این تیزر گفتگویی است که لینک کامل آن در انتهای پیام آمده. به‌نظرم مناسب همین روزهاست که آقایان اصولگرا و اصلاح‌طلب و اعتدالی، از قالیباف تا خاتمی و ظریف تا روحانی و عراقچی و... توافق اسلام‌آباد را سندی زرین قلمداد می‌کنند! حالا این گفتگو بر سر چیست؟ ۱- بررسی دو پیش‌فرض غلط! الف) آیا توافق با آمریکا ما را از جنگ دور کرده و آیا همین توافق مانع نابودی زیرساخت‌های ما شده است؟ ب) آیا آمریکا نگران پا گرفتن بنیادگرایی در ایران و سیل مهاجران به اروپاست که به‌طور گسترده‌تر زیرساخت‌های ایران را نمی‌زند؟ ۲- به‌راستی چرا آمریکا ما را به عصر حجر نمی‌برد؟ ۳- آیا می‌شود در مذاکره با آمریکا چیزی به دست آورد؟ تجربه‌ی تاریخی ما گویای چیست؟ ۴- اگر مذاکره نکنیم، چاره‌ی دیگری برای‌مان می‌ماند؟ آیا ما بدبخت نشده و تنها و بیچاره رها نشده‌ایم؟ لینک ویدئو کامل گفتگو https://www.aparat.com/v/umolp0t @Masihane

🎙صوت کامل: گفتگویی بر سر جنگ کنونی که دشمن در آن، روی محاسبات غلط مسئولان ما حساب ویژه‌ای کرده است!! 🔺اینجا مروری کردیم بر ذهنیت غلط و محاسبه‌های اشتباه‼️ لینک ویدئو کامل گفتگو: https://www.aparat.com/v/umolp0t به همت دوستان #پاتوق_اندیشه کرمان #مرگ_بر_آمریکا #ایران @Masihane

از دیرباز کرمان را با قالی‌اش می‌شناختند. یکبار همسرم می‌گفت، قالی کرمان و بالتبع "پته‌"هایش، بازآفرینی گل و گیاهی است که در کویر نیست و اگر هست اندک است. یعنی چیزی که نداریم، زمینه‌ی حرکت و سپس تولد خلاقیت و درنهایت محصول شده. یعنی نقطه‌ی ضعف، امکان ساخت نقطه‌ی قوت است. یعنی همان جمله‌ی معروف "فرصتی که در بحران‌ها هست، در خود فرصت‌ها نیست". یعنی پایگاهِ اصلیِ مزیتِ یک قوم، یک اقلیم، یک بوم، یک فرهنگ، یک جهان و...، نداشته‌ها و فقدان‌هایش است؛ البته به شرط وجودِ یک عقلِ اداره کننده و باورمند! اگر در طول تاریخ، فرهنگ ما اینگونه به نقطه‌ی ضعف‌ها می‌نگریسته و اینگونه بحران‌ها را تبدیل به خاستگاه فرصت می‌کرده، چرا در لحظه‌ی کنونیِ ایران، از قد و قواره‌ی برخی مسئولان استیصال می‌ریزد و هر سخنرانی بعض حضرات، می‌شود خط تولید ناامیدی؟! و از آن بدتر چرا ارجاع به دستاوردهای عینی خودمان در تاریخ هم می‌شود تخدیر و خر کردن جامعه یا نادیده گرفتن واقعیت‌ها و آرمان‌خواهی متوهمانه؟ گویا مسئله در دو چیز مترتب بر یکدیگر است: ۱) نداشتن باور به "توانستن" و ۲) نداشتن عقلانیتی برای خلق فرآیند رسیدن از بحران به فرصت! ۲ شهریور سال ۵ @Masihane

