خوبمو نه ، ولی بدمو میخوان...! -مَنِ اَحمَق-

ولی “اون” هیچ وقت نیومد که باهم پادکست گوش بدیم و گریه کنیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که آهنگ بذاریم و باهاش داد بزنیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که بریم بگردیم کتابایی که تاحالا نخوندیم، کتابای ممنوعه رو پیدا کنیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که با بوی عطرش تشخصی بدم نزدیک شدیم به هم. ولی اون هیچ وقت نیومد بریم جنگل و از طبیعت عکس بگیریم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که دیوونه باشیم، بزنیم توی سر و کله ی هم و خوشبگذرونیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد آیس لته بیرون بر بخریم و تو راه بخوریم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که وقتی استرس داریم و حالمون بده محکم دست همو بگیریم و بهم بگیم که کنار هم قوی ترینیم و از پسش بر میایم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که از موندن هم مطمئن باشیم و برای آیندمون پلن بچینیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که بهترین دوست هم باشیم و همه ی زندگیمونو برای هم تعریف کنیم، باهم راحت باشیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که کنار هم پیشرفت کنیم. ولی “اون” هیچ وقت نیومد که تنها ادامه ندیم. -زهرا.

نسل مزخرفی بودیم ! نسل انتخاب بین بد و بدتر ! ... به ما که رسید رودخانه ها خشکید ، جنگل ها سوخت و ابر ها نبارید دل به هر کس دادیم ، قبل از ما دل داده بود نسلی هستیم نه به پدرمان رفتیم و نه به مادرمان ..... بلکه به فنا رفتیم نسلی هستیم از بیرون تحریم شدیم !!!! از داخل فیلتر .... نسل دیدن و نداشتن ، خواستن و نتوانستن ،رفتن و نرسیدن نسل آرزو های که تا آخرش بر دل ماند نسل آهنگ های سوزناک نسل طلاق هفتاد درصد نسل فیس بوک از سر بی کسی نسل درد و دل با هر کسی نسل ماندن سر بی راهی نسلی که ناله های همو فقط لایک می کنیم نسل خوابیدن با اس ام اس نسل جمله های کوروش و دکتر شریعتی ... نسل کادو های یواشکی ... یادمان باشد وقتی به جهنم رفتیم بگوییم یادش بخیر آن دنیا هم‌‌ جهنمی داشتیم .. سگ دو زدیم برای آغاز راهی که قبل از ما هزاران نفر به آخر خطش رسیده بودند تنها نسلی هستیم که هرگز نخواهیم گفت جوانی کجایی که یادت بخیر

رنگِ لبخندِ تو ای دنیا! تماشایی نبود آنچه ما دیدیم زینت بود، زیبایی نبود هرچه را در جامِ هستی بود نوشیدم ولی در شرابِ عمر، تلخی بود و گیرایی نبود آنچه را مردم غریوِ کوچ می‌پنداشتند هیچ غیر از ناله‌ی مرغانِ دریایی نبود نیستم غمگین گر از من دل بریدند این و آن عشق ورزیدن به جز تمرینِ تنهایی نبود مشت بر دیوار و سر بر سنگ و دندان بر جگر لب فروبستیم و راهی جز شکیبایی نبود #فاضل‌نظری

