حضرت أمير المؤمنين علي عليه الصـــلاة و السلام فرمودند:
هَلَكَ فِيَّ رَجُلاَنِ مُحِبٌّ غَالٍ وَ مُبْغِضٌ قَالٍ
دو كس درباره مـــن هلاك ميشوند : دوستدار غلــو كننده و دشمن دشنام دهنده.
📓نهــج البلاغة: ١/٤٨٩
📓غرر الحکــم: ١/٧٣٥
▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬▭
علامه محمد باقــر خوانـــساري علیـــہ الرحمة در شرح روایت مینویســـد :
هلاك شـــده در بارۀ من دو كس، دوستى غالى و دشمنى قالى، «غالى» بمعنى از حدّ درگذرنده است و مراد به «دوست از حدّ در گذرنده» كسی است كه در بارۀ آن حضرت از حـــــــدّ تجاوز كرده باشد و بمرتبۀ زياد قائل شده باشد مانند آنان كه نعوذ باللّٰه بألوهيّت آن حضرت قائل شدهاند، و «قالى» هم بمعنى دشمن است و وصف «دشمن» به آن از براى تأكيـد و لطف عبارتست و دشمنى نواصب و خوارج ظاهرست، و اكثر اهل سنّــــــــت نيز بى قدرى دشمنى نيستند چنانكه از آميزش و معاشرت با ايشان ظاهر میشود و ممكن است كه همۀ ايشان داخل در آن باشند زيرا كه مرتبۀ آن حضرت را پست دانستن بمرتبۀ كه خلفاى ثلاثه را با همه عيــوب و مثالب ايشان بر حضرت او مقدّم دارند در واقع كمال دشمنيست با آن حضرت هر چند ايشان خود ندانند اين را.
📓شرح غرر الحکــم: ٦/١٩٤
صفة زرافه
زرافه در زمين نوبه بود حيوانيست عجب، تن شتر دارد و سر گاو كوهى بى سرو، سنب گاو دارد دنبال مرغ و دندان خرد و دست دراز دارد، دو پاى كوتاه بى زانو. پوست وى خال خال برنگى ظريف. پدرش پلنگ بود مادرش ناقه.
📓عجایب المخلوقات محمد بن محمود طوسي