خیلی ساده عرض کنم آرایش صحنه داره به این سمت میره که: وضعیت اقتصادی خرابه. عامل این خرابی؟ آمریکا! راه‌حل؟ دوتا راه بیشتر نیست: الف) مقاومت و در شکل کنونی جنگ! ب) تسلیم و در شکل کنونی پذیرفتن خواسته‌های دشمن در مذاکره! سوال اکنون ما: کدام راه‌حل هزینه‌ی کمتر و فایده‌ی بیشتری داره؟ افراد مختلفی دارن زمینه‌ی پاسخ دادن به این سؤال رو مهیا می‌کنند! لذا فضای رسانه‌ای و نیروهای تازه‌نفس درحال بسیج‌شدنند تا بگن مقاومت هزینه‌ی بیشتری نسبت به تسلیم شدن داره! یه عده هم به اسم "پیچیدگی شرایط" و "عقلانیت اداره کشور" ولی درواقع نداشتن مبانی قوی، همچنان گیج می‌زنند و سواری میدن! دوستان! ما در خلأ نیستیم! در ایرانِ ۱۴۰۵ هستیم که دوبار وسط مذاکره‌هایی بهش حمله شده که گویا به تمام خواسته‌های دشمن پاسخ مثبت داده. از تجربه تاریخی سایر کشورهای منطقه درس نمی‌گیریم نگیریم. ولی تجربه‌های خودمون رو که نمی‌تونیم دور بریزیم! از یک سوراخ هزار بار باید گزیده شد؟ @Masihane

رهبر انقلاب: سخن ناامیدکننده و تضعیف‌کننده‌ی انگیزه‌های ملّی و عمومی و هر نوع دوگانه‌سازی‌ موهوم از قبیل جنگ یا مذاکره، وفاق یا تندروی، سازش یا جنگ‌طلبی که در گذشته به مردم عزیزمان خسارتهایی بی‌واسطه یا باواسطه وارد ساخته، از این پس هم می‌تواند همان تأثیر را به‌جا بگذارد. گاه بیان صادقانه ضعف‌های خود در وقتی که دشمن به روحیّه نیاز دارد، کمک بزرگی به او است و ای بسا دلهای دوستان و همراهان را دچار نگرانی نموده و ایشان را سرگردان و متحیّر سازد. لذا بنده قاطعانه اعلام می‌کنم که ارتکاب هر آنچه به‌ضرر انسجام اجتماعی باشد، ممنوع است. پاورقی: ان‌شالله آقایان پزشکیان و قالیباف به خود بگیرند!! @Masihane

در دنیایی که هنوز همه می‌کوشند علم را به عمل تبدیل کنند، تو از ایمان گفتی. از اینکه آنچه عمل می‌آفریند "خواستن" است نه صرف "دانستن". تو پاسخی آوردی برای آن همه پرسش که: چطور بینش را به کنش برسانم؟ مسیری آوردی برای همه‌ی آن‌ها که می‌گویند: من می‌دانم ولی نمی‌توانم! تو حتی برای خیلی‌بلدهایِ سرگردان میان نظریه و کاربرد، برای پویندگان فرمول تبدیل علم به عمل، پیام‌آوری و پیام آورده‌ای! آری تو از "خواستن" گفتی و "خاستن". از ایمان و اراده. تو گفتی دانه‌ها مهم‌اند ولی رانه‌ها مهم‌تر. وگرنه علم هنوز هم نمی‌فهمد چگونه اگر مقاومت کنیم، قوای ما ده برابر بیشتر از دشمن نتیجه می‌دهند. هنوز هم نمی‌فهمد چطور پروژه‌هایی که دشمن ده‌ساله به ثمر می‌رساند، برای ما یک‌ساله به نتیجه می‌رسد. تو بودی که آموخته‌ی وحی را آوردی: يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ (انفال/٦٥) ﺍی ﭘﻴﺎم‌آور! ایمان‌آورندگان ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ با دشمنِ تا بُن‌دندان مجهز تشویق کن و به آن‌ها وعده بده ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻴﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﺎشید ولی اهل مقاومت، ﺑﺮ ﺩﻭﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ از دشمن ﭼﻴﺮﻩ ﻣﻰﺷوید ﻭ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ باشید اهل مقاومت، ﺑﺮ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ پیروز می‌شوید؛ ﺯﻳﺮﺍ دشمنان شما ﮔﺮﻭهی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ ﻧﻤﻰﻓﻬﻤﻨﺪ. که صدالبته این "حقیقت" را تو محقق کردی و به چشم همگان آوردی. ای حضرت رسول! تو مبارکی.. #میلاد_پیامبر_اکرم #هفته_وحدت @Masihane

