قایق کوچولو، تو رو به این دریای آرام آبیرنگ میسپارم. برو دنبال شادیها،برو دنبال آرزوهام، ببین میتونی پیداشون کنی و برشون گردونی پیش من:))
آدم وقتی جامعه شناسی یا حالا همین هویت اجتماعی رو میخونه غمگین میشه البته نه صرفا به خاطر اون قسمت غربی ش، که واقعا به کنار...همین ایدئولوژی اسلامی ای که میبینیم برخیشون چقدر دور هستند از جامعه کنونی جمهوری اسلامی.
و به این میرسیم که چقدر نیاز داریم به جامعه شناس یا به افرادی که مدیریت میخونند..چقدر به جامعه انسانی این کشور احتیاج داره..و چقدر از اون طرف نادیده میگیرند این قشر رو.. یعنی چی فقط تجربی و ریاضی؟
این کشور خداروشکر نخبه های علمی، پزشکان و مهندسین خوب زیادی داره و پیشرفت چشمگیری هم در این زمینه ها داشته. ولی کمبود توجه به رشته انسانی و به ضرورت وجود همچین متخصصانی چه از نظر شغلی چه از نظر جایگاه اجتماعی، بهشدت دیده میشه توی جامعه و این همواره مخربه برای جمهوری اسلامی.
اگر واقعا بیشتر پرداخته بشه به رشته علوم انسانی، چه توی آموزش پرورش چه توی مدارسی مثل سمپاد(از این جهت که خیلی کم از رشته انسانی قبول میکنند)
و همچنین اگر موقعیت شغلی و جایگاهی خوب توی سطح جامعه براشون فراهم بشه؛ میبینیم که چقدر ایران میتونه پیشرفت کنه و نقص های کنونیش رو برطرف کنه.
و ای کاش که دیده بشن بچه های نخبه و پرتلاش این رشته:))