ولی یه سری پیامها واسم انقدر عزیزن
که دلم میخواد یه میکروفن بدن دستم و من بگم:
این پیامه رو این واسه من فرستادهعهه
بعد با تموم مردم جهان یکجا ذوق کنیم:)
#منِ_سبز
#ننجونِ_درونِ_من
ننجونِ درونِ عزیزم؛
[من از اینکه ببینم یکی داره جلو آب میشه و من نمیتونم کمک کنم بهش، احساس ناکافی بودن میگیرم و
البته وقتی میام به یکی کمک کنم
و اون دست من رو رد میکنه و
طوری رفتار میکنه که انگار بهم نیاز نداره احساس اضافی بودن!
من نمیدونم چطور احساساتم رو کنترل کنم؛
دلم میخواد به انسانها کمک کنم ولی خیلیا اونا در مواجه با این کمک من طوری رفتار میکنن که انگار من باعث و بانی این مشکلاتم!
تَه همه زمانهایی که سعی کردم دست کسی رو بگیرم ولی دستم رو پس زد
به این فکر کردم
[ آیا تصمیم من اشتباه بود؟]
از بُعد منفیش اگه بگذریم میرسیم به بُعد مثبتش!
من از اینکه ببینم به یکی کمک کردم و اون تونسته قد علم کنه
خوشحال میشم،
حتی خیلی!
همین خوشحال شدنمه
که نمیزاره نسبت به انسان ها بی تفاوت باشم حتی اونایی که میدونم ممکنه دستم رو پس بزنن!
همیشه به این فکر میکنم که حتی اگه دست من رو پس هم بزنن،
یه روز یادشون میمونه که من خواستم بلندشون کنم
ولی خودشون بلند نشدن!
این چیز خوبی میتونه باشه
برای اینکه از خودم چیزی به جا بزارم!
اینطور نیست؟
میدونی!
من آدمارو دوست دارم:)]
-سی و دومین نامه من به مادر بزرگِ درونم:)-
وقتی ناراحتم که ۹ درس ادبیات امتحانه
بعد یهو یادم میاد یک درس ، درس آزاده و درواقع باید ۸ درس بخونمممم>>>
شـاید من:)
وقتی ناراحتم که ۹ درس ادبیات امتحانه بعد یهو یادم میاد یک درس ، درس آزاده و درواقع باید ۸ درس بخونمم
اصلا اهمیت نداره ۸ درس باید بخونم
چون میتونست بدتر بشه ۹ درس بخونم.
میفهمینن؟
شـاید من:)
سر جمع مفهومش میشه
همون جمله که میگفت:
او به دیگران کمک میکرد
تا آن قطعه از روحش
که خراشیده شده بود
آرام شود.
یه جمله خوندم
حق بودن ازش میبارید:
[من اگه ناراحتتون کردم به این دلیل بوده که قبلش شما ناراحتم کردید..]