ای پناه ِ دل‌شکسته ها ، ضامن آهو :) .

به غصه‌هاتون رو ندین ؛ رو که دادید کارتون تمومه ؛ تو قلبتـون ریشه میکنه ، دردش میزنه به لباتون و خنده هاتونو از کار میندازه! به‌قول ِنیچه : بشر تنها موجودی‌ست که توانایی ِخنده دارد . شاید این مرهمی کوچک بر تمامیِ رنج‌ هایی بـاشد که می‌کِشد :) .

اگه انسان بخواد ، اراده کنه ، عزم‌ش رو جزم کنه ، همه کار می‌کنه ! فقط اراده نیاز ِدر همه امور ، اگه برای تنبیه نفس و یا محال ِآن اراده نکنیم و فقط شعار بدیم که خسته شدیم از فلان گناه و فلان .. بی‌فایده‌ست ، نه دعای دیگران در اون می‌گیره و نه ناله های خود ، تنها چیز اراده‌ست ، اراده برای جلوگیری از خواسته های پی در پی ِنفسانی .

اگه خدارو می‌خوای باید از دنیا و هرچی که به دنیا مرتبط ِدل بِکنی .

_

ولی‌ کاش‌ بی‌ میلی ِما نسبت‌ به‌ دنیا ، از سر زُهد و معرفت‌ بود ... نه‌ بی‌ حوصلگی‌‌های ِناشی‌ از تکرار و خُمول !

ما آدم‌ها ؟ در آخر باز هم به همون هیچ می‌رسیم و هیچ می‌شویم .

آدم‌ها فقط در قبرستان برای هم سنگ تمام میگذارند .

از اینکه‌ به‌ سمت‌ ِخدا‌ آهسته حرکت‌ میکنی نترس ، از این‌ بترس‌ که برای رسیدن بهش هیچ کاری نکنی !

در وصف دنیا ، همین کلام ِامیرالمؤمنین کافی‌ست : دنیا همچون مار است ؛ ظاهرش نرم و باطنش سمی و كشنده است !

گر پدر رفت ، پسر هست هنوز ..

بعد ِمن‌ مهدی ِمن‌ بی‌کس‌ ُتنها‌ مانده ، به‌ غریبی‌ ِیگانه‌ پسرم‌ گریه‌ کنید :) .