زیباکلام را بازداشت کردند. چه خبر بدی! با بازداشت صاحب این تئوری‌های غلط‌ازآب‌درآمده، مرگ کنشگری‌اش به تأخیر می‌افتد و دیرتر به خانه‌ی سالمندان و پارکینگ سیاست منتقل می‌شود. چنانچه نقد او هم نفس مصنوعی به این از کارافتاده‌های درحال احتضار بود. از طرف دیگر این دخالت حاکمیتی، مردم را هم اخته می‌کند. او گوشمالی نیاز داشت و حالا دیگر این گزینه در دسترس نخواهد بود. بزرگ‌ترین لطف درحق این پفیوزان. فیلم صحبت‌های زیباکلام را ببینید! او یکی است از آن همه بسیار نافهمیده‌هایی که همیشه پیش‌بینی غلط می‌کردند و چون حرف‌شان غلط از آب درمی‌آمد، به سیاسیونِ کارگزار اعتمادبه‌نفس کاذب می‌داد و مسیر اصلاح غلط‌های حاکمیت را هم مسدود می‌کرد. @Masihane

🔰 مرور شب امتحانی یکی از اشتباهات اکثر کنشگران سیاسی این بود که تمرکز را بردند روی "مذاکره" نه "آتش‌بس". هیچ کس نباید می‌پرسید چرا مذاکره می‌کنید چون حتی وسط جنگ هم کشورهای متخاصم پیام ردوبدل می‌کنند. باید می‌پرسیدیم چرا آتش‌بس کرده‌اید؟ چون پذیرفتن آتش‌بس بود که معنای مذاکره را از صرف ردوبدل کردن پیام و پیدا کردن شناخت از ذهنیت دشمن، به یک توافق حقوقی و بده‌بستان بدل ساخت و ناگزیر اختلاف برانگیخت. البته بعید بود در شرایط جنگی کسی به پرسش "چرا آتش‌بس را پذیرفتیم؟" پاسخ بدهد. چرا که قطعا پاسخ این سوال ماهیتی سرّی و محرمانه دارد. اما طرح این پرسش در فضای سیاسی توسط کنشگران می‌توانست حدس‌هایی بیافریند و کنش‌هایی را سامان دهد که ربط مستقیم به دستگاه محاسباتی مسئولان دارد. مثلا اگر مردم حاضر در خیابان می‌دانستند که یکی از دلایل پذیرش آتش‌بس، باور برخی مسئولان به عدم مقاومت مردم در صورت زدن زیرساخت‌ها توسط دشمن است، نوع حضور مردم و شعارها می‌رفت به سمت قرص کردن دل مسئولان. حتی پویش‌های مواسات و کاهش مصرف و... توسط خود مردم سامان‌دهی می‌شد. اینگونه بسط ید دادن به ولیّ‌فقیه یعنی ابراز اینکه ما تا آخر ایستاده‌ایم و به آن‌ها که تاب‌وطاقت کمتری دارند یا فشار بیشتری متحمل هستند کمک می‌کنیم برای مقاومت. انرژیِ حاضر در دعواهای مرسوم کف مجازی هم بیش از آنکه صرف بگومگو درباره "مذاکره کردن یا نکردن" شود، به یک کنش مؤثر درمی‌آمد و مردم احساس کمک‌رسانی واقعی‌تری می‌یافتند. ولی دیدیم که ریل ‌کنشگری این نبود. هر روز خبری پشت‌پرده و درگوشی بیرون می‌آمد و بخشی از مسئولان را با سنگ خیانت رجم می‌کرد به‌بهانه‌ی مقدس بسط ید دادن به ولیّ. تا جایی که دیدیم همین کنش برای "بسط ید دادن"، به ضد خودش تبدیل شد. دعوا چنان شکل مخاطره‌آمیزی یافت که رهبرانقلاب فیتیله‌ی هرگونه اختلافی را پایین کشید: "ناموجه و حتی موجه". اکنون ضرورتا باید به دستگاه محاسباتی مسئولان پیام درست را رساند تا برخی براساس ذهنیت‌های خود تصویری غلط‌انداز از مقاومت مردم به مسئولان مخابره نکنند و آن‌ها را به تصمیم‌های اشتباه وادار ننمایند. خیابان مسئولیت جدی در این زمینه دارد که ضمن تشکل‌یابی محله‌ای کمک‌های مادی و معنوی به مردم برساند و پلاکاردها را به سمت دل‌گرمی دادن به مسئولان هدایت کند. داده‌های نادرست زیادی با برچسب واقع‌گرایی و عقلانیت توسط غرب‌گرایان به مسئولان تزریق می‌شود. با رفتارهای غلط طردکننده، بر این غلط تزریق شده نباید صحه گذاشت. #مرگ_بر_آمریکا #مذاکره #آتش_بس @Masihane

