مِن‌بَعد چه سود ار قدمی رنجه کند دوست کز جان رمقی در تن مهجور نمانده‌ست

تا بپیوندد به دریا کوه را تنها گذاشت رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت

یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش میسپارم به تو از دست حسود چمنش اینم خعلی دوسش دارم شعررو ــــــــــ شبی مجنون ب لیلی گفت کای محبوب بی همتا تورا عاشق شود پیدا ولی مجنون نخواهد شد:)

حال ما حال اسیریست‌ که هنگام فرار؛یادش‌ آمد که کسی منتظرش نیست،نرفت...:(fati_H ــــــــــ تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است همواره مرا کوی خرابات مقام است

https://eitaa.com/matrookee/1503 من در این خلوت خاموش سکوت اگر از یاد تو یادی نکنم میشکنم_تینا ــــــــــ ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست درد تو به جان خسته داریم ای دوست

تا بدین جا بهر دینار آمدم چون رسیدم مست دیدار آمدم

گفته بودم به تو این بار شما معنی تو شدنت را به شما میفهمی ــــــــــ یک نفر آمد صدایم کرد و رفت در قفس بودم رهایم کرد و رفت

تمام خانه سکوت است و تمام شهر صداست از این سکوت گریزان و از ان صدا بیزار

ملاێک با نگاه یاس برما سجده میکردند ملایک راست میگفتند اما ساختی مارا

رازی ک بر غیر نگفتیم و نگوییم با دوست بگوییم ک او محرم راز است

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

توان گفتن ان راز جادویی نیست تصوری هم از ان باع ارعوانی نیست