با چاشنیِ بحث و اعصاب خوردی و منطق و استدلال های ملاصدرا، و در نهایت همون قضیه "جلو جلو ذوق کنی کنسله."

حالا درسته از امتحان فلسفه گذشته، ولی ملاصدرا می‌گفت اصالتِ وجود؛ چون وقتی ماهیت آتش رو تو ذهنت تصور می‌کنی، ذهنت نمی‌سوزه و داغ نمیشه. تنها در صورتی آتش گرما داره که در خارج وجود داشته باشه. اما سوال من اینه؛ موقع ساختنِ یک لیوان، اول ماهیت اون لیوان رو تو ذهنت تصور می‌کنی و بعد می‌سازیش و درواقع بهش وجود میدی. اصالت وجود؟ یا اصالت ماهیت؟