این نیروی نظامی که شما از کنج خانه برایش استراتژی جنگی و نظامی تعریف می‌کنید و اگر مطابق میل‌تان عمل نکند متهم‌اش می‌کنید به کم‌کاری و حتی ترسویی، همان نیروی نظامی است که طی دو جنگ و صد موج عملیاتی، دو ابرقدرت را ناکام گذاشته و تنگه‌ی هرمزی را که شما یکبار هم در عمر اندک‌شریف‌تان توفیق دیدنش را نداشته‌اید، به بن‌بست آمریکا بدل ساخته. پس مراقب باشید که درباره‌ی چه کسانی، چه چیزی، در چه زمانی می‌گویید. @Masihane

شهید سیدحسن نصرالله: [برای ما] خیلی زود مشخص شد شخصیت حاج قاسم طوری است که یک فرمانده نظامی صِرف نیست، بلکه مسائل امنیتی را هم خیلی عمیق و جدی می‌فهمد. یعنی یک آدم امنیتی به معنای تخصصی‌اش است. ضمن اینکه فهمش از مسائل سیاسی هم بسیار گسترده و پراهمیت است... در واقع حاج قاسم یک شخصیت جامع بود. یعنی احساس ما این نبود که تنها با یک ژنرال متخصص در زمینه‌ی نظامی جلسه می‌گذاریم، بلکه مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را هم عمیقا و کاملا می‌فهمید، چه برسد به مسائل نظامی و امنیتی و اینها. از یک چنین جامعیتی برخوردار بود." بیاد عروج ۱:۲۰ شب جمعه @Masihane

1⃣ عراقچی: تفاهم‌نامه اسلام‌آباد هیچگاه تا این حد به نهایی شدن نزدیک نبوده است. تا زمان تکمیل و نهایی شدن آن، رسانه‌ها باید از گمانه‌زنی درباره محتوای آن خودداری کنند. در راستای رویکرد مسئولانه و شفاف ما، تمامی جزئیات در زمان مقتضی با عموم مردم به اشتراک گذاشته خواهد شد. 2⃣ بله! چنانچه خواندید، آقای عراقچی فرمود رسانه‌ها از گمانه‌زنی درباره محتوای تفاهم‌نامه خودداری کنند. گویا خبر ندارند که فراتر از رسانه‌ها، مسئولان کشور متخاصم هم درحال گمانه‌زنی و شاید اطلاع‌رسانی‌اند. مثلا: جی‌دی ونس: ایرانی‌ها هیچ پول نقدی دریافت نمی‌کنند و هیچ بودجه‌ای صرفاً برای امضای توافق یا حضور در جلسه آزاد نمی‌شود. وزیر انرژی آمریکا: ممکن است به عنوان بخشی از امتیازاتی که ما ارائه می‌دهیم، بخشی از تحریم‌های ایران لغو شود. اظهارات متعدد خود ترامپ ملعون هم که هیچ.. 3⃣ ما نمی‌دانیم پروتکل‌های وزارت خارجه و شعام و.. برای اطلاع‌رسانی و عملکرد رسانه‌ای چیست! اما می‌دانیم که در چنین جنگی نباید اذهان عمومی را با ترامپ و آمریکایی‌ها و رسانه‌ها تنها گذاشت. با این حال منتظر می‌مانیم.. #توافق #تفاهم #اسلام_آباد @Masihane

🔶 "اگر" را بکاریم، چیزی در نمی‌آید! بگذارید یک فرضیه را کوتاه بررسی کنیم. اگر همه‌ی مسئولان معتقد باشند تنها راه موفقیت جنگ است و نه مذاکره و اگر شرایط کشور هم طوری باشد که برای ادامه جنگ نیازمند پول باشیم و اگر برای گرفتن پول نیازمند یک مذاکره‌ی منجر به تفاهم یا توافق؛ آن‌گاه شمایی که موافق جنگ و مخالف آتش‌بس بوده و هستید چه نظری خواهید داشت؟ آیا با این وضعیت به مسئولان اعتماد نمی‌کنید که بروند با یک توافق مدت‌دار پول‌هایی را آزاد کنند تا توان مقاومت و جنگ فراهم شود؟ چرا.. شما هم اعتماد خواهید کرد. اما مشکل این فرضیه می‌دانید کجاست؟ اینکه ما گمان می‌کنیم می‌شود آمریکا را به‌عنوان وارث تمام مکرهای تاریخ، فریب داد و سپس پولی گرفت و سر بزنگاه مثل سجیل و فتاح بر سرشان بارید! این خوش‌گمانی می‌تواند ناشی از خطا در دستگاه محاسباتی برخی مسئولان باشد. #توافق #تفاهم #اسلام_آباد @Masihane

