🔺کف فیکوف تأسف‌برانگیز است که باید گفت شبانه‌روز از در و دیوار و تمام سوراخ‌سنبه‌های واقعی و مجازی، جمعیتی ما را به سواد رسانه‌ای دعوت می‌کنند و صبح‌تا‌شب در گوش ما مردم، از جنگ شناختی می‌گویند ولی به‌طرز غیرقابل تحملی می‌بینیم از جنگ ۱۲روزه به این‌سو در جنگ و آتش‌بس ترامپ تلاش می‌کند برای خود تصویر یک ابرقدرت بسازد و مسئولان ما هم با شکل و شیوه‌ی اعلام‌ها و اعلان‌های خود به او کمک می‌کنند و اساتید معزز جنگ‌روانی/شناختی/رسانه‌ای هم کک‌شان نمی‌گزد. مثلا این تصویر درحال برساخت است که انگار ترامپ خداوندگاری است که کافیست دستور بدهد "کافیست" تا هرچیزی کافی شود: "کُف و فیکوف"! ترامپ ملعون سر توقف جنگ ۱۲ روزه چنین کرد، سر آتش‌بس جنگ ۴۰روزه نیز و اکنون هم. آیا زشت نیست آقایان چیزی را مدام در بوق‌ها فریاد بزنند و بخشی از مردم را به عدم رعایت آن متهم کنند اما خودشان ذره‌ای به قواعد جنگ روانی و شناختی و رسانه‌ای و هر کوفتی اسمش را می‌گذارند پایبند نباشند؟ آمرانِ به‌معروفِ جنگ شناختی هم سکوت می‌کنند، همان‌هایی که صدای‌شان بر سر مردم از حیث تذکر دادن جنگ شناختی همیشه بلند است. دوستانی به من پیام داده‌اند. عینا برای سایر دوستان کپی می‌کنم تا بدانند در اذهان مردم چه تصویری ساخته می‌شود: "تموم شد که🫥؛ انگار که به حرف ترامپ گوش کردن گفت تمومش کنین😕؛ عین مدیر مدرسه میاد میگه ایران و اسراییل بسه دعوا نکنین دیگه هم نبینم تکرار بشه😤". آری! ما هم می‌دانیم معادلات آتش و آتش‌بس بسیار فراتر از داده و سوده‌ی سواد ماست. لذا با اصل تصمیم‌ها مشکلی عجالتا نداریم. اما این است رسم رعایت قواعد جنگ شناختی؟! #جنگ_شناختی_مسئولان @Masihane

