وقتی با بابات شبکه افق نگاه می‌کنی:

آتشِ چه بسی جداً؟

اون بمب‌اتمارو بندازید.

یادتونه توی جنگ ۱۲ روزه آتش‌بس که شد همگی ناامید شدیم، ولی آقا توی سخنرانی‌شون تبریک گفتن؟ «درست» همیشه اون چیز و شعاری نیست که تو ذهن ما شکل می‌گیره. بنابر اخبارهایی که گفته شده این آتش‌بس با موافقت رهبر انقلاب بوده‌. پس، باید احترام گذاشت؛ با دلی پر از خون. سخت‌ترین تمرینِ زندگیِ آدمی، ولایت‌پذیریه. ان‌قُلتم نیارید.

اون کاه‌مغز‌هایی که می‌خواستن آمریکا زارت‌زارت بزنه و اونا بهترشو بسازن لباس کاراشونو بپوشن که وقت نداریم. بدوئِن، تانبلای بی‌سُواد.

این‌که فکر می‌کنید تجمعات شهری و میدون‌داری دیگه خاتمه یافته هم به نوعی جالبه. آتش‌بس برای برای جنگ برون‌مرزی بود. ما هنوز داخل خاکمون ریزه‌خورای رضاپشمک و دهن‌کج‌های تجزیه‌طلب رو داریم. لازمه‌ی دفعِ خطراتِ آشوب‌های داخلی همین تجمعات و خیابان‌داری‌هاست. امّا با شعارهای واقع‌بینانه‌تر، مصلحت‌اندیشی‌های بیشتر و اهداف‌گذاری بهینه‌تر. نه دست زدن به هر عملی از روی جَوهای ایتایی.

حاجی خب سخته تجمع بدون صدای موشک میدونی😂

تقصیر خودمون نیست خدا کلاً اون‌موقع که داشت سلامت‌روان بین کشورها تقسیم می‌کرد به ایران که رسید گفت تموم شده هفته‌ی بعد بارش می‌رسه.

+ چجوری با وسایل دور ریختنی جامدادی درست کنم بکا؟ - پیامی که تو ناشناس بعد از کلی فروپاشی روانی و فشار‌های وارده‌بر سر و تمامی نقاط بدن و اوضاع نامساعد روحی و مالی برام میاد:

یه‌روز یه ایرانیه تحلیل نکرد، مُرد.

در کل، بیاید فحاشی‌نکردن و نپریدن به هم رو تو بحث‌کردنامون نرمالایز کنیم.