صدقه فراموش نشود

*💠تقابل هیجان با عقل* ✍️محمد فدایی 🔸طراحی کنش مؤثر، نیازمند *#تحلیل_راهبردی از صحنه‌ی نبرد* است. تحلیل راهبردی، فراتر از اخبار و اطلاعات روزانه، خرد و متکثر است؛ تحلیل راهبردی به بررسی روندها، استراتژی‌ها و میزان تحقق اهداف طرفین درگیری می‌پردازد. حاصل این تحلیل، شکل‌گیری یک نقشه‌ی کلان و منسجم است؛ نقشه‌ای که قدرت پیش‌بینی را بالا می‌برد. *آمریکایی‌ها اکنون فاقد یک طرح کلان و استراتژی جنگی مؤثر هستند؛* در حقیقت، طرح کلان آن‌ها عملاً شکست خورده است. 🔺در جنگ دوازده‌روزه، برنامه این بود که با حذف فرماندهی نظامی و انتظامی، زمینه برای شورش داخلی فراهم شود و در نتیجه، نظام دچار فروپاشی گردد. اما این طرح شکست خورد و آنان دست از پا درازتر بازگشتند و تصور کردند که *عامل اصلی شکست‌شان، حضور فعال، الهام‌بخش و مقتدر رهبری* بوده است. بر همین اساس، این بار تصمیم به حذف رهبری گرفتند تا شاید به نتیجه‌ی مطلوب خود برسند؛ اما بار دیگر غافل‌گیر شدند. 🔻حذف رهبری نه تنها گسست و فروپاشی روانی ایجاد نکرد، بلکه برعکس شد؛ این اقدام، *منجر به هوشیاری و بیداری عمومی و ملی شد و شرایط را برای آمریکایی‌ها بدتر از قبل کرد.* نه تنها *ایران ضعیف نشد*، بلکه این اقدام نابخردانه به زمینه‌ای برای خروش قدرت‌مند و خیره‌کننده‌ی ایران تبدیل شد. هم‌زمان، پایگاه‌ها، زیرساخت‌ها و منافع آمریکایی‌ها در ۹ پهنه‌ی سرزمینی زیر ضرب موشک‌ها، پهپادها و انفجارها قرار گرفت. 🔺آمریکا اکنون در موقعیت ارّه قرار گرفته است؛ و همین امر موجب شده است رفتارهای متناقض و آشفته از خود بروز می‌دهد؛ یک روز از جنگ زمینی سخن می‌گوید و روز دیگر عقب‌نشینی می‌کند؛ از اسکورت تنگه حرف می‌زند و سپس پشیمان می‌شود؛ بحث ورود تجزیه‌طلبان را مطرح می‌کند و بعد آن را انکار می‌کند؛ دست به دامان دلقک اوکراینی می‌شود و در نهایت، نقاشی بیابان‌های ایران را موشک باران می‌کند. *او دیوانه نشده است؛ طرحش شکست خورده و در میانه‌ی کار گرفتار شده است.* در مقابل، ما با دریافت سکینه‌ای الهام‌بخش از سوی پروردگار عالم، با تکیه بر عقلانیت، تدبیر و طراحی راهبردی، در حال تخریب بنیادین ساخته‌ها و بافته‌های هفتادساله‌ی آمریکایی‌ها در منطقه و جهان هستیم؛ ساخته‌های او در منطقه و بافته‌های او در جهان. *🔹این عقلانیت، آرامش و طراحی هوشمندانه از کجا بر فرزندان این ملت سرازیر شده است؟* اگر بخواهیم تحلیل راهبردی صحنه‌ی نبرد را در یک جمله خلاصه کنیم، می‌توان گفت این صحنه، *رویارویی و تقابل «اقدامات هیجانی، شتاب‌زده، نمایشی و بی‌منطق یک قمارباز» با «طرح راهبردی، بلندمدت، هدفمند، کاملا عاقلانه و دور از هیجان جمهوری اسلامی ایران»* است. ▫️از همین رو، زمان به نفع ماست، تحولات به نفع ماست و به امید خدا ما، از این معادله نهایت بهره را خواهیم برد. لا حول و لا قوة الا بالله.