🔹خودبودگی فرعون به موسی گفت: نمک دربار مرا خوردی ولی نمکدان را شکستی! «قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ؛ وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ» (شعراء/ 18و 19) یحتمل موسی پاسخ داده: من در کاخ تو از همه چیز سرشار بودم ولی مشکل این بود که «خودم» نبودم. آری جناب فرعون! منِ موسی نزد تو محبت بسیار دیدم. ولی مسئله «محبت» نیست، مسئله «نزد» است. من چرا نزد تو بودم که تو به من محبت کنی؟ چرا در دامن مادر و آغوش پدر نبودم؟ هر ملتی که در پی استقلال و زدودن وابستگی است، از اربابان جهان همین سوال را می‌پرسد: «من چرا خودم نیستم؟ چرا نزد توام؟» ولو متنعم باشم و مرفه. این «ازخودبیگانگی» همان نعمتی است که فراعنه بهره‌اش را می‌برند و ملل وابسته‌ی توسری‌خورده، محنت و منّت‌اش را می‌کشند. لذا موسی گفت:«وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ» (شعراء/ 22) اینکه تو تمام ما بنی‌اسرائیل را عبد و بنده خود کردی، نعمتی برای توست. منتش را بر من می‌گذاری؟ ادامه ماجرا را هم همگی می‌دانیم. خدا بر بنی‌اسرائیل منت گذارد تا به رهبری موسی از طوق بندگی فرعون خلاصی یابند. شاید بتوان گفت خداوند ریسمان ولایت را آویخت تا بنی‌اسرائیل از چاه بردگی فرعون خود را بالا کشند. نعمتی حقیقی و منتی واقعی. اما عجیب آنکه برخی آدمیان ماجرا را بعکس فهم می‌کنند. به جای آنکه منت‌دار ولایتی باشند که آنها را از وابستگی و بردگی رهانیده و به شخصیت و استقلال رسانیده، بابت آنکه به این جمع ولایی پیوسته‌اند بر ولیّ و اولیاء، بر رهبر و مردمی که با آنها گره خورده‌اند، منت می‌گذارند. شاید بابت همین است که خداوند مکرر نعمت را به بنی‌اسرائیل گوشزد می‌کند: «وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ وَجَعَلَكُمْ مُلُوكًا وَآتَاكُمْ مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ» ای قوم به‌یادآورید نعمت خدا را. زمانی که از خودِ شما پیامبری قرار داد و از خودِ شما حاکمانی انتخاب کرد تا زیر بلیط دیگران نباشید. خدا به شما نعماتی داده که به احدی نداده است. من این روزها گهگاه می‌بینم که برخی به جای آنکه منت‌دار نعمت ولایت (به معنای بهم پیوستگی) باشند، متفرعنانه منت‌گذار حضور خویش‌اند. حالیا آنکه ما باید ممنون نعمتی باشیم که ما را پس از جدا شدن از خود، به خود برگرداند (مثل نعمت خیابان). حسرت گذشته هم بی‌معناست. موسی بعد بیرون زدن از کاخ فرعون و خروج از نظم فرعونی، دچار رنج بسیار و مصائب فراوان شد ولی یکبار هم فیلش یاد هندوستان فرعون نکرد. حتی آنگاه که چیزی نداشت جز یک عصا و یک لباس پشمینه، هرگز بر ضمیرش خطور نکرد: یادش بخیر! چقدر متنعم و مرفه بودم. موسی قدر «خودبودگی» را دانست! #استقلال #وابستگی @Masihane

زیباکلام را بازداشت کردند. چه خبر بدی! با بازداشت صاحب این تئوری‌های غلط‌ازآب‌درآمده، مرگ کنشگری‌اش به تأخیر می‌افتد و دیرتر به خانه‌ی سالمندان و پارکینگ سیاست منتقل می‌شود. چنانچه نقد او هم نفس مصنوعی به این از کارافتاده‌های درحال احتضار بود. از طرف دیگر این دخالت حاکمیتی، مردم را هم اخته می‌کند. او گوشمالی نیاز داشت و حالا دیگر این گزینه در دسترس نخواهد بود. بزرگ‌ترین لطف درحق این پفیوزان. فیلم صحبت‌های زیباکلام را ببینید! او یکی است از آن همه بسیار نافهمیده‌هایی که همیشه پیش‌بینی غلط می‌کردند و چون حرف‌شان غلط از آب درمی‌آمد، به سیاسیونِ کارگزار اعتمادبه‌نفس کاذب می‌داد و مسیر اصلاح غلط‌های حاکمیت را هم مسدود می‌کرد. @Masihane

