دیگه کم کم زائرا زنگ میزنن برای خداحافظی .. دنبالِ کارایِ رفتنشونن و دارن وسایلشون رو جمع می‌کنن ؛ ولی من ..؟! منم چشمامو می‌بندم و فکر میکنم که مثلاً الان تو راهم ، لباس‌هام خاکیه .. صدای مای بارد میاد‌ .. بین موکب‌ها راه میرم‌ .. یه مداحی گوش میدم و ذکر میگم ؛ مثلاً دارم عمودا رو میشمارم .. مثلاً دارم میرسم کربلا :)💔

به بین‌الحرمین که رسیدید ؛ دلتون که آروم شد .. برای دل‌هایی که زیارت قسمتشون نشده دعا کنید :))

-

کیفی نداشت عالم اگر که نجف نبود ؛ لطفی نداشت خِلقَت اگر حیدری نداشت ..

پهن کردم خستگی‌های دلم را بر زمین ؛ با دلم ایستاده‌ام رو به امیرالمؤمنین :)

-

لذتِ وصل نداند مگر آن سوخته‌ای‌ ؛ که پس از دوری بسیار به یاری برسد :))

و تماشایِ تو .. تنها لذتی‌ست که ؛ از چشم‌هایم می‌برم :)

روضه‌ی غربتِ تو حالِ عجیبی دارد ؛ هرکه نامش حسن است ارثِ غریبی دارد ..

بنویسید به رویِ کفنم ؛ من حسینی شده‌ی دستِ امام حسنم ..

-

لطفِ آقای خراسان ز همه بیشتر است ؛ هر زمان از دلِ پر درد صدا برخیزد ..