#این‌روزها ... نکاتی کوتاه در مورد این‌روزها ... میراث امام شهید ۲ سوالات و موضوعات پیشنهادی رو به ادمین کانال ارسال کنید @dadseresht تأملات را در بله دنبال کنید @taammolat تأملات را در ایتا دنبال کنید @mdadseresht

🔴💡 اگه فرزندتون ازتون می‌پرسه که چرا ما هر روز و هر شب توی تجمع‌های خیابانی شر‌کت می‌کنیم⁉️ 🎥 این #انیمیشن رو نشونش بدید و باهاش در موردش صحبت کنید. #نقش_مردم #ایران_مقتدر #ایران_امام_زمان #رژیم_موقت_اسرائیل تأملات را در ایتا دنبال کنید @mdadseresht

🏴▫️خاطره جالب مهدی قزلی(نویسنده) از روزی که درکنار رهبر شهید و رهبر جدید انقلاب برای سرکشی از وضع زلزله زدگان به سرپل ذهاب رفته بودند ▪️پاییز سال ۱۳۹۶ در بازدید آیت الله خامنه‌ای از مناطق زلزله‌زده سرپل ذهاب، وارد روستای قلعه بهادری شدیم. جلوی یکی از خانه‌ها ایستادیم. آقا وارد حیاط خانه شد. وقتی آقا وارد حیاط شد، هنوز مردم روستا جمع نشده بودند. من رفتم جلوتر. توی یکی از چادرها مردی بچه به بغل بود؛ اجازه گرفتم و داخل شدم. حدس زدم چون مرد داخل چادر هست آقا وارد آنجا می‌شوند. آقا وارد چادرهایی که مردشان نبود نمی‌شدند. اسم مرد را پرسیدم، کیومرث قوچانی بود. دو زن جوان هم داخل چادر بودند و زنی سن‌دار. چادر را خودشان علم کرده بودند، با نِی و نایلون. حدسم درست بود: آقا جلوی چادر ایستاد. به کیومرث گفتم: برو جلو تعارف کن. مرد دستپاچه بود، بچه را داد بغل یکی از زن‌های جوان و رفت جلوی ورودی چادر. کیومرث دست دراز کرد و دست داد. آقا دست کیومرث را نگه داشت و داخل شدند؛ سلام و علیک کردند. کیومرث گفت: نور آوردید. ▪️آقا سیدمجتبی پسر آقا هم پشت سرشان وارد شدند. سقف چادر کوتاه بود، همه سرمان را کمی خم کرده بودیم. آقا با همه احوالپرسی کردند و بعد به نی‌ها اشاره کردند و چادر و پرسیدند: این‌ها را خودتان ساختید؟ زن‌ها جواب مثبت دادند. آقا دعایشان کردند؛ یک قدم جلوتر رفتند و با نوک انگشت‌ها لپ بچه‌ای که بغل یکی از زن‌ها بود را گرفتند و بعد همان نوک انگشتانشان را بوسیدند. چند جمله‌ای صحبت کردند و از چادر خارج شدند. یکی از محافظ‌ها کفشهای آقا را گذاشت جلوی پایش تا بپوشد. وقت بیرون رفتن همه دنبال آقا رفتند. من و آقا مجتبی مانده بودیم در ورودی چادر و دنبال کفش‌های‌مان می‌گشتیم که زیر پای جمعیت جابجا و گلی شده بود. آقامجتبی لبخند زد و گفت: آقای قزلی تو هم دنبال کفشت می‌گردی؟ لبخندش را جواب دادم و به شوخی گفتم: اگر پیدا کنیم هم این کفش دیگر کفش نمی‌شود... بالاخره کفش‌هایم را جوریدم و پوشیدم و بیرون آمدم. همان موقع فهمیدم یکی از لنگه‌های کفشم عوض شده... . ▪️حرف یکی دو لنگه کفش نیست... حرف ادب و تواضع است. بعضی محافظ‌ها و خبرنگارها در روستاهای قبلی به اقتضای شلوغی فهمیده یا نفهمیده باکفش وارد چادر زلزله‌زده‌ها شده بودند. آقا و پسرش ولی کفشهایشان را در می‌آوردند دم چادر و ادب و آداب دید و بازدید را رعایت می‌کردند. مردم ایران و دنیا باید بدانند رهبران ایران حرمت زیرانداز مردمشان را هم نگه می‌دارند آن هم در دنیایی که چنان جنگل شده که زورمندش خون بچه‌های دبستانی را به هیچ می‌گیرد @akharinkhabar تأملات را در ایتا دنبال کنید @mdadseresht