🔰 مرور شب امتحانی یکی از اشتباهات اکثر کنشگران سیاسی این بود که تمرکز را بردند روی "مذاکره" نه "آتش‌بس". هیچ کس نباید می‌پرسید چرا مذاکره می‌کنید چون حتی وسط جنگ هم کشورهای متخاصم پیام ردوبدل می‌کنند. باید می‌پرسیدیم چرا آتش‌بس کرده‌اید؟ چون پذیرفتن آتش‌بس بود که معنای مذاکره را از صرف ردوبدل کردن پیام و پیدا کردن شناخت از ذهنیت دشمن، به یک توافق حقوقی و بده‌بستان بدل ساخت و ناگزیر اختلاف برانگیخت. البته بعید بود در شرایط جنگی کسی به پرسش "چرا آتش‌بس را پذیرفتیم؟" پاسخ بدهد. چرا که قطعا پاسخ این سوال ماهیتی سرّی و محرمانه دارد. اما طرح این پرسش در فضای سیاسی توسط کنشگران می‌توانست حدس‌هایی بیافریند و کنش‌هایی را سامان دهد که ربط مستقیم به دستگاه محاسباتی مسئولان دارد. مثلا اگر مردم حاضر در خیابان می‌دانستند که یکی از دلایل پذیرش آتش‌بس، باور برخی مسئولان به عدم مقاومت مردم در صورت زدن زیرساخت‌ها توسط دشمن است، نوع حضور مردم و شعارها می‌رفت به سمت قرص کردن دل مسئولان. حتی پویش‌های مواسات و کاهش مصرف و... توسط خود مردم سامان‌دهی می‌شد. اینگونه بسط ید دادن به ولیّ‌فقیه یعنی ابراز اینکه ما تا آخر ایستاده‌ایم و به آن‌ها که تاب‌وطاقت کمتری دارند یا فشار بیشتری متحمل هستند کمک می‌کنیم برای مقاومت. انرژیِ حاضر در دعواهای مرسوم کف مجازی هم بیش از آنکه صرف بگومگو درباره "مذاکره کردن یا نکردن" شود، به یک کنش مؤثر درمی‌آمد و مردم احساس کمک‌رسانی واقعی‌تری می‌یافتند. ولی دیدیم که ریل ‌کنشگری این نبود. هر روز خبری پشت‌پرده و درگوشی بیرون می‌آمد و بخشی از مسئولان را با سنگ خیانت رجم می‌کرد به‌بهانه‌ی مقدس بسط ید دادن به ولیّ. تا جایی که دیدیم همین کنش برای "بسط ید دادن"، به ضد خودش تبدیل شد. دعوا چنان شکل مخاطره‌آمیزی یافت که رهبرانقلاب فیتیله‌ی هرگونه اختلافی را پایین کشید: "ناموجه و حتی موجه". اکنون ضرورتا باید به دستگاه محاسباتی مسئولان پیام درست را رساند تا برخی براساس ذهنیت‌های خود تصویری غلط‌انداز از مقاومت مردم به مسئولان مخابره نکنند و آن‌ها را به تصمیم‌های اشتباه وادار ننمایند. خیابان مسئولیت جدی در این زمینه دارد که ضمن تشکل‌یابی محله‌ای کمک‌های مادی و معنوی به مردم برساند و پلاکاردها را به سمت دل‌گرمی دادن به مسئولان هدایت کند. داده‌های نادرست زیادی با برچسب واقع‌گرایی و عقلانیت توسط غرب‌گرایان به مسئولان تزریق می‌شود. با رفتارهای غلط طردکننده، بر این غلط تزریق شده نباید صحه گذاشت. #مرگ_بر_آمریکا #مذاکره #آتش_بس @Masihane

این نیروی نظامی که شما از کنج خانه برایش استراتژی جنگی و نظامی تعریف می‌کنید و اگر مطابق میل‌تان عمل نکند متهم‌اش می‌کنید به کم‌کاری و حتی ترسویی، همان نیروی نظامی است که طی دو جنگ و صد موج عملیاتی، دو ابرقدرت را ناکام گذاشته و تنگه‌ی هرمزی را که شما یکبار هم در عمر اندک‌شریف‌تان توفیق دیدنش را نداشته‌اید، به بن‌بست آمریکا بدل ساخته. پس مراقب باشید که درباره‌ی چه کسانی، چه چیزی، در چه زمانی می‌گویید. @Masihane

شهید سیدحسن نصرالله: [برای ما] خیلی زود مشخص شد شخصیت حاج قاسم طوری است که یک فرمانده نظامی صِرف نیست، بلکه مسائل امنیتی را هم خیلی عمیق و جدی می‌فهمد. یعنی یک آدم امنیتی به معنای تخصصی‌اش است. ضمن اینکه فهمش از مسائل سیاسی هم بسیار گسترده و پراهمیت است... در واقع حاج قاسم یک شخصیت جامع بود. یعنی احساس ما این نبود که تنها با یک ژنرال متخصص در زمینه‌ی نظامی جلسه می‌گذاریم، بلکه مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را هم عمیقا و کاملا می‌فهمید، چه برسد به مسائل نظامی و امنیتی و اینها. از یک چنین جامعیتی برخوردار بود." بیاد عروج ۱:۲۰ شب جمعه @Masihane

