کاش کمی فقط کمی خونسرد بودم.

تصور کن با موهای قهوه ایت داری توی خیابون را می‌ری و پچ‌پچ دو نفرو پشت سرت می‌شنوی که می‌گن، وای چه موهای آبی خز و زشتی داره، موهای آبیش شرم اوره. با این رنگ مو شبیه بازنده ها شده. خب ریکت تو چیه؟ هیچی. چون موهات آبی نیست. توجهی نمی‌کنی و رد می‌شی. می‌خواستم بگم مردم همه ی حرفاشون همینه. هر حرفی که می‌زنن تو نیستی. تو بازنده نیستی. ناکافی نیستی. زشت نیستی. حوصله سر بر نیستی. خجالت اور نیستی. پس توجهی نکن و رد شو. اونا با حرفای چرتشون تنها چیزی که نشون می‌دن زشتی ذهن و ذات خودشونه. باید برن به جهنم عزیزم. لایق توجه و تاثیر گذاری نیستن.

می‌گفت شاید اگه اون شب یکی بهش لبخند میزد، نمی‌مرد.

حتی حیفم میاد ماژیک فسفریم و برای خط کشیدن تو کتاب دفاعی هدر بدم.

نشد بشیم همشگی ما... -مَنِ اَحمَق-

تلخ است مذاقِ زندگانی بی تو!

زندگی تو توی نمره هایی که می گیری خلاصه نمی شه، توی درسای محدودی که جلوی روت هست، آزمونا و امتحانا خلاصه نمی شه؛ پس اگه خراب کردی چون حوصله ی درس خوندن نداشتی یا نفهمیدی یا وقت برات کم اومد یا علاقه نداشتی یا بدشانسی آوردی خم به ابروت نیارو و غصه نخور. چندسال دیگه این عددا حتی یادت نمی آد. توام مثل همه ی آدمای توی این دنیا یه استعداد پنهان داری که دیر یا زود کشفش می کنی و سبز می شی. خودتو با معیارایی که بقیه تعیین کردن یا جلوی روت گذاشتن، با کتابای محدودی که حتی یه هزارم دنیا ام تشکیل نمی دن نسنج. موفقیتو توی این چیزا خلاصه نکن و حرفای کلیشه ای بقیه رو گوش نده. دیر یا زود رشد می کنی و توی زمینه ی خودت بر اساس معیارای خودت و با علاقه و استعداد و تلاش خودت موفق می شی. شک نداشته باش.

تو رو مولانا سروده، شجریان خونده، مشکاتیان نواخته، فرشچیان کشیده‌، و شاملو نوشته.

تو فکر صب بود شب مرد

‏حالا اگه از تک تک تبریک های تولدی که بهتون میگن هم شات نگیرید و نذارید استوری ما قبول میکنیم که فرد محبوب و کولی در بین اطرافیانتون هستید

جدایی یه عمل ساده ست، اول پای چپ رو بر می داری بعد پای راست

تو اگر غمگینی...غمگینی من اگر غمگینم ویرانم