🔺چند شب پیش توفیق شد در جمع رفقای عزیزم در هیأت نوجوانان حضرت علی بن ابی طالب حاضر بشم و چند دقيقه ای درباره ریشه های دینی، تاریخی، تجربی و سیاسی حضور اعجاب آور مردم در خیابان نکاتی رو تقديم کنم. 🔺هیچی محفلی مثل این جلسات‌ چندنفره، خودمونی و بزمی نمی‌شه. حال و احوالی که در این جلسات‌ وجود دارد را جای دیگر نمی‌توان یافت. 🔺در انتهای صحبت این نکته را با باوری یقینی گفتم؛ بسیاری از توفیقاتی که این روزها در صحنه‌ نبرد پیدا کرده ایم حاصل چیزی نبوده است جز همين توسلات، تضرعات و استغاثه های از سر صدق و معرفت. @marghoomat

‌‌🔴 تحريف خط ولایت توسط اصولگرایان غربگرا آیا اینکه امام شهید سالها علیه مذاکره با آمریکا موضع گرفتند و قاطعانه در برابر وسوسه های سیاسیون ایستادند ، قابل خدشه است؟ ايشان هیچ موقع شبیه برخی اصولگرایان غربگرا مذاکره با آمریکا را نوعی مبارزه تلقی نکردند و در همه حال نسبت به مذاکره با آمریکا از تعابیر تند و صریح استفاده می کردند که بخشی از آن را در این کلیپ تجمیعی می توانید ببینید. @marghoomat

⭕️ ارتجاع سیاسی مگر شاخ و دم دارد؟ 🔸وقتی درک صحیحی از مناسبات و قواعد حاکم بر نظام بین‌الملل در اذهان نظام تصمیم سازی و تصمیم گیری کشور وجود نداشته باشد و نظام تحلیلی بینا ذهنی اکثریت مسئولین کشور هنوز در ادبیات و گفتمان سیاسی مسلط دو و‌ سه دهه گذشته فریز شده باشد؛ از دل این چهارچوب هنجاری خروجی نخواهید دید جز ایده تکراری و شکست خورده‌ مذاکره با آمریکا! این جریان نه درک دقیقی از تغییرات شکل گرفته در نظم بین‌المللی دارد و نه فهمی رو به جلو از نقش موجودیت سیاسی به نام جمهوری اسلامی ایران در عبور از این نظم کهنه و‌ شکست خورده بین‌المللی. 🔸وقتی رئیس تیم مذاکره کننده ایرانی بعد از گذشت دو دهه تجربه مذاکراتی و دیدن انواع و اقسام فریب ها، تهدیدها، تحريم ها، بدعهدی ها و جنگ طلبی های طرف آمریکایی نسبت‌ به واحد سیاسی به نام ايران، هنوز هم از ادبیات تکراری، ارتجاعی و غیرواقع بينانه جریان رمانتیسم سیاسی استفاده می‌کند، این یعنی ما عمیقا در یک چاله ارتجاعی فرو رفته‌ ایم و حالا حالاها از آن بیرون نخواهيم آمد! 🔸ادبیاتی مثل آنکه "طرف مقابل باید حسن نیت خود را به ثابت کند" و یا اینکه "آنان باید برای ما اعتمادسازی کنند"، حداقل مربوط به اواخر دهه هفتاد است، متأسفانه جریان اکثری مسئولان ما در آن حال و هوا فریز شده اند؛ اینکه بعد از گذشت این همه تجربه تاریخی و‌ خصوصا خطاب به دولت ترامپ آن‌هم هم بعد از شهادت رهبری درخواست اثبات حسن نیت و اعتمادسازی داشته‌ باشيم نشان دهنده تهی شدن گفتار سیاسی ما از عقلانیت رئالیستی و واقع بينانه است. البته در خوش بينانه تر حالت ممکن این فرض را مطرح می‌کنیم وگرنه می‌شود به برخی طراحی ها و پروژه های پشت پرده روی آوردن مجدد به این گفتار سیاسی هم فکر کرد! 🔸این مدل عقب گرد و بازگشت به همان ادبیات و رویکردهای سیاسی دو دهه گذشته‌ آنهم بعد از دو جنگ تحمیلی در میانه مذاکرات و شهادت رهبری و بیش‌از ۴ هزار نفر از عزیزان کشور، عین ارتجاع است. ارتجاعی از سر بلاهت سیاسی، ارتجاعی از جنس پرت بودن از واقعیت های سیاسی. این گفتار سیاسی در بهترین حالت خودش در ایام سال ۹۲ کارایی داشت، آنهم نه برای تأمین منافع ملی بلکه برای رویافروشی به مردم و اخذ رأی آنان و نشستن بر کرسی های قدرت! 🔸باید با ادبیات و گفتار سیاسی نظم قدیم آمریکایی خداحافظی کرد؛ حداقلی ترین خروجی جنگ رمضان برای طرف ایرانی باید این باشد که هم در حوزه نرم و هم در حوزه نهادی و سخت، مختصات نظم آمریکایی را کنار زده و نظمی جدید را بیافریند و این حتما از دل تن دادن مجدد به مذاکره با آمریکا و‌ اساسا ابزاری به عنوان مذاکره که یکی از ابزارهای طرف آمریکایی برای کنترل این نظم می‌باشد حاصل نمی‌شود. ايده مذاکره با آمریکا، بده‌بستان، معامله و راهبرد برد برد تنها و تنها از رهگذر عقل سیاسی فریز شده و غیرراهبردی حاصل می‌شود که ذره ای متوجه موقعیت سیاسی که در آن قرار دارد نمی‌باشد. 🔸ما امروز در موقفی به سر می‌بریم که نه تنها باید از ابزارهای نرم نظم آمریکایی مثل مذاکره با آمریکا عبور کنيم بلکه باید از ابزارهای نهادی این نظم هم خروج کنيم. جنگ رمضان جنگی برای تعیین نظم آینده در منطقه غرب آسیا است که نتیجه آن روی نظم آینده در جهان نیز اثری عمیق دارد. حال در این جنگ که برای ایجاد نظم جدید است، میدان نبرد تنها در عملیات نظامی خلاصه نمی‌شود. امروز باید راهبرد خروج ایران از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای یا همان NPT یا معاهدات استعماری مثل CFT و پالرمو که ذیل سازمان بین دولتی fatf به عنوان دو نمونه از ابزارهای نهادی نظم آمریکایی هستند در دستور کار باشد نه آنکه هنوز در بر همان پاشنه قبلی بچرخد! 🔸ما دیگر نباید به دوران پیشا جنگ رمضان برگرديم! عبور و خروج از نظم نرم و نهادی آمریکایی در کنار مواجهه‌ سخت و میدانی با این نظم استعماری تنها راه حل تثبیت قدرت جمهوری اسلامی خواهد بود، در غیر این‌صورت باید منتظر وارد آمدن ضربات جدی به منافع راهبردی کشور باشيم. ماندن در نظم، ادبیات و گفتار سیاسی معطوف به نظم آمریکایی در نظام آنارشیک بین الملل کمترین محلی از اعتبار ندارد. تنها عنصر تعيين کننده‌ معادلات پیش رو فقط یک چیز است؛ قدرت. #علی_ریاحی_پور @marghoomat