‌ما که جوانی نکردیم یعنی وقت و حوصله اش را نداشتیم ما سرمان شلوغ بود خیلی شلوغ به قدری فکر و مشغله رویِ سرمان سنگینی می کرد که درکِ درستی از سن و سال نداشتیم از نوجوانی جوری تعلیممان دادند که کل فکر و ذکرمان این کنکنورِ لعنتی بود محدودیت هایمان جوری بود که برای بیرون رفتن به ناچار و مجبور کوبیده میشد این جنسیتِ لعنتیمان به سرمان هنوز سنی نداشتیم که این عشقِ لعنتی آمد و کوبیده شد به زندگیمان و تلخش کرد و کل آرزوهایمان را شست و رُفت و برد اشک هایمان را زیر پتو در خلوت های یواشکی ریختیم که نبینند که طعنه نزنند هروقت خواستیم لباسی بخریم مویی رنگ کنیم وسیله ای بخریم باید اجازه همه را میگرفتیم که مبادا حرمت هایشان شکسته شود و کسی به دل ما نگاه نکرد که مبادا آبرویشان نرود انتخاب رشته کردیم و رفتیم دنبالِ علایق خانواده هایمان و این علاقه ی کوفتی ما که هیچ ما حتی کودکی هم نکردیم و خبری از آن تفریحای شاد دوران بچگی نبود چشم باز کردیم و پیر بودیم . . جوری شکستیم که زبانِ اعتراضمان بند آمد فریاد هایمان را در نطفه خفه کردیم مبادا گوش بقیه کَر شود و ما بشویم آویزانشان ‌ ما قربانیانِ لجن ترین بُرهه ی تاریخیم نسلِ جوانی هایِ بر باد رفته نسلِ بحران و بلا تکلیفی نسلی که بدونِ فریاد در دلِ آتشِ زمانه سوخت ما کم سن و سال ترین سالمندانِ تاریخیم.

...

مراحل روشنفکری در اروپا: • تحصیلات عالیه • مدارک معتبر • مطالعات گسترده • اطلاعات عمومی بسیار بالا • جامعه شناسی • نوشتن کتاب • نوشتن مقاله • نظریه های تایید شده • سفر به نقاط مختلف دنیا • شخصیت و انسانیت بالا • احترام به تمامی مذاهب و عقاید و.. مراحل روشنفکری در ایران: • کشیدن سیگار و خوردن قهوه • مخالفت با دین و مذهب • خواندن جملاتی چند از نیچه و... • طلاق گرفتن • موزیک خارجی گوش کردن • سفرهای مكرر به تایلند • مخالفت با چيزي كه بقيه موافقن • موافقت با چيزي كه بقيه مخالفن

با تنهایی کنار بیاید. تنهایی خوبه، تنهایی امنه، تنهایی شلوغ نیست، سروصدا نداره. وقت‌گیری نداره. آدمای سمی و تاکسیک نداره. تنهایی نگرانی (نکنه فلانی یچیزی بگه ناراحت شم؟) رو نداره. اعصاب خوردی نداره. تنهایی دیوار امن خودت، رشد و پیشرفتت و تمرکز روی خودت رو داره. تنهایی قشنگه باهاش کنار بیاید. دوسش داشته باشید. -سها.

دست او در دست من بود و دلش با این و آن.. #فاضل‌نظری

فکر میکنی حالت خوبه.منظم ورزش میکنی. غذای خوب و خوشمزه و خونگی میخوری. خوب میخوابی. به اندازه تفریح میکنی. به نظرت توی کارت پیشرفت کردی. کتاب خوب میخونی. فیلم خوب میبینی. دوستان خوبی داری. گفتگوهای سالمی با آدم‌ها داری. تصورت اینه که بالاخره کنترل زندگی رو در دست گرفتی که ناگهان با یک جمله‌ی ساده‌ و روزمره که حتی نمیدونی از کجاش ناراحت شدی پرت میشی ته چاه عمیق و تاریک افسردگی و تمام اضطراب‌ها و دودلی‌ها و نگرانی‌ها دوره‌ات میکنن. انگار هیچ‌وقت نرفته بودن. فقط یه جایی اون پشت مشت‌ها کمین گرفته و آماده شبیخون زدن بودن.

‏اگه تو جمع کسی حرفی زد و توجهی بهش نشد، تو توجه کن؛ اگه کسی سؤالی تو گروهی پرسید کسی جوابی نداد تو حداقل بگو نمی دونم، اگه تو جمع یکی پرید وسط حرف کسی بعدش تو دوباره بپرس و بحثشو ادامه بده؛ اگه کسی عکسشو گذاست دیدی کامنت نداره، تو بذار بگو زیبایی. نذاریم کسی فکر کنه دیده نمی شه