حرف من اینه.... چه معرفت،محبت چه محبت، معرفت باید برسیم به طاعت به بندگی...

امام حسین همه ی دلها رو از همه جای عالم به سمت خودش میکشونه با هر سلیقه ای با هر دینی با هر پوششی با هر عقیده ای اما .... کیا تونستن امام رو یاری کنن؟

کیا پای کار امام موندن؟

کیا پای کار امام میمونن؟!

من با گریه بر امام حسین خودم رو از بند گناه آزاد میکنم وزمینه برای هدایت الهی آماده میشه باید قدر بدونم نباید این فرصت رو از دست بدم. باید امامم رو بیشتر بشناسم باید نزدیک تر بشم از حالا به بعد باید،حواسم بیشتر به خودم باشه به افکارم به گفتارم به رفتارم به امامم... کاری کنم که امامم میپسنده دور باشم از هر چیزی که ناپسنده حالا که به واسطه ی اشک ها و روضه ها نزدیک تر شدم نباید بزارم هیچ چیزی من رو دور کنه

باید شبیه به او شویم....

چطوریش رو ان شاالله میام میگم

چطور میشه شبیه به امام حسین شد؟ چطور میشه سعادتمند شد؟ چطور میشه از مسیر روضه و اشک از محبت به طاعت رسید؟

باید در زیست فردی و اجتماعی براساس اندیشه امام حسین علیه السلام زندگی کنیم تا سعادتمند بشیم . آموزه های حسینی یعنی به معنای پایبندی به ارزش‌های الهی.. زندگی کردن بر اساس اندیشه امام حسین علیه‌السلام درزندگی فردی و اجتماعی، به معنای پایبندی به ارزش‌های الهی، اخلاقی و انسانی هست که آن حضرت در گفتار، رفتار و قیام عاشورایی خودشون ترسیم کردند.

زندگی امام حسین (ع) رو میشه در دوبخش فردی و اجتماعی بررسی کرد

که برای هر کدوم میشه ده ها مورد رو مثال زد، بیاید چندتا نمونه ی بارز از هرکدوم رو با هم بررسی کنیم

یک وجه اززندگی فردی براساس سبک زندگی امام حسین(ع)