▪️مصلحتی به‌نام خواستِ مردمِ مبعوث گوته چهره مشهور ادبیات کتابی دارد به نام "سال‌های حکمت‌اندوزی ویلهلم مایستر". حرف از خود کتاب و ایده‌ی نابش بماند برای زمانی بهتر. در بخشی از کتاب شخصیت اصلی می‌خواهد "هملت" اثر شکسپیر را روی صحنه‌ی تئاتر ببرد و اینجا با یکی از تهیه‌کنندگان تئاتر مکالمه‌ای دارد تأمل برانگیز برای این روزهای ما که در ادامه می‌آورم. سرلو پرسید: آیا سر این موضوع که هملت در پایان ماجرا باید بمیرد انعطافی از خود نشان نمی‌دهید؟ [بدین معنا که بیا قصه را تغییر دهیم و هملت نمیرد] ویلهلم گفت: آخر چطور وقتی سراسر اثر او را به سمت مرگ سوق می‌دهد، زنده نگه‌دارمش؟ سرلو: اما تماشاگران می‌خواهند او زنده بماند. ویلهلم: دوست دارم هر عمل خیر دیگری را در حق او [هملت] روا دارم، اما این یکی غیرممکن است. ما هم دوست داریم که مردی متین و مفید که بر اثر ابتلا به یک بیماری مزمن درحال موت است بیشتر زنده بماند. ولی همانطور که پزشک نمی‌تواند به مقابله با یک جبر طبیعی برخیزد، ما هم نمی‌توانیم به مقابله با یک جبر هنری روی آوریم. این نوعی تسلیم غلط در مقابل تماشاگران است که هیجاناتی در آن‌ها ایجاد کنیم که می‌خواهند داشته باشند، و نه هیجاناتی که باید داشته باشند. این روزها یک سیر همانند سیر یک بیمار روبه‌مرگ یا شاید سیر یک ورزشکار موفق در آستانه‌ی قهرمانی، گام‌به‌گام پیش آمده [بسته به اینکه مذاکرات را چگونه ببینیم] و حالا به جایی رسیده قابل حدس و پیش‌بینی. برخی می‌خواهند مقابل چنین جبر و سیری بایستند. طبعا شدنی نیست ولو عده‌ی بسیاری آن را بخواهند. اینجاست که باید به دوراهی و دوگانه‌ی "خواست مردم" و "مصلحت مردم" توجه داد. دوراهی‌ای از سهمگین‌ترین دوراهی‌های همیشگی تاریخ است. نه می‌شود از مسئولان خواست که عقل سرد راهبردی متکی به اعداد و ارقام را کنار بگذارند و بدون درنظر داشتن مصالح مردم، صرفا خواست مردم را اولویت دهند و نه می‌شود از مردم خواست هیجانات و احساسات ناشی از شهادت رهبر و هم‌وطنان خود را نادیده انگارند و خواسته‌های باطنی خود را کنار نهند. مگر آنکه ایمان داشته باشیم هیچ "مصلحتی" بالاتر از زمینه‌سازی برای تحقق "خواست" مردم مبعوث نیست. اما آیا بخشی از مسئولان ما فاقد این ایمان نیستند؟ هستند! لیکن این فقدانِ ایمانِ به مردم مبعوث را نباید گذاشت به‌حساب خیانت‌کاری و خباثت باطنی آن‌ها. این موضوع مرتبط با دستگاه محاسباتی آن‌هاست که فقط عدد و رقم می‌فهمد و به‌یک‌معنا دچار واقعیت‌زدگی است. پس همین‌جا حساب خودم را از نبویان و روان‌بخش و رسایی و ثابتی و آن پیرمرد متخصص عفونی جدا می‌کنم که برچسب اتهام به بخشی مسئولان می‌چسبانند، ولی نمی‌توانم یقه مسئولان را بابت این نوع از عقلانیتِ بی‌ایمان به مردم نگیرم و از آن‌ها "خواستِ مردم" را مطالبه نکنم ولو این خواست ذیل هیجانات بروز نماید. #توافق #مذاکره @Masihane

