این یعنی یک فرصت طلایی برای رهایی از بند گناه.... فرصتی برای سبک کردن قلب و روح... یعنی فراهم کردن زمینه برای دریافت هدایت الهی... چقدر از این فرصت بهره بردیم؟ اشک و سوز دل کافیه؟

به قول آیت الله مصباح یزدی حسین فقط برای گریه نیامده. این اقل چیزی است که از سیدالشهدا می‌توانید استفاده کنید. حسین را دوست بدارید تا شبیه او شوید..!

این محبت باید ما رو به معرفت برسونه وقتی اهل معرفت شدیم اهل طاعت میشیم

یعنی چی؟!

وقتی یکی رو خیلی دوست داشته باشیم دوست داریم بیشتر بشناسیمش ببینیم چی دوست داره تا انجامش بدیم چی خوشحالش میکنه تا همون کار رو بکنیم قطعا وقتی یکی رو دوست داشته باشیم خلاف میل و عقیده ی اون کاری نمیکنیم که برنجونیمش! هر کاری بگه میکنیم. محبت که زیاد بشه طاعت هم بیشتر میشه این یعنی مسیرِمحبت، معرفت ،طاعت

اصلا عاشقِ دلداده شبیه محبوبش میشه

مُطیع میشه

ما که از عشق امام حسین قلبمون سوخته ما که دلداده ی امام حسینیم ما که محبت امام حسین تو رگ و خونمون جاریه.... چقدر معرفت پیدا کردیم به اماممون؟ چقدر اهل طاعت شدیم؟ چقدر بنده تر شدیم؟ حاضریم برای این عشق چه کار کنیم؟

هر چقدر معرفت و شناختمون به امام بیشتر باشه، محبتمون هم بیشتر میشه عاشق تر میشیم برای بعضی ها مسیر این شکلیه معرفت، محبت، طاعت

حرف من اینه.... چه معرفت،محبت چه محبت، معرفت باید برسیم به طاعت به بندگی...

امام حسین همه ی دلها رو از همه جای عالم به سمت خودش میکشونه با هر سلیقه ای با هر دینی با هر پوششی با هر عقیده ای اما .... کیا تونستن امام رو یاری کنن؟

کیا پای کار امام موندن؟