سالِ نو، مثل همیشه، از پشت دیوارِ زمختِ روزهای کهنه سر کشیده است؛
با همان بوی خاکِ نمخورده و صدای نامعلومِ گنجشکهایی که هنوز نمیدانند بهار آمده یا فقط هوا عوض شده.
دوستِ من، ما باز ماندهایم از شمارِ فصلها، ولی ساعتها هنوز به وقتِ انتظار کار میکنند.
باشد که در این سال تازه، دستکم لبخندی از عمق دل بزنیم نه از روی عادت.
باشد که خوابمان دیگر بوی فرار ندهد، و بیداریمان زهرِ تکرار نگیرد.
نوروز بر
شما، با همه تلخیها و زیباییهایش، مبارک و فرخنده.