🇮🇷 دفاع مجازی، وظیفه ملی-میهنی ما در برابر جنگ ترکیبی متجاوزان به کشورمان است. 🔸در پی تداوم جنگ ترکیبی همه‌جانبه علیه میهن اسلامی، و به منظور حفاظت حداکثری از امنیت ملی و تضمین عملکرد بی‌وقفه نیروهای سلحشور نظامی و امنیتی، رعایت دقیق نکات زیر برای دفاع موثر در فضای مجازی ضروری‌است: 1⃣ از انتشار و تبادل تصاویر و فیلم مربوط به مناطق آسیب‌دیده و مورد حمله اجتناب نمایید. 2⃣ از انتشار هرگونه اطلاعات محلی درباره وضعیت حملات دشمن و حوادث خودداری نمایید. 3⃣ از انتشار اطلاعات زیرساخت‌های حیاتی کشور به شدت پرهیز کنید. 4⃣ از انتشار تصاویر و فیلم مربوط به جابجایی تجهیزات نظامی خودداری نمایید. 5⃣ از انتشار اخبار تأیید نشده پرهیز کنید. 6⃣ از تبادل هرگونه اطلاعات محرمانه و حساس مرتبط با وضعیت جنگ و حملات دشمن با سامانه‌های هوش مصنوعی خارجی خودداری نمایید. 💢همکاری هوشمندانه و مسئولیت‌پذیری شما در فضای مجازی، نقشی مهم در تقویت جبهه مقاومت ملی و خنثی‌سازی عملیات‌های دشمن دارد. #حوزه_علوم_اسلامی_دانشگاهیان https://eitaa.com/hoi_hodat

نخستین پیام رهبر جدید انقلاب اسلامی نخستین پیام آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای پس از انتخاب به رهبری را می‌توان فراتر از یک پیام آغازین دانست. این متن در واقع یک «بیانیه جهت‌گیری راهبردی» است که همزمان چند سطح از سیاست داخلی، منطقه‌ای و گفتمان انقلاب اسلامی را بازتعریف می‌کند. مهم‌ترین دلالت‌های این پیام عبارتند از: ۱. تثبیت پیوستگی تاریخی رهبری انقلاب در این پیام، رهبری جدید خود را در امتداد مستقیم سنت فکری بنیان‌گذار انقلاب و رهبر پیشین معرفی می‌کند. اشاره به میراث امام راحل و بزرگداشت جایگاه امام شهید (علیهما الرحمة) نوعی تثبیت «تداوم گفتمان انقلاب» و جلوگیری از هرگونه تصور گسست در رهبری نظام است. ۲. بازتعریف مردم به عنوان رکن اصلی قدرت یکی از برجسته‌ترین محورهای پیام، تأکید بر نقش مردم در تضمین اقتدار نظام است. در این چارچوب، مردم صرفاً مخاطب حکومت نیستند بلکه «عامل فعال در تولید قدرت سیاسی و اجتماعی» معرفی می‌شوند. ۳. تثبیت گفتمان مقاومت به عنوان دکترین راهبردی در این پیام، مقاومت نه یک سیاست مقطعی بلکه یک دکترین پایدار معرفی می‌شود. اشاره به ادامه دفاع مؤثر، ضرورت پاسخ به تجاوز و حمایت از جبهه مقاومت نشان می‌دهد که سیاست منطقه‌ای جمهوری اسلامی در همان چارچوب پیشین ادامه خواهد یافت. ۴. مدیریت جامعه در شرایط بحران و جنگ توصیه‌های مکرر به وحدت اجتماعی، همیاری عمومی و حضور فعال مردم در عرصه‌های مختلف در شرایطی که کشور در وضعیت جنگی قرار دارد، نوعی «راهبرد بسیج اجتماعی» محسوب می‌شود. ۵. پیام بازدارنده به بازیگران منطقه‌ای در بخش سیاست منطقه‌ای، هشدار نسبت به استفاده از پایگاه‌های نظامی کشورهای همسایه برای حمله به ایران، نوعی بازتعریف دکترین امنیتی ایران است؛ به این معنا که هرگونه مشارکت در تهدید علیه ایران می‌تواند با پاسخ مستقیم مواجه شود. ۶. استمرار شبکه منطقه‌ای مقاومت اشاره به نیروهای مقاومت در منطقه و قدردانی از آنان نشان می‌دهد که راهبرد «محور مقاومت» همچنان به عنوان یکی از ارکان سیاست خارجی جمهوری اسلامی حفظ خواهد شد. این پیام را می‌توان نخستین «بیانیه راهبردی دوره جدید رهبری» دانست؛ متنی که سه هدف کلیدی را دنبال می‌کند: ۱. تثبیت مشروعیت و تداوم رهبری انقلاب ۲. حفظ انسجام ملی در شرایط بحرانی ۳. تأکید بر تداوم دکترین مقاومت در سطح منطقه‌ای #رهبر-ایران #ایران_مقتدر #پیام_راهبردی تأملات را در ایتا دنبال کنید @mdadseresht

