حقیقتا به اینایی که میدونن چجوری باید سرصحبت رو باز کنن، یه چیزی همیشه درجواب واسه گفتن دارن، عمیقا حسادت میکنم.. اصلا مشکل اینجاست تازگیا باز کردن سر صحبت اونم از نوع رو در روییش واسم سخت‌شده، چون برای هر صحبتی یه "خب که چی؟" گوشه ذهنم وول میخوره..

_عاشورایِ امسال خیلی بی‌مقدمه و شوکه کننده داره میاد ، منم ُ یِ روحی ك ِ ازش چرك و کثافت میباره و یِ عالم سردرگمی . * آقایِ امام حسین شرمنده‌تونم بخدآ

حالا وسط این حس و حالِ معنوی ، حساسیت فصلی من به طرز فجیعی گریبان‌گیرم شده و قرصامم همرام نیست . [خُلاصه که یِ حال کثافتی‌ام]

_هرکه از عشقِ تو دیوانه نشد ، عاقل نیست ؛ عاقل آن‌ست که از عشقِ تو دیوانه شود :)))

_ولی حسرت زنجیر زدن تو دسته ها به خاطر پسرنبودن ، همیشه تودلم میمونه .

این چای‌خونه چی داره ك ِ وسط ظهر و گرما واسش اینجوری صف میبندن ؟ :))))))

_حال و هوایِ مراسمایِ مهدیه مشهدو به هیچ هیئتی نمیفروشم .

[ گلو درد سگی و زهرمآر شدنِ همه‌چی ‌]

_در محضر خانم ِ ♥️ عباپوش متین @hiich_m مشکآت

[بیچاره بودیم اگه ، ماه ِمحرم نبود]

_