‌ 🔴 دبیر شورای‌عالی امنیت ملی: اقدامات سیاسی و مخرب آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، کشورها را به‌سمت خروج از NPT سوق خواهد داد 🔹قطعنامۀ ضدایرانی تصویب شده توسط شورای حکام غیرقانونی، از نظر فنی بی‌اساس، کاملاً سیاسی و غیرقابل قبول است و ردپای آشکار فشار ایالات متحده و صهیونیست‌ها را بر خود دارد.

سبک های جدید کلیپ های روانشناسی که بصورت بلاگری یا رئال طور هستن خیلی تاثیرگذاره.. این کلیپ رو راجع به ازدواج سفید ببینید @masir110

ای کاش میشد که زودتر برگردی عزیز دلم💔 #رجعت #امام_شهیدم #سرباز_سید_علی

میزان اظهار نفرت از لاله مرزبان و حجم تولید محتوای انتقادی ازش خیلی بالا بوده @masir110

فرکانس رادیو لاله مرزبان را عوض کنید شاید صدای میناب را شنید نقدهای زیادی به لاله مرزبان شد و قصد واکاوی این نقدها را در این چند خط نداریم؛ اما مسئله، به نظر، فقط خانم مرزبان نیست. درباره یک وضعیت باید تأمل کرد؛ اینکه چرا امثال مرزبان‌ها در بحث‌هایشان در جشنواره‌های غربی، «ایران زندگی کردنِ» خود را لحاظ نمی‌کنند؟ گویی انسانی سال‌ها بیرون از ایران بوده و حتی از اخبار آن هم مطلع نبوده است؛ یا شبیه یک غیرایرانی درباره ایران بحث می‌کنند. این وضعیت اصلاً طبیعی نیست؛ شبیه شرایطی است که گویی کالبدها فقط در ایران هستند و ذهن‌ها بیرون از ایران زندگی می‌کنند. وضعیتی که امثال مرزبان‌ها سال‌هاست آن را شکل داده‌اند؛ ظاهراً فقط به‌صورت جسمی در ایران هستند، اما دیگر نمی‌توانند مسائل ایران را از داخل ببینند. به شکلی نابینا شده‌اند و این یعنی توان دیدن خود را از دست داده‌اند. شبیه فرد نابینایی که کل جهانش یک رادیوی قدیمی با فرکانسی ثابت است. آنچه مشخص است، این افراد به لحاظ ذهنی در ایران نیستند؛ در خانه‌ای تاریک، کنار رادیویی نشسته‌اند، تصوری ساده از دنیا دارند و منتظرند آن صدای پشت رادیو روزی آن‌ها را آزاد کند! کاش روزی این هنرمندان ایران‌دوست دست از آن رادیوی قدیمی بردارند و با خرید یک رادیوی بهتر، فرکانس‌های بیشتری را گوش کنند؛ شاید آنجا خبری از دختران میناب و لامرد باشد./سیدجواد نقوی @masir110