🎬 حکم جاودان امام خمینی (ره) درباره آتش‌بس ‌ تأملات را در ایتا دنبال کنید @mdadseresht

رسانه رهبر انقلاب اسلامی حساب رسمی اخبار و مطالب رهبر انقلاب اسلامی آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای مدظله‌العالی https://eitaa.com/rahbar_enghelab_ir

نگاهی از دریچه تحلیل گفتمان بر اولین پیام رهبری معظم حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای اولین پیام حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای را می‌توان نمونه‌ای از «خطابه سیاسی ـ دینی در وضعیت بحران» دانست؛ متنی که همزمان چند کارکرد را بر عهده دارد: سوگ‌نامه، تثبیت رهبری، بسیج اجتماعی و ارسال پیام راهبردی. فهم انسجام درونی آن زمانی ممکن می‌شود که ساختار خطابی، شبکه مفاهیم و منطق مشروعیت‌سازی در آن به صورت یک کل واحد دیده شود. متن با یک افتتاح قدسی آغاز می‌شود. آوردن آیه قرآن در صدر پیام و سپس سلام خطاب به امام زمان، فضای سخن را از ابتدا در افق الهیاتی قرار می‌دهد. در سنت خطابه دینی شیعی، چنین آغازهایی صرفاً جنبه تبرکی ندارند بلکه چارچوب معنایی کل پیام را تعیین می‌کنند: رخدادهای سیاسی در پرتو اراده الهی و تاریخ قدسی فهم می‌شوند. بدین ترتیب، مخاطب از همان ابتدا با متنی مواجه است که سیاست را در افق الهیات تفسیر می‌کند. پس از این مقدمه قدسی، متن وارد بخش سوگ و یادکرد از رهبر درگذشته می‌شود. در این قسمت چند عنصر بلاغی مهم دیده می‌شود. نخست، تأکید بر عظمت شخصیت رهبر پیشین و دشواری نشستن بر جایگاه او. این شیوه در خطابه‌های انتقال قدرت کارکردی روشن دارد: از یک سو احترام و وفاداری به گذشته را نشان می‌دهد و از سوی دیگر نوعی تواضع و پرهیز از خودمحوری را القا می‌کند. دوم، توصیف مرگ او در قالب شهادت و عزت. چنین توصیفی، رخداد مرگ را از سطح یک حادثه تاریخی به سطح یک معنا و الگو ارتقا می‌دهد. در نتیجه، ادامه مسیر سیاسی نیز در قالب ادامه یک «راه» تعریف می‌شود نه صرفاً یک جانشینی اداری. بخش بعدی متن به نقش مردم می‌پردازد و در واقع یکی از محورهای اصلی گفتمان آن را شکل می‌دهد. در این قسمت، مردم نه صرفاً مخاطب حکومت بلکه عامل فعال در حفظ نظام معرفی می‌شوند. تأکید بر بصیرت، حضور و شجاعت ملت نشان می‌دهد که نویسنده تلاش دارد نوعی پیوند میان مشروعیت سیاسی و مشارکت مردمی برقرار کند. از نظر گفتمانی، این بخش تلاش می‌کند مفهومی از «جمهوریت» را بازسازی کند که در آن اقتدار