در کمال احترام و ارادت خدمت برخی از مسئولان محترم نظامی مانند سردار محبی بزرگوار! کاش از تعبیر "پاسخ پشیمان کننده" استفاده نکنید. این تهی کردن کلمات از معنا، عاقبت خوشی ندارد. به‌جای این تعابیرِ از پیش‌مهیا، به مردم بگویید ما در جنگ هستیم! دشمن می‌زند و ما می‌زنیم. مردم که به خوبی شرایط را درک می‌کنند. راحت بگویید جنگ است. شاید آقایان سیاسی باورشان بشود و باز دل خوش نکنند به "بازگشت به تفاهم"! سردار عزیز! این عبارت "پاسخ پشیمان کننده" دو روز پیش هم گفته شده ولی دشمن پشیمان نشد. طبیعی هم هست! جنگ است، آن هم با ابرقدرت نظامی جهان. در این جنگ پیچیده، رجزها نباید بی‌معنا شوند. لطفا کلمات را هم نقطه‌زن و حساب‌گرانه شلیک کنید! #مرگ_بر_آمریکا @Masihane

کجایی مرد؟ #علی_الطاهر @Masihane

🔰 از علی‌الاصول تا علی‌الطاهر عجب حکایتی است.. آقایان رفته‌اند پای مذاکره و بستن توافقی که از ابتدا مشخص بود هیچ دستاوردی نخواهد داشت. گندش که یک‌روزه بالا آمد، ناگزیر روی آوردند به دستاوردسازی و دستاوردتراشی. حالا که همین ساختن‌ها و تراشیدن‌ها هم رسوا شده‌، طلبکارانه می‌گویند دیدید چقدر توافق خوب بود! تا توافق بود، #علی_الطاهر به دست دشمن نیافتاد. می‌پرسیم چه کسی توافق را نقض کرد؟ می‌گویند همین نقدها، همین #علی‌الاصول گفتن‌ها. چقدر عجیب!! تا دیروز برای بستن دهان‌ها می‌گفتند: "علی‌الاصول گفتن رهبری، به‌معنای مخالفت با توافق نیست و دیدیم که درنهایت رهبر انقلاب اجازه داد". حالا که همه‌چی رو به وخامت رفته می‌گویند: "مسئولیت وضعیت موجود گردن همان علی‌الاصول است". یا للعجب!! مگر اصلا به علی‌الاصول عمل شد که اکنون مقصر پس‌رفت‌ها و شکست‌ها بر عهده‌ی آن باشد؟ این‌ها ورژن جدیدتر همان‌هایی هستند که عامل حمله‌ی آمریکا به ایران و هرگونه جنگ و جنایتی را در شعار "مرگ بر آمریکا" جستجو می‌کنند. از منظرشان نه آمریکا دشمنی بدسگال و بدعهد است نه مذاکره‌شیدایان داخلی تئوری‌های‌شان غلط. مقصر هر افتضاحی در کشور، یک گروهند: منتقدانِ سیاست "بدیم بره". لذا معاون مراسم و تشریفات رئیس‌جمهور یعنی آقای سیدعباس موسوی در رسانه‌ی ملی می‌گوید: "کاش یک مدت کسی حرف نزند و یک سکوت رادیویی شکل بگیرد"!! که چه؟ پاسخ واضح است؛ که ما برویم آمریکا را بیاوریم در بنگاه و به او خانه بفروشیم ولو پول ما را ندهد. دستاورد چنین معامله‌ی سفیهانه‌ای چیست؟ حس خوب مذاکره کردن با آمریکا. چرا منتقدان سکوت کنند؟ چون منتقدان اجازه‌ی سرایت این حس خوب از مسئولان به مردم را نمی‌دهند!! پاورقی: فرصت شود از تقسیم کار نیروهای رسانه‌ای‌شان خواهم نوشت. به خوبی می‌دانند هر حرفی را از دهان چه کسی بزنند! @Masihane