ولی فقط خانم های محجبه نیستن که مبعوث شدن..😊 @masir110

نوبت غربال گری اجتماعی سلبریتی های بی مسئولیت هم رسیده @masir110

منصب: پسر رئیس جمهور.. همین😐 @masir110

انا لله و انا الیه راجعون🖤 آجرک الله یا بقیة الله

زنجان در قبال ارتحال یک مرجع عالی‌قدر زنجانی چه خواهد کرد؟ 🔹در پی ارتحال حضرت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی، استانداری قم با توجه به جایگاه علمی، معنوی و اجتماعی این مرجع عالی‌قدر، سه روز عزای عمومی در استان اعلام کرده و روز چهارشنبه، همزمان با مراسم تشییع ایشان، را نیز تعطیل کرده است. 🔻اما یک سؤال جدی برای مردم زنجان مطرح است: زنجان، زادگاه و سرزمین ریشه‌های این عالم برجسته، در قبال ارتحال ایشان چه خواهد کرد؟ 🔹حضرت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی تنها یک چهره برجسته حوزوی و مرجع تقلید نبود؛ ایشان از شخصیت‌های اثرگذار علمی و معنوی جهان تشیع بودند که نام و پیشینه خانوادگی‌شان با زنجان پیوندی دیرینه دارد. 🔹از همین رو انتظار می‌رود استانداری زنجان نیز متناسب با شأن و جایگاه این عالم بزرگ، تصمیمی درخور برای اعلام عزای عمومی، برگزاری مراسم رسمی و فراهم کردن زمینه حضور و همراهی عمومی مردم استان اتخاذ کند. 🔻البته این مسئولیت تنها بر عهده استانداری نیست. 1️⃣ حوزه‌های علمیه زنجان باید در این مقطع نقش محوری خود را ایفا کنند و با طراحی یک برنامه فرهنگی و معرفتی منسجم، ابعاد مختلف شخصیت علمی، اخلاقی و اجتماعی این مرجع عالی‌قدر را برای مردم، به‌ویژه نسل جوان، تبیین کنند. 2️⃣ صداوسیمای مرکز زنجان نیز انتظار می‌رود با اعلام و پوشش ویژه این ضایعه، دعوت از اساتید حوزه و دانشگاه، تولید برنامه‌های مناسب و بازخوانی زندگی، آثار و خدمات علمی و اخلاقی ایشان، سهم خود را در این بزرگداشت ایفا کند. 3️⃣ شهرداری زنجان و مجموعه فرهنگی آن نیز می‌توانند با فضاسازی مناسب شهری، نصب تصاویر و پیام‌های تسلیت و استفاده از ظرفیت‌های تبلیغات محیطی و دیوارنگارها، فضای عمومی شهر را متناسب با این ضایعه تغییر دهند. 4️⃣ همچنین سایر دستگاه‌های فرهنگی، هنری، تبلیغی، رسانه‌ای و اجتماعی استان نیز باید متناسب با مأموریت و ظرفیت خود، برای بزرگداشت این شخصیت کم‌نظیر اقدام کنند؛ از برگزاری نشست‌های تخصصی و فرهنگی گرفته تا تولید آثار هنری، مستند و محتوای رسانه‌ای. 5️⃣ از مردم شریف و قدرشناس زنجان نیز انتظار می‌رود به پاس سال‌ها مجاورت و پیوند این شهر با این مرجع عالی‌قدر و در ابراز ارادت و وفاداری به شخصیت علمی و معنوی ایشان، از برگزاری عزاداری‌های مردمی و ابراز سوگ، حتی در حد پوشیدن لباس مشکی و سیاه‌پوش کردن فضای عمومی و محافل خود دریغ نکنند. 🔹این اتفاق، صرفاً یک مناسبت برای صدور پیام تسلیت نیست؛ فرصتی است برای زنجان تا نشان دهد نسبت به مفاخر علمی و دینی برخاسته از این سرزمین چه میزان احساس مسئولیت دارد. 🔹مردم زنجان انتظار دارند این ضایعه بزرگ، در حد برگزاری مجلس ترحیم یا چند پیام تسلیت اداری باقی نماند و مجموعه مدیریت استان و نهادهای فرهنگی، اقدامی واقعی، هماهنگ و در شأن جایگاه حضرت آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی انجام دهند. ✍️مرتضی توکلی سردبیر پایگاه تحلیلی صراط @serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖

«هنوز نخُوتیدی تو چوکُم؟» هومِ کش‌دار پسرک، سکوت اتاق را می‌شکند. روی زمین، کنار تشکش دراز می‌کشد و دست به موهای خرمایی‌اش می‌برد. پنکه‌ی سقفی، گرمای شرجیِ شب را به بازی گرفته. اما سردی نگاه پسر، اتاق را منجمد کرده. زن قربان‌صدقه‌‌ای می‌رود و موهایش را نرم می‌بوسد: «خو، رودُم، الان اگه نخوسی که صبا ناتونی پاشی برا مدرسه. شاداب نیستی دیه. کِرِخت اَبیش، مادر. چِشاتْ بِوَند.» صدایش می‌لرزد، اما بغضش را به نفسی آرام می‌کند. تمام توانش را به کار برده تا لبخند به چهره داشته باشد. پسرک به هلال ماه خیره شده. پلک نمی‌زند. جوابی هم نمی‌دهد. مادر دوباره نازش را می‌کشد و ملحفه را رویش مرتب می‌کند: «صب زود وامی‌خیزُم، برات نان‌ریخته دُرُس اَکُنُم. که قوی بُشی...» با حرف پسرک، جمله‌ی نصفه و نیمه در دهان مادر می‌ماسد. پسر به‌آرامی می‌چرخد. خستگی هشتادساله‌ها در چشمانش نشسته؛ نه طراوت هشت‌سالگی. پچ‌پچ می‌کند: «اگه نان‌ریخته بُخارُم، وقتی دُواره صدایِ بالِ موشک بیاد، اَتونُم مواظبِ بچه‌ئون بَبُم، مامان؟» روح زن از جسمش کنده می‌شود. انگار سقف خانه روی سرش آوار شده. پسر با بغضی که راه نفسش را بسته، من‌من‌کنان ادامه می‌دهد: «مُو چِطُو بی میکائیل پامو بذارُم تو کوچه؟ چطو پیش یکی دیه باشم وقتی امیرعلی دگه نی تا کِنارُم بَنشینه؟ اصلاً صُب کی وارد کلاس ابو؟ خانوم فیروزی هم که دگه نین...» اشکی لجوجانه و دردمند از چشمان مادر سر می‌خورد. جیرجیرک‌ها غمگین‌تر از همیشه می‌نوازند. قلب زن هم الان است که از سینه بیرون بزند. لبی تر می‌کند، به قصد تسلی. می‌خواهد کلماتش را کنار هم بچیند و بگوید که کابوس تمام شد. اما پسر پیش‌دستی می‌کند: «ماکان چی مار؟ هَمَش چشمُم به راه‌شِن. مو صُب کِیفِشَم با خودم بَبَرُم؟ آخه ماکان، ماکان دوستم... هنوز یاد نگرفته بی اسم‌شِه کامل رو کاغذ بنویسه...» توان کودکانه و معصومانه‌ی پسرک بالاخره می‌شکند و سر در گریبان مادر هق‌هق می‌زند. زن، جگرگوشه‌اش را چنگ زده و به خود می‌فشارد. انگار که می‌خواهد از فردا پنهانش کند. و فکر می‌کند به مادران چهارصد و اندی دانش‌آموز دیگر مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه. آن‌ها چه حالی دارند؟ امشب را چطور سحر خواهند کرد؟ خدا می‌داند... ✍️به قلم: فاطمه جباری دبیر گروه اجتماعی صراط @serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖

