ساختار ها و نظم اجتماعی هرچقدر هم که جا افتاده و با سابقه باشند در نهایت محصول کنش انسان ها و وابستهٔ انسان اند. نظم اجتماعی بر زندگی انسان ها تاثیرگذار است ولی انسان ها صرفاً مجریان نظم نیستند. شاهکار های هنری/اندیشه های جدید/اختراعات بزرگ، زمانی اتفاق می‌افتند که از نظم موجود فراتر برویم.

از نظم موجود فراتر برید. مهم نیست جو حاکم بر جامعه چی میگه یا ساختار و نظم اجتماعی چه چیزی رو تحمیل میکنن، شما کار درست رو انجام بدید.

هیچکس، مطلقا هیچکس نمیتونه به خودش اجازه گوه خوردن درباره درس و اینده منو بده. به هیچکس هیچ ربطی نداره که چرا درس نخوندم، چرا درس نمیخونم، برنامم برای اینده چیه

باخابیم که فردا ماییم و نوای بی نوایی و سلامتی و بهداشت و سیب و گلابی.

واقعا آدم رفتار بعضی هارو که میبینه با خودش میگه عجب. بعد جالبیش اینجاست که هیچی هم نمیتونی بگی، اعتراض کنی بهت میگن: نهببین جبهه نگیر، گارد نگیر، شوخیه. مگه من با شما شوخی ای دارم؟