امشب، پدیدهی ابرماه رو داریم. ماه از مدارش نسبت به زمین نزدیکتر دیده میشه و نورانیتره.
لذا «به مَه بنگر که مَهتابش دلاویز است.»
استادم یه عطر بهم هدیه داده که جدای از رایحهی بهشتیش، وقتی به لباسم زدمش حتی تیشرتشم بوی اونو گرفت. سه روزهم هست که بوش نرفته 😭
داخلِ تلگرام در دنیای دیگهای سِیر میکنم. قدومتون رو چشم بدخواهام:
،، https://t.me/mane_felhal
تو اکسپلور گردیم یهو افتادم تو لوپِ ریلزهای شناخت اختلال های روانی، از هر ۱۰ تا ریلزی که محتواش بررسی یک اختلال روانی بود، ۹ تاشو من داشتم. کامل هم داشتم. صددرصدی. خب، گفتیم، خندیدیم، خوشگذشت حالا منو ببرید تیمارستان تفت.
قسمت غم انگیز تنهایی، "بی پناهی" است.
این که یک شب، یک روز، یک جایی
دلت بخواهد از همه دردهای دنیا پناه ببری به آغوشی، گفتگویی، درست میشَوَدی، حضوری، دیداری ..
و هیچکس هیچ جای جهانت نباشد.
« منِفیالحال »
Untitled,
آسمونِ امشب معرکهست. علت این رگههای فیدِ تو آسمونو نمیدونم. بهخاطرِ ابر هم نمیتونه باشه، اینکه این عکس رو تو شهر با آلودگی نوری بالا هم بتونم بگیرم هم عجیبه. خلاصه که واقعاً امشب آسمون تو لیگِ دیگهای از زیباییه.