مجاهدان به دلیل مماس بودن با واقعیت، صاحب حکمت می‌شوند. کلمات با دقت انتخاب شده. چارچوب‌های ولیّ‌فقیه را در مواجهه با دشمن مطالبه کنیم ولی باز با همان چارچوب‌های ولیّ‌فقیه که اختلاف نندازد. مردم ایران نشان داده‌اند این هنر را دارند. @Masihane

پشتیبان ولایت‌فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد. باورتان می‌شد روزی برسد که افرادی بگویند پشتیبانی از ولایت‌فقیه یعنی چارچوب‌های رهبر انقلاب را برای مواجهه با دشمن کنار بگذارید؟ ما به آن لحظه‌ی ملکوتی رسیده‌ایم که می‌گویند با گوش نکردن به دستورات رهبری، پشتیبان ایشان باشید! یاللعجب. @Masihane

🔰 آغاز محرم| حکایت زکریا و یحیا 🏴 محرم اولین ماه از سال هجری قمری است که بعد از عاشورای سال ۶۱ هجری و حوادث صحرای کربلا، شکل دیگری در تاریخ یافت. ◾️ریان بن شبیب می‌گوید: در روز اول محرم بر امام رضا وارد شدم. حضرت از من پرسید: آیا امروز را روزه گرفته‌ای؟ عرض کردم خیر. پس فرمود: امروز همان روزی است که زکریا دست به دعا برداشت و خداوند او را اجابت کرد. هرکس در این روز روزه بگیرد و به درگاه خدا دعا نماید، اجابت خواهد شد چنانچه دعای زکریا مستجاب گردید. ▪️ اما دعای زکریا چه بود؟ در روایت است که زکریا در این روز دعا کرد تا خداوند به او فرزندی بدهد. آن هم در شرایطی که خودش پیرمردی سالخورده و همسرش زنی نازا بود. (سوره‌ی مریم/۸) ◾️در بیان سرّ این درخواست زکریا روایات گفته‌اند: خداوند متعال به او اسماء پنج نفس مقدس یعنی محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهم‌السلام) را آموخت. سپس زکریا متوجه حالاتی عجیب به هنگام ذکر این اسامی شد. او کیفیت این حالات را به درگاه الهی اینگونه عرضه کرد: «من با بردن چهار نام محمد و علی و فاطمه و حسن غم و اندوهم برطرف شده ولی با ذکر نام حسین، گویی تمام غم عالم بر دلم سایه می‌اندازد. بارپروردگارا سرّ ماجرا چیست؟» ▪️ خداوند متعال در پاسخ به زکریا، ماجرای شهادت امام حسین(علیه‌السلام) را با زبانی رمزآلود شرح می‌دهد: «کهیعص». در توضیح این عبارات آمده: کاف یعنی «کربلا»، هاء یعنی «هلاکت-شهادت همراه با زجر و تشنگی عترت»، یاء یعنی «یزید ملعون»، عین یعنی «عطش حسین» و صاد یعنی «صبر» او بر این بلاء و ابتلاء. ◾️ زکریا با شنیدن ماجرای شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، سه روز به عبادتگاه خود می‌رود و بسیار می‌گرید. بعد در همان احوال دست به دعا برداشته و از خداوند می‌خواهد فرزندی به او عطا شود تا با وارد آمدن مصیبتی شبیه آنچه بر حسین می‌رود؛ در غم این مصیبت عالم‌سوز شریک و سهیم گردد. 🔺در روز اول محرم، این دعای زکریا اجابت شد و نتیجه‌ی آن فرزندی به نام یحیی شد. یحیی همان پیامبری است که قرآن در وصف او فرمود: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا (مریم/12) یعنی در کودکی به او حکمت عنایت کردیم. قرآن همچنین یحیی را با اوصاف پاکدامنی و تقوا و خیررسانی و سیادت و سروری و... ستوده است. جالب‌تر آنکه یحیی مطابق روایات شش ماهه به دنیا آمد و عاقبت سر او را از تن جدا کرده و در طبقی برای پادشاهی زنازاده فرستادند. این یعنی آغاز و پایانی شبیه به آنچه که درباره سیدالشهدا قائلیم. وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا (مریم/۱۵) 📚 منابع: قرآن کریم؛ تفسير البرهان، ج ۳، ص۳؛ بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳؛ عیون اخبارالرضا، ج۱، ص۲۹۹؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۹۱؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص: ۴۶۱؛ ترجمه المیزان، ج ۱۴، ص۲۲. 🆔 @Qasas_school

