اولین تبریک تولدم رو پیشاپیش و به قشنگ ترین نحو ممکن، همین چند دقیقه پیش دریافت کردم و هنوزم از خوندن کلمه به کلمه اون پیام پر از حس خوبم؛ جوری که واژه‌ای درخورِ توصیفِ این حس پیدا نمیکنم...:)) خدایا...! خیلی شکرت بابت وجود فرشته‌های زمینیت تو زندگیم:)🤍

‌‌‌ غم خوار خویش باش؛ غم روزگار چیست!

غمت بخیر، شبت هم نیز:)

‌‌‌ ولی در نهایت بازم؛ هجر تو به زِ وصال دگران...:)

‌‌‌ من دهان بستم، تو باقی را بدان...!

•| اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَة وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ سِرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ |•

‌‌‌‌‌ باشه ولی غم بعضی حرفا خیلی روی دل آدم سنگینی میکنه...:)

‌‌‌‌ مگر جانی در تن است که برنجد؟!

‌‌‌‌ عمر ضایع مکن ای دل که جهان میگذرد...

‌‌‌‌‌‌‌ تاریخ تولدم بهانه‌ای بیش نیست؛ من متولد نگاه توام...:)) - به وقت ⁷ ام شهریور:) -

‌‌‌‌ شاید هم متولد شدم که قصه‌ی این شهر را با عشق بنویسم...! " تولدت مبارک من:)) " -اینم بماند از دقیقه‌های پایانی روز تولدم:)

‌‌‌‌ دلمان مُرد از بس که زنده‌ایم برای هیچ‌...!