تنها ری اکتی که میتونم به گزارش زنای ایتا بدم

هیچوقت فکرشو نمیکردم اینو بخوام اینجا بگم اما.. حسابش از دستم در رفته و نمیدونم این بار چندمیه که داره این اتفاق میوفته و راستش من دیگه نمیتونم. فکر کنم باید پایان اینجارو بپذیرم و فقط این قسمت از من رو، از خودم جدا کنم. قبل از اینکه کسی به زور از من جداش کنه خودم این کارو میکنم. و حالا هم اجباری وجود نداره کسی رو بیرون نمیکنم، میتونید خودتون لفت بدید یا ندید یا هر چی. چون اینجا طبق قول همیشگی من قرار نیست حذف بشه.. فقط میمونه و خاک میخوره. و باید بگم که.. وقت خداحافظیه؟! :) نمیدونم.. اما فقط میتونم بگم ممنون که توی این چهار سال و چند ماه سنگ صبور من و حرفام بودید بچه ها🤍

اینم آخرین آهنگ من به شما ๋࣭ ⭑

نه راستش، از همه متنفرم که اینجارو ازم گرفتن. لطفا برید و بزارید بروکلین بتونه حداقل تنهایی اینجا حرفاشو بزنه تا نمیره.

اینکه چند نفر هنوز تو ناشناس اینجا با محبت بهم پیام میدن بیشتر دلمو میشکونه. نمیدونم شایدم یکم زیاد حساس شدم

2:30 «رفتیم از این شهر، برنمیگردیم.. قلبت چند تیکس، ولی میخندی..»

پسته جان نمیدونم فک کنم ایتا دوستت داشته چون من ظهر همه رو ریمو کردم اما حالا دیدم تو هستی

میخوای بمونی چیو بخونی دختر؟ دردای من از اینجا به بعد دیگه خوندن نداره. برو و مواظب خودت باش.🫂

واقعا حس میکنم رها شدم. دست هر کی رو گرفتم و بالا کشیدم بعدش رفت و دستمو ول کرد. یعنی واقعا همه فراموش کردن منم آدم بودم؟

قبلا میگفتم مهم نیست ولی واقعا احساساتم زیر پای همه داره له میشه. و بدم میاد از این که فقط حساس شدم.

حالا با این همه غم تلنبار شده توی قلبم چیکار کنم؟

غم‌انگیزترین نوع سکوت؟ سکوتِ بعد از پذیرفتن. پذیرفتنِ اینکه دوستت نداشت، پذیرفتنِ تنهایی، پذیرفتنِ مرگِ عزیز، پذیرفتنِ نشدن‌ها. 》سِباسْتین《 @farsitweets