1⃣ عراقچی: تفاهم‌نامه اسلام‌آباد هیچگاه تا این حد به نهایی شدن نزدیک نبوده است. تا زمان تکمیل و نهایی شدن آن، رسانه‌ها باید از گمانه‌زنی درباره محتوای آن خودداری کنند. در راستای رویکرد مسئولانه و شفاف ما، تمامی جزئیات در زمان مقتضی با عموم مردم به اشتراک گذاشته خواهد شد. 2⃣ بله! چنانچه خواندید، آقای عراقچی فرمود رسانه‌ها از گمانه‌زنی درباره محتوای تفاهم‌نامه خودداری کنند. گویا خبر ندارند که فراتر از رسانه‌ها، مسئولان کشور متخاصم هم درحال گمانه‌زنی و شاید اطلاع‌رسانی‌اند. مثلا: جی‌دی ونس: ایرانی‌ها هیچ پول نقدی دریافت نمی‌کنند و هیچ بودجه‌ای صرفاً برای امضای توافق یا حضور در جلسه آزاد نمی‌شود. وزیر انرژی آمریکا: ممکن است به عنوان بخشی از امتیازاتی که ما ارائه می‌دهیم، بخشی از تحریم‌های ایران لغو شود. اظهارات متعدد خود ترامپ ملعون هم که هیچ.. 3⃣ ما نمی‌دانیم پروتکل‌های وزارت خارجه و شعام و.. برای اطلاع‌رسانی و عملکرد رسانه‌ای چیست! اما می‌دانیم که در چنین جنگی نباید اذهان عمومی را با ترامپ و آمریکایی‌ها و رسانه‌ها تنها گذاشت. با این حال منتظر می‌مانیم.. #توافق #تفاهم #اسلام_آباد @Masihane

🔶 "اگر" را بکاریم، چیزی در نمی‌آید! بگذارید یک فرضیه را کوتاه بررسی کنیم. اگر همه‌ی مسئولان معتقد باشند تنها راه موفقیت جنگ است و نه مذاکره و اگر شرایط کشور هم طوری باشد که برای ادامه جنگ نیازمند پول باشیم و اگر برای گرفتن پول نیازمند یک مذاکره‌ی منجر به تفاهم یا توافق؛ آن‌گاه شمایی که موافق جنگ و مخالف آتش‌بس بوده و هستید چه نظری خواهید داشت؟ آیا با این وضعیت به مسئولان اعتماد نمی‌کنید که بروند با یک توافق مدت‌دار پول‌هایی را آزاد کنند تا توان مقاومت و جنگ فراهم شود؟ چرا.. شما هم اعتماد خواهید کرد. اما مشکل این فرضیه می‌دانید کجاست؟ اینکه ما گمان می‌کنیم می‌شود آمریکا را به‌عنوان وارث تمام مکرهای تاریخ، فریب داد و سپس پولی گرفت و سر بزنگاه مثل سجیل و فتاح بر سرشان بارید! این خوش‌گمانی می‌تواند ناشی از خطا در دستگاه محاسباتی برخی مسئولان باشد. #توافق #تفاهم #اسلام_آباد @Masihane