غرب‌گرایان به خوبی دریافته‌اند که در کار رسانه‌ای و در مقام تخاطب با یک جامعه‌ی متکثر، باید برای هر حرفی، دهانی ساخت. مثلا دهانی که می‌گوید "همه چیز با رهبری هماهنگ است" نمی‌تواند بعد از بیرون آمدن پیام "علی‌الاصول" لخت و صریح بگوید: "خامنه‌ای‌ها گردن‌نگیرند". دهانی که می‌گوید "درنهایت رهبری با توافق موافقت کرد" نمی‌تواند بعد بالا آمدن گند بی‌دستاوردی تفاهم‌نامه بگوید: علی‌الاصول گفتن، منجر به شکست در علی‌الطاهر شد"! یک چیزهایی را باید ظاهرالصلاح‌ها بگویند. یک چیزهایی را اوباش ساکن توئیتر سابق و اکس لاحق. یک چیزهایی باید از دهان جوان‌ترها بیرون بزند و یک چیزهایی از حلقوم موسپیدکرده‌ها. یک چیزهایی را باید مسئولان رسمی بگویند و یک چیزهایی را مشاوران غیررسمی. یک حرف‌هایی را باید با واژگان انگلیسی و لهجه بریتیش اداء نمود و یک چیزهایی را با لحن عربی و ژست‌های حوزوی. در بلبشوی دهان‌های اجاره‌ای، زنده‌باد کسی که به خود حرف اعتناء می‌کند. @Masihane

حرف‌های حسن روحانی، چیز جدیدی نبود. ایده‌ای که او پشت آن ایستاده، به‌طور واضحی نافی ایده‌ی انقلاب‌اسلامی‌ست و از این واضح‌تر نافی طرحی کلان است به نام مقاومت. این را گفتم نه چون قبلا گفته نشده. بلکه گفتم تا مقدمه شود برای فهم عظمت کار حاج‌قاسم. تا مکتب‌بودگی این ابرمرد عیان‌تر گردد. حاج‌قاسم کسی بود که درست در زمان ریاست‌جمهوری حسن روحانی و کابینه‌ی لبریز از پیرمردهای معارض با ایده‌ی مقاومت، با جوانانش سوریه را حفظ کرد، جبهه مقاومت را تقویت کرد و طرح بزرگ آمریکایی-صهیونی را در منطقه شکست داد. یکبار هم ندیدیم او با آمار کردن واقعیت‌ها از نشدن حرف بزند و تحت تأثیر فضای حاکم بر مسئولان، بهانه برای عقب نشستن بیاورد. بی‌خود نبود که در وصف او خامنه‌ای شهید گفت: هرجا تاریک بود او می‌رفت و عرصه را روشن می‌کرد. حالا.‌. پزشکیان و دولتش از روحانی و کابینه‌اش که بدتر نیستند. وضعیت کشور هم بعد ۱۶ ماه جنگیدن با متجاوزان، مماس‌تر با واقعیتی به نام "دشمن" شده! حتی بخشی از مردم که دیروز مدافعان حرم را تخطئه می‌کردند، امروز مدافعان وطن را حلوا‌حلوا می‌کنند. اما چرا زمزمه‌های "نشدن" و بهانه‌های متکی به آمار از گوشه‌وکنار بیشتر شده؟ مسئله این است: کارهای بزرگ متکی به اراده‌های سترگ‌اند. طرح‌ها قائم به‌شخص‌اند؛ بخواهید یا نخواهید. لذا آمریکا خوب فهمید گام اول شکست طرح مقاومت، زدن قاسم سلیمانی است. رضوان الهی بر شهید سیدحسن نصرالله که فرمود: اگر از کنار شهادت حاج قاسم به سادگی عبور شود، این آغاز خطر است؛ برای رهبری مقاومت، دولت‌های مقاومت، محور مقاومت، فلسطین، قدس و کل منطقه! @Masihane

چرا تفاهم نامه حمله‌ی دشمن را به تعویق نمی‌اندازد؟ به همت #پاتوق_اندیشه کرمان @Masihane