«اکنون که این واژگان را می‌نگارم رشته‌ای از خاطرات از پیش چشمم می‌گذرد؛ خاطراتی بس باعظمت از پیشوایی حکیمانه‌ای که عزیز از دست رفته‌مان تجسم‌بخش آن بود. من حتى لحظه‌ای آن زندگی را که باهم در سایه‌سار آن رهبر حکیم گذراندیم فراموش نکرده‌ام و نخواهم کرد؛ رهبری که من و صدها نفر از ارادتمندانش دوست می‌داشتیم با خون خود بقای او را بخریم و به هر قیمت مرگ را از او دور سازیم. اما مرگ امری خدایی و برگشت‌ناپذیر و حکمی الهی است که بر پیامبران و همه اولیای خدا رفته است و دفع شدنی نیست. با این حال همه مسلمانان باید مرگ را از پیشوا و مرجع خود دور سازند، اما نه وجود انسانی ساخته از گوشت و خون او را چراکه این انسان جسمانی دیگر از دنیا رفته است، بلکه اندیشه‌ی او را همچون خطی برای عمل در راه خدا و مکتبی برای پرورش عالمان مجاهد و نقطه عطفی در تاریخ مرجعیت و مفهومی که پایه و اساس ساخت دوباره‌ی امت است...» 🔺بخشی از نامه‌ی شهید محمدباقر صدر به پسر آیت‌الله حکیم. #زبان_حال @Masihane

🔰 سرانجام ماجرا بالاخره متن ۱۴بندی بیرون آمد و این به معنای پایان مناقشه‌ها نیست. پیش‌تر نوشتم که این تفاهم یا توافق امری بود ناگزیر. سیری آغازیدن گرفت که طبعا چنین ختمی می‌یافت. الان هم خسته از مناقشه‌های احتمالی اکنون و آینده، از صمیم قلب باور دارم هرچه بشود، سرانجام مقاومت شگرف نظام امامت-امت فتح است و گشایش. چرا و چطور؟ حتمی شنیده‌اید که سوره‌ی فتح، بعد ماجرای قرارداد صلح حدیبیه نازل شد. قراردادی که یکی از پرمناقشه‌ترین بزنگاه‌های تاریخ اسلام بود؛ به‌قدری که برخی صحابه نبوت و رسالت حضرت رسول را مورد تردید جدی قرار دادند و در فضای عموم این تردید را فریاد زدند. اما علی‌رغم همه مناقشه‌ها، حتی خطاها و تقصیرها و قصورهای پیرامونی، صلح حدیبیه صورت گرفت و خدا آیه نازل کرد: "إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا" فتحی آشکار رخ خواهد داد که نیازمند توضیح‌‌های راهبردی آن‌چنانی نیست. مردم پیروزی را احساس خواهند کرد. چرا اینگونه؟ چون خداوند گناهان قدیم و اخیر را بخشید و همه‌ی موانع را برداشت: "لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا". اینجا دو نکته قابل تأمل است: اول: ذنب، آن گناه دنباله‌داری است که وبال آدمی شده و مدام او را به گناهی دیگر می‌کشاند و به خطایی دیگر فرامی‌خواند. دوم: مگر پیامبر اکرم مرتکب ذنب شده بود که خدا به او می‌گوید: "لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ"؟ قطعا خیر. معصوم که مرتکب گناه نمی‌شود. پس چه؟ روایت می‌گوید اینجا خداوند خطا و گناه امت را به امام نسبت داده. شاید بدین دلیل که عواقب این دست خطاهای دنباله‌دار و قصور و تقصیرها در بزنگاه تاریخی مثل قرارداد صلح حدیبیه، دامن‌گیر همه می‌شود حتی امام. اما خدا این ذنوبِ قدیم و اخیرِ مخلِ به جامعه و ولایت را می‌بخشد و رشته‌ی اتصال میان مردم را سفت می‌کند و به صراط مستقیم هدایت می‌نماید. لذا سرانجامِ ماجرا چیزی نیست جز فتح مبین؛ پیروزیِ آشکارِ قابل احساس. من عجالتا کاری ندارم به اینکه کدام مناقشه پیرامون تفاهم/توافق درست است یا غلط! کاری ندارم کدام طرفی‌ها درست می‌گویند و کدام طرفی‌ها غلط. حتی کاری ندارم که آمریکا پایبند می‌ماند یا نه. حقا که حوصله‌‌سربر هم شده. چیزی که برای من نوید است همین بشارت قرآنی‌ست: فتح مبین! وَ يَنصُرَكَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِيزًا؛ هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ كَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا. #توافق_اسلام_آباد #فتح @Masihane