‌‌‌‌‌ اینروزا به شب که میرسن من تازه خودمو پیدا میکنم، تازه اونوقته که میتونم برسم به خودم و دلِ بی‌قرارم. طول روز بی‌محلش میکنم تا زیاد سر و صدا نکنه؛ آخه کارای واجب تری داریم... ولی شب نه! شب داستانش فرق میکنه:) شب واسه خودمه... از سیاهیش گرفته تا سکوتش، واسه من و دلم و افکارمه. تنها وقتیه که میتونم فارغ از همه جا به درد دلم برسم، زل بزنم به تاریکی شب و نفهمم کی اشکام روون شدن، تمام اونچه که بهم گذشته‌رو مرور کنم و بی‌صدا هق بزنم، یه شباییم دلم میخواد داد بزنم! همه‌ی این دردارو، همه این فکرارو، همه و همه رو بریزم تو حنجرم و با تمام وجود داد بزنم. ولی خیلی وقته که یاد گرفتم بی‌صدا گله کنم، اشک بریزم، عزاداری کنم و حتی بی‌صدا داد بزنم! بی‌صدا داد زدن میدونین چجوریه؟! با صدای خفه و آروم و بی‌صدا داد زدن باعث میشه همه‌ی رگ و پی بدن آدم کش بیاد، حنجره چند برابر وقتی که صداتو رها میکنی درد میگیره و میسوزه! حقیقتا خفه داد زدن؛ مظلومانه ترین تلاش برای رهاییِ درده...:) -احوالاتِ نیمه‌شبیِ دلی در این حوالی:) #مأوا

‌‌‌‌‌‌ رجایی را گفتند و شنیدیم، رییسی را دیدیم...

•| اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَة وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ سِرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ |•

‌‌‌‌‌ مکتوبِ انتظارم، شاید مرا بخوانی...

‌‌‌‌‌ بیم آن دارم که‌ با تو سخن بگویم مبادا خسته شوی و بیم آن دارم سکوت کنم، مبادا گمان کنی که دیگر برای قلبم مهم نیستی... - نزار قبانی

‌‌‌‌ آقای ابی‌عبدالله... ما و فراقِ کربلای تو؟! عجب زجری!💔

و امام رضایی که همیشه و همه‌جا هرچقدرم که ازش دور باشم؛ حواسش بهم هست و پناهمه:)❤️‍🩹

‌‌‌‌‌ روز را هرطور که باشد می‌گذرانی و طاقت می‌آوری؛ اما شب‌...! شب قصه‌ی خودش را دارد:)

یه مدینه... یه بقیعِ... یه امامی که حرم نداره💔