وقتی اقتدارِ میدان، در دیپلماسی ترجمه نمی‌شود 1️⃣ رویکرد مسئولین جمهوری اسلامی در نشست اخیر سازمان ملل قابل تقدیر بود ولی یک نکته خیلی مهم هنوز درخور توجهه؛ مجموعاً دیپلمات‌های ایرانی به نظرم یه مشکلی که دارن؛ شاید خودشون قصد اظهار ضعف نداشته باشن، ولی برآیند ادبیاتشون در ذهن جامعه جهانی این میشه که ایران هنوز ضعیفه. 🔹ضعیفِ مکتبی البته... یعنی کشوری که پای عهدش ایستاده و به اصولش وفاداره ولی حالا حالاها کار داره بالا بیاد. 🔹جوری اخلاقی صحبت می‌کنن که انگار انتظار دارن دنیا به آمریکا بگه: «گناه دارن، این‌جوری اذیتشون نکنید!» 2️⃣ ولی این ادبیات تو دنیای امروز خیلی برش نداره؛ دنیایی که بخش مهمی از مناسباتش رو بر اساس تنازع و موازنه اقتدار تنظیم کرده. 3️⃣ به این واژگان توجه کنید: «قربانی شدیم» «تحریم هستیم» «فقرا و بیمارانمون، غذا و دارو ندارن» «تأسیسات اتمی‌ دست اسرائیله، بازرسان ریختن ایران» «رهبرمون رو کشتن» «نباید گرسنه بشیم» و... 🔹خب، به نظرتون در وهله اول برداشت جامعه جهانی از این ادبیات چیه؟ اینکه بگه: «وای، چقدر آمریکا بده»؟!واقعاً فکر می‌کنیم دنیا این رو نمی‌دونه؟ 4️⃣ یه تعبیری رهبر شهید در کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی» دارن که مضمونش اینه: برای مقابله با یک ظالم قوی، اول باید یک «دارالهجرة» قوی ساخت؛ کشوری که بشه بهش اتکا کرد و از ظرفیتش برای مقابله با دشمنان استفاده کرد. 5️⃣ خیلی روشنه که کشورهایی که امروز در حمایت از حق مردد هستن، با این ادبیات الزاماً جانب حق رو نمی‌گیرن. چون برای حمایت، فقط حقانیت کافی نیست؛ باید احساس کنن طرف مقابل هم قدرت و توان ایستادن داره و ارزش هزینه دادن رو داره. همین سیاسیون عراق، در بعضی موارد حاضر نیستن هزینه بدن. چرا؟ 🔹چون در سیاست، خیلی وقت‌ها مسئله فقط این نیست که «حق با کیه»؛ مسئله اینه که «چه کسی قدرت داره، چه کسی می‌تونه بایسته و چه کسی می‌تونه هزینه‌ای که دیگران برای حمایتش می‌دن رو جبران کنه». 🔻این یک انتقاد سازنده است؛ 6️⃣ هرچقدر میدان نظامی تونسته تجلی اقتدار ایران باشه، عرصه دیپلماسی تو خیلی موارد نتونسته متناسب با اون اقتدار رو ساپورت کنه و به زبان سیاسی ترجمه‌ش کنه. 7️⃣ ما قرار نیست از مظلومیت و ظلمی که به ایران شده حرف نزنیم؛ اما نباید مظلومیت، تبدیل به هویت اصلی روایت ما در جهان بشه. 8️⃣ اگر ایران می‌خواد محور جبهه حق باشه، باید در کنار «حقانیت»، «اقتدار» هم داشته باشه؛ کشوری که دیگران فقط برای مظلومیتش دل نسوزونن، بلکه بتونن بهش تکیه کنن. ✍️مرتضی توکلی سردبیر پایگاه تحلیلی صراط @serat_ir1 / پایگاه تحلیلی صراط🔖