‌ دعای بعد نمازش مرا حسینی کرد ، ثواب گریه‌ی من را به مادرم بدهید...

‌ بعضی حرفا رو نمیشه زد ؛ منم نمی‌گم ، ولی تو بشنو نگفته هامو...

‌ ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی‌شنوند! چه تلخ است قصه‌ عادت...

‌ من امشب اما پر از بغضم بغضی که اشک نشد ، حرف؟!! نه حرف هم نشد ، مستقیم راهِ تهِ دل را پیش گرفت...

‌ ‏شبان آهسته میگریم که شاید کم شود دردم:)

‌‌ گفتمش : شیرین‌ ترین حالی که داری چیست ای عین و بصر؟! گفت : اجلس ؛ روضةُ العباس احلی مِن عسل...:)

‌ جمعه باید با تو سر می‌شد ؛ ولی...

‌ گاهی خیلی ساده دل آدما می‌شکنه و به قول نادر ابراهیمی ؛ ساده‌ها سطحی نیستند...

‌ هرگز نرود خواب در آن سر که خیالی باشد...

‌ چگونه شرح دهم حال دلتنگی سلول به سلول تنم را؟!

‌ امروز اما من یک معذرت به بزرگی غمت و به بلندای تمام آرزوهای به آسمان کوچ کرده‌ات بدهکارم به ذره ذره‌‌ی شکسته ات‌. می‌دانم قرارمان این نبود ، می‌دانم نباید به کسی جز اهلش وصله میزدم تو را ، می‌دانم نباید می‌شکستی از برای آنکه آمده بود محض رفتن ، می‌دانم اما نشد... می‌دانم اما آنچه نباید شد ، تا حواس بی حواسم را جمعت کنم رفته بودی... حالا بین خودمان باشد که دنبال سر کَسَش هم رفته بودی:) اما این هم بین خودمان باشد که کَسَش کسِ ماندن نبود! عزیز صبورم... قلبِ پر آهم... ببخش مرا که بی حواس فرستادمت پی آنی که رفتن بود زمزمه آمدنش. آرام بگیر قلبِ نا آرامِ من من مرهمی از برای زخم‌های رنگ به رنگت ندارم ؛ اما گواهی می‌دهم خدایت تسکین تمامشان خواهد بود:)) #مأوا

‌ تورا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد...؟!