بعضی وقتا به سرم میزنه بیام پیویتون بگم خیلی اکانتت خوشگله ولی خیلی کار تباهیه متاسفانه پس اینجا میگم امیدوارم آدم درستش به خودش بگیره🎀

اینم چون خیلی رندوم کفشامون ست بود و اکلیلی شدیم✨

امروز واقعا روز خنده داری بود سه بار تا مرز سکته رفتیم ولی گیر نیوفتادیم

ولی اون نیم ساعت آخری که ولو شدیم تو نماز خونه و حس خوابگاه گرفتیم>>>

امروز با اینکه خسته کننده بود کمی ولی توی یادم میمونه همیشه

_

احساس تعلق، چیزیه که هیچوقت نداشتمش اینکه به این مکان و زمان و افراد تعلق ندارم معمولا از زیرش در میرم و سعی میکنم بهش فکر نکنم و راجع بهش چیزی نگم ولی از حقیقت نمیشه فرار کرد تعلق نداشتن حس تنهایی بهت نمیده فقط انگار همیشه یه چیزی غلطه، انگار انقد دوییدی که فکر میکنی توی دو میدانی برنده شدی اما توی مسابقه ی اسب سواری بودی.

یه روز میرم و برای چند سال توی یه روستای کوچیک با طبیعت خوشگل و بدون هیچی زندگی میکنم تا شاید توی دلم هم جوونه های آرامش و حس خوب رشد کنه و لکه های سیاه دلمو شست و شو بده

درسته که هوا گرم شده ولی بهار هنوز قشنگه-

علاوه بر استرس درس، عذاب وجدان پول خرج کردن براش رو هم دارم فقط میتونم بگم بیچاره بابام که اون در میاره من هی پول فلان کلاس بده پول مدرسه بده پول اسنپ بده حالا بیا و اخرشم چیزی نشم بینظیره بینظیره

من دیگه واقعا نمیدونم چه غلطی باید بکنم. حالم از پنیک و اورثینک و استرس به هم میخوره. اینا چیزایی بودن که تا سه سال پیش همیشه برام کشک بودن و میگفتم خداروشکر که ندارمشون ولی حالا دارن منو به یه تیمارستانی واقعی تبدیل میکنن