بعد از بیست دقیقه صدایی که ضبط کردم فهمیدم چقدر بهتر از نوشتن میتونه منظور رو برسونه و چقدر احساس سبکی بعدش بهتره. امیدوارم چندسال دیگه وقتی به این صدای ضبط شده برمیخورم، چندشم بشه و خجالت بکشم. خجالت بکشم که بهخاطر چنین موضوعی ذهنم درگیر بوده.
به منِ اینجوری نگاه نکنید. به منِ الان نگاه نکنید. من در برهه کنونی وقتی حالم بده هیچ کاری جز درسخوندن نمیتونم بکنم ولی وقتی تموم بشه، وقتی همه اینا تموم بشه، میدونم برای بهتر شدن حالم باید چیکار کنم و بهتون قول میدم که اسم اینجا "شادیشادناك" خواهد شد. فقط اگر بمونید اینجا و لف ندین.
از این لحظه به بعد بنده از هرگونه ارتباط با آدم جدید پرهیز میکنم.«قبلی هارو هم حذف کردم.»
من الان در مرحله عقل بالفعل قرار دارم ولی متاسفانه سر جلسه امتحان نمیتونم وارد عقل بالمستفاد بشم و کلا همون بالفعل رو هم از دست میدم و برمیگردم به عقل بالقوه و هیولایی خودم.