أَنِيس؛
ـــــــــ
تا نیمه چرا ای دوست؟ لاجرعه مرا سرکش
من فلسفه ای دارم یا خالی و یا لبریز...(:!
-
أَنِيس؛
ـــــــــ
چه خوشبخت است طفلی که به حلقومش نگات افتاد...
چه خوشبخت است آن کس که روی نعشش عبات افتد
یکی با لب یکی با دل یکی با سر به
پات افتد(:
دلسلطانعالمرابهدستآوردنآساننیست...
-