دلم کارهای جدید میخواد ولی هیچجوره زمانش رو ندارم، امیدوارم بعد این روزا هنوز ذوقش برام مونده باشه.
منِمن
تفریحم شده با چت جیبیتی سر قواعد فعل معتل بحث کردن، خیلی هم خره جدی.
مثلا الان یک ساعته توی اینکه چرا قُوِلَ شده قیلَ گیر کردیم.
الان بیشتر از دوست باوفای همیشه همراه و دردسترس به معلم عربی باوفای همیشه همراه و دردسترس نیاز دارم.
منِمن
روزی که این دختره دست از پوشیدن لباسا و روسری های من برداره عید منه.
دست که برنداشت ولی به جاش پنج صفحه جزوه برام پاک نویس کرد🎀
از آدمایی که نمیتونن از لحظه هاشون لذت ببرن و با آیه یأس خوندن مدام میخوان به اطرافیانشون هم این حس "هیچ چیزی سرجاش نیست" رو القا بدن بدم میاد.