▪️مصلحتی به‌نام خواستِ مردمِ مبعوث گوته چهره مشهور ادبیات کتابی دارد به نام "سال‌های حکمت‌اندوزی ویلهلم مایستر". حرف از خود کتاب و ایده‌ی نابش بماند برای زمانی بهتر. در بخشی از کتاب شخصیت اصلی می‌خواهد "هملت" اثر شکسپیر را روی صحنه‌ی تئاتر ببرد و اینجا با یکی از تهیه‌کنندگان تئاتر مکالمه‌ای دارد تأمل برانگیز برای این روزهای ما که در ادامه می‌آورم. سرلو پرسید: آیا سر این موضوع که هملت در پایان ماجرا باید بمیرد انعطافی از خود نشان نمی‌دهید؟ [بدین معنا که بیا قصه را تغییر دهیم و هملت نمیرد] ویلهلم گفت: آخر چطور وقتی سراسر اثر او را به سمت مرگ سوق می‌دهد، زنده نگه‌دارمش؟ سرلو: اما تماشاگران می‌خواهند او زنده بماند. ویلهلم: دوست دارم هر عمل خیر دیگری را در حق او [هملت] روا دارم، اما این یکی غیرممکن است. ما هم دوست داریم که مردی متین و مفید که بر اثر ابتلا به یک بیماری مزمن درحال موت است بیشتر زنده بماند. ولی همانطور که پزشک نمی‌تواند به مقابله با یک جبر طبیعی برخیزد، ما هم نمی‌توانیم به مقابله با یک جبر هنری روی آوریم. این نوعی تسلیم غلط در مقابل تماشاگران است که هیجاناتی در آن‌ها ایجاد کنیم که می‌خواهند داشته باشند، و نه هیجاناتی که باید داشته باشند. این روزها یک سیر همانند سیر یک بیمار روبه‌مرگ یا شاید سیر یک ورزشکار موفق در آستانه‌ی قهرمانی، گام‌به‌گام پیش آمده [بسته به اینکه مذاکرات را چگونه ببینیم] و حالا به جایی رسیده قابل حدس و پیش‌بینی. برخی می‌خواهند مقابل چنین جبر و سیری بایستند. طبعا شدنی نیست ولو عده‌ی بسیاری آن را بخواهند. اینجاست که باید به دوراهی و دوگانه‌ی "خواست مردم" و "مصلحت مردم" توجه داد. دوراهی‌ای از سهمگین‌ترین دوراهی‌های همیشگی تاریخ است. نه می‌شود از مسئولان خواست که عقل سرد راهبردی متکی به اعداد و ارقام را کنار بگذارند و بدون درنظر داشتن مصالح مردم، صرفا خواست مردم را اولویت دهند و نه می‌شود از مردم خواست هیجانات و احساسات ناشی از شهادت رهبر و هم‌وطنان خود را نادیده انگارند و خواسته‌های باطنی خود را کنار نهند. مگر آنکه ایمان داشته باشیم هیچ "مصلحتی" بالاتر از زمینه‌سازی برای تحقق "خواست" مردم مبعوث نیست. اما آیا بخشی از مسئولان ما فاقد این ایمان نیستند؟ هستند! لیکن این فقدانِ ایمانِ به مردم مبعوث را نباید گذاشت به‌حساب خیانت‌کاری و خباثت باطنی آن‌ها. این موضوع مرتبط با دستگاه محاسباتی آن‌هاست که فقط عدد و رقم می‌فهمد و به‌یک‌معنا دچار واقعیت‌زدگی است. پس همین‌جا حساب خودم را از نبویان و روان‌بخش و رسایی و ثابتی و آن پیرمرد متخصص عفونی جدا می‌کنم که برچسب اتهام به بخشی مسئولان می‌چسبانند، ولی نمی‌توانم یقه مسئولان را بابت این نوع از عقلانیتِ بی‌ایمان به مردم نگیرم و از آن‌ها "خواستِ مردم" را مطالبه نکنم ولو این خواست ذیل هیجانات بروز نماید. #توافق #مذاکره @Masihane

مجاهدان به دلیل مماس بودن با واقعیت، صاحب حکمت می‌شوند. کلمات با دقت انتخاب شده. چارچوب‌های ولیّ‌فقیه را در مواجهه با دشمن مطالبه کنیم ولی باز با همان چارچوب‌های ولیّ‌فقیه که اختلاف نندازد. مردم ایران نشان داده‌اند این هنر را دارند. @Masihane