سیاسی بدون حضور جامعه معنا ندارد. پس از این مقدمه تحلیلی درباره مردم، متن به مجموعه‌ای از توصیه‌ها و دستورالعمل‌ها وارد می‌شود. این بخش چهار محور اساسی دارد: توکل دینی، حفظ وحدت، حضور فعال در صحنه‌های اجتماعی و کمک متقابل میان افراد جامعه. ترتیب این عناصر قابل توجه است. ابتدا یک مبنای معنوی مطرح می‌شود، سپس انسجام اجتماعی، بعد مشارکت فعال و در نهایت همبستگی اجتماعی. این ترتیب نشان می‌دهد که متن تلاش می‌کند نوعی الگوی اخلاقی ـ اجتماعی برای شرایط بحران ارائه کند؛ الگویی که از ایمان آغاز می‌شود و به کنش اجتماعی منتهی می‌گردد. در ادامه، متن وارد بخش نظامی و راهبردی می‌شود. خطاب مستقیم به رزمندگان و اشاره به ابزارهای بازدارندگی نشان می‌دهد که پیام فقط برای مصرف داخلی نوشته نشده بلکه حامل پیام‌هایی برای بازیگران بیرونی نیز هست. در این قسمت مفهومی به نام «جبهه مقاومت» برجسته می‌شود که شبکه‌ای فراملی از بازیگران همسو را تصویر می‌کند. بدین ترتیب، چارچوب درگیری از سطح یک نزاع محدود فراتر رفته و به صورت یک تقابل گسترده‌تر بازنمایی می‌شود. بخش دیگری از متن به مدیریت پیامدهای انسانی بحران اختصاص دارد. در اینجا لحن متن به شکل محسوسی عاطفی‌تر می‌شود. اشاره به خانواده شهدا، مجروحان و آسیب‌دیدگان اقتصادی نشان می‌دهد که نویسنده در کنار پیام‌های راهبردی، به بعد انسانی واقعه نیز توجه دارد. ذکر تجربه‌های شخصی از فقدان و شهادت در این قسمت یک تکنیک بلاغی مهم است؛ زیرا میان گوینده و مخاطبان نوعی همدلی و تجربه مشترک ایجاد می‌کند. در سطح خطابی، این امر به افزایش اعتماد و پذیرش پیام کمک می‌کند. پس از آن، متن به سطح منطقه‌ای می‌رود و خطاب به برخی دولت‌های همسایه سخن می‌گوید. در این قسمت نوعی ترکیب از هشدار و دعوت مشاهده می‌شود: از یک سو نسبت به پیامدهای حضور نیروهای خارجی در منطقه هشدار داده می‌شود و از سوی دیگر بر تمایل به روابط دوستانه تأکید می‌گردد. این دوگانه هشدار و دعوت، یکی از الگوهای رایج در پیام‌های سیاسی است که همزمان کارکرد بازدارندگی و دیپلماسی را دنبال می‌کند. در بخش پایانی، متن بار دیگر به فضای عاطفی و نمادین بازمی‌گردد و خطاب به رهبر شهید نوشته می‌شود. این بخش نوعی عهد و وفاداری به مسیر گذشته را بیان می‌کند و نقش آن بیشتر نمادین و هویتی است. پایان‌بندی با دعا و طلب خیر نیز ساختار دینی متن را کامل می‌کند و آن را به همان افق قدسی آغازین بازمی‌گرداند.