ؛ عشقِ حسین را به قلب او می‌اندازد :)

میگفت .. انسان ها می‌آیند و می‌روند ‏زمان می‌گذرد ؛ ‏و تنها حسین‌ باقی می‌ماند ..

دیگه کم کم زائرا زنگ میزنن برای خداحافظی .. دنبالِ کارایِ رفتنشونن و دارن وسایلشون رو جمع می‌کنن ؛ ولی من ..؟! منم چشمامو می‌بندم و فکر میکنم که مثلاً الان تو راهم ، لباس‌هام خاکیه .. صدای مای بارد میاد‌ .. بین موکب‌ها راه میرم‌ .. یه مداحی گوش میدم و ذکر میگم ؛ مثلاً دارم عمودا رو میشمارم .. مثلاً دارم میرسم کربلا :)💔