پشتیبان ولایت‌فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد. باورتان می‌شد روزی برسد که افرادی بگویند پشتیبانی از ولایت‌فقیه یعنی چارچوب‌های رهبر انقلاب را برای مواجهه با دشمن کنار بگذارید؟ ما به آن لحظه‌ی ملکوتی رسیده‌ایم که می‌گویند با گوش نکردن به دستورات رهبری، پشتیبان ایشان باشید! یاللعجب. @Masihane

🔰 آغاز محرم| حکایت زکریا و یحیا 🏴 محرم اولین ماه از سال هجری قمری است که بعد از عاشورای سال ۶۱ هجری و حوادث صحرای کربلا، شکل دیگری در تاریخ یافت. ◾️ریان بن شبیب می‌گوید: در روز اول محرم بر امام رضا وارد شدم. حضرت از من پرسید: آیا امروز را روزه گرفته‌ای؟ عرض کردم خیر. پس فرمود: امروز همان روزی است که زکریا دست به دعا برداشت و خداوند او را اجابت کرد. هرکس در این روز روزه بگیرد و به درگاه خدا دعا نماید، اجابت خواهد شد چنانچه دعای زکریا مستجاب گردید. ▪️ اما دعای زکریا چه بود؟ در روایت است که زکریا در این روز دعا کرد تا خداوند به او فرزندی بدهد. آن هم در شرایطی که خودش پیرمردی سالخورده و همسرش زنی نازا بود. (سوره‌ی مریم/۸) ◾️در بیان سرّ این درخواست زکریا روایات گفته‌اند: خداوند متعال به او اسماء پنج نفس مقدس یعنی محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهم‌السلام) را آموخت. سپس زکریا متوجه حالاتی عجیب به هنگام ذکر این اسامی شد. او کیفیت این حالات را به درگاه الهی اینگونه عرضه کرد: «من با بردن چهار نام محمد و علی و فاطمه و حسن غم و اندوهم برطرف شده ولی با ذکر نام حسین، گویی تمام غم عالم بر دلم سایه می‌اندازد. بارپروردگارا سرّ ماجرا چیست؟» ▪️ خداوند متعال در پاسخ به زکریا، ماجرای شهادت امام حسین(علیه‌السلام) را با زبانی رمزآلود شرح می‌دهد: «کهیعص». در توضیح این عبارات آمده: کاف یعنی «کربلا»، هاء یعنی «هلاکت-شهادت همراه با زجر و تشنگی عترت»، یاء یعنی «یزید ملعون»، عین یعنی «عطش حسین» و صاد یعنی «صبر» او بر این بلاء و ابتلاء. ◾️ زکریا با شنیدن ماجرای شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، سه روز به عبادتگاه خود می‌رود و بسیار می‌گرید. بعد در همان احوال دست به دعا برداشته و از خداوند می‌خواهد فرزندی به او عطا شود تا با وارد آمدن مصیبتی شبیه آنچه بر حسین می‌رود؛ در غم این مصیبت عالم‌سوز شریک و سهیم گردد. 🔺در روز اول محرم، این دعای زکریا اجابت شد و نتیجه‌ی آن فرزندی به نام یحیی شد. یحیی همان پیامبری است که قرآن در وصف او فرمود: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا (مریم/12) یعنی در کودکی به او حکمت عنایت کردیم. قرآن همچنین یحیی را با اوصاف پاکدامنی و تقوا و خیررسانی و سیادت و سروری و... ستوده است. جالب‌تر آنکه یحیی مطابق روایات شش ماهه به دنیا آمد و عاقبت سر او را از تن جدا کرده و در طبقی برای پادشاهی زنازاده فرستادند. این یعنی آغاز و پایانی شبیه به آنچه که درباره سیدالشهدا قائلیم. وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا (مریم/۱۵) 📚 منابع: قرآن کریم؛ تفسير البرهان، ج ۳، ص۳؛ بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳؛ عیون اخبارالرضا، ج۱، ص۲۹۹؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۹۱؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص: ۴۶۱؛ ترجمه المیزان، ج ۱۴، ص۲۲. 🆔 @Qasas_school