eitaa logo
منبر روشمند
866 دنبال‌کننده
756 عکس
1.1هزار ویدیو
601 فایل
🔻به فضل خدا توی مناسبت ها با چندین سخنرانی مکتوب به استقبال شما خواهیم امد. 🔻 راه ارتباط با ادمین @menbar6
مشاهده در ایتا
دانلود
📜عنوان: منِ امام حسین یا منِ شمر؟ 📖 موضوع: بی‌ادبیِ شمر ساز 🔖 قسمت ۱ از افراد تحت فرمان امیرمؤمنان علیه‌السلام بود. در جنگ، شجاعت زیادی از خود نشان داد. با شمشیر به پیشانی‌اش زدند، تا شهادت پیش رفت. در روزگار خودش به زهد و تقوا معروف بود؛ تا جایی که در خصوصش گفته شده که: به‌واسطه شدّت ریاضت و مداومت بر روزه و نماز شب، متواتراً بیمار بود. ۳۶ بار به حج رفت، و بعضاً با پای‌برهنه به مکه می‌رفت. حافظ کل قرآن بود و صوت زیبایش بسیار معروف. اهل نماز و مناجات و دعا بود. پس از نماز دست‌های خود را بلند می‌کرد و می‌گفت: اللّهُمَّ إنَّكَ تَعلَمُ أنّي شَريفٌ، فَاغفِر لي؛ خدایا تو می‌دانی که من مردی شریف هستم، مرا مورد بخشش قرار ده. اگر نیایش‌هایش را برای شما بخوانند و به شما نگویند که این‌ها مال شمر است، شما با آن‌ها گریه می‌کنید. حال می‌کنید، هیچ‌گاه گفته نمی‌شود که وقتی شمر دستش را به حلقه خانه خدا می‎زد چگونه باخدا زمزمه می‌کرد! آن‌هایی که مقابل سیدالشهدا علیه‌السلام لشکرکشی‌کردن، آدم‌فضایی نبودن! خصلت‌هایی داشتند که می‌تواند هر آدمی را تبدیل به هیولایی کند. هیولایی که حتی جلوی نوه پیغمبر هم بایسته... شمر هم یک انسان بود، یک انسانِ مسلمان که هم جانبازِ جنگ صفین بود و هم واجبات دین را به جا می‌آورد. فکر نکنید شمر اهل نماز و روزه نبوده و یا از آن دسته آدم‌هایی بوده که عرق می‌خوردند، عربده می‌کشیدند؛ شمر آدم کوچکی نیست. شمر و بسیاری دیگر که در مقابل امام حسین علیه‌السلام ایستاده بودند، آدم‌هایی بودند که پیشانی پینه‌بسته داشتند، بسیاری از آن‌ها اهل تهجد بودند. فکر می‌کنید ظهر عاشورا که این طرف اباعبدالله علیه‌السلام و اصحاب مشغول نماز بودند؛ در لشکر دشمن کسی نماز نمی‌خواند؟ پیشانی تمامی‌شان داغ سجده داشت آنان که خیمه‌گاه مرا تیر می‌زدند این مردمان غریبه نبودند، ای پدر دیروز در رکاب تو شمشیر می‌زدند در پنج نوبتی که هبا شد نمازشان بر عشق، چار مرتبه تکبیر می‌زدند در کربلا هر روز ۲۰ هزار نفر در فرات غسل می‌کردند. با قربة الی الله که حسین علیه‌السلام را بکشند می‌گفتند: غسل می‌کنیم تا ثوابش بیشتر باشد. امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ؛ همه می‌خواستند با ریختن خون او به خدا نزدیک شوند. ای‌کاش تو را به دشت غربت نکُشند لب‌تشنه پس از بیعت و دعوت نکُشند لب‌تشنه اگر کُشند و تنها و غریب ای‌کاش تو را به‌قصد قربت نکُشند... شمر آدم کوچکی نبود، او کسی است که شانزده بار با پای پیاده به سفر حج رفته است. کداممان حاضریم که یک‌بار با آن شرایط سخت صحرای عربستان پیاده به حج برویم؟ این چنین کسی حالا در کربلا، شمر می‌شود. با ورودش به کربلا همه چیز عوض می‌شود. 📝نگارنده: حسین ابراهیمی ✅ نشـراین پیام‌صـدقه‌جـاریه‌است. @menbar5
📜عنوان: منِ امام حسین یا منِ شمر؟ 📖 موضوع: بی‌ادبیِ شمر ساز 🔖 قسمت ۲ چه ویژگی‌هایی شمر با آن سابقه درخشان را تبدیل به شمر ملعونِ روز عاشورا کرد؟ که مقابل امام حسین علیه‌السلام و یاران و اهل‌بیتش ایستاد؟ سبک زندگی شمر چگونه بود که با وجود این فضایل، رذیلانه‌ترین حرکتِ روز عاشورا را رقم زد؟ در این روزها یکی از کارهایی که باید برای درس‌گیری از قیام عاشورایی انجام دهیم، تفکر و تأمل در چرایی وقوع این ماجراست. بررسی زندگی یکی از جنایت‌کاران تاریخ و سرنوشت قسی‌القلب‌ترین شخصیت کربلا، کسی که در زیارت عاشورا بارها نامش را این‌گونه زمزمه کرده‌ایم: «وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً»، بنا داریم با مرور سبک زندگی شمر، کسی که یکی از محورهای لعن زیارت عاشوراست، تأملی کنیم که چگونه شمرِ جانباز، تبدیل به شمرِ قاتل شد؟ چگونه از زخمی رکاب امام علی علیه‌السلام، قاتل پسر امام علی علیه‌السلام خلق می‌شود؟ می‌خواهیم ببینیم چه‌طور می‌شود سرباز امام علی علیه‌السلام، می‌شود قاتل پسرشان! چه‌طور می‌توان قاتل امام‌زمان شد! «قدم قدم تا شمر شدن» را باید دید برای عبرتِ شمر نشدن! یکی از ویژگی‌هایی که برای شمر در تاریخ آمده این است که شخصیت بی‌ادبی بوده است. تربیت اسلامی به دنبال این است که انسان آراسته به اخلاق نیکو باشد. در این باره خداوند در وجود انسان صفات حسنه قرار داده است. یکی از صفات حسنه ادب است، که در مقابل آن بی‌ادبی قرار دارد که صفتی مذموم و ناپسند است. شمر در کربلا بارها به اباعبدالله الحسین علیه‌السلام بی‌ادبی کرده و حرف‌های آزاردهنده‌ای زده. اثر بی‌ادبی گاهی به جنس حرف هست، گاهی هم به مخاطب آن حرف بستگی دارد. در روز عاشورا، امام حسین علیه‌السلام آتشی فراهم کرد تا مانع پیشروی لشکر دشمن شود. شمر با وقاحت و بددهانی و بی‌ادبی تمام به امام علیه‌السلام گفت: «ای حسین به‌سوی آتش شتاب کردی پیش از آنکه قیامت برسد.» امام در پاسخ او فرمود: «تو از من به آتش سزاوارتری.» بی‌اعتنایی و توجه‌نکردن و قطع‌کردن حرف‌های دیگران نشان بی‌ادبی است و توجه و گوش‌دادن به حرف دیگران علامت ادب و تربیت صحیح شخص است. 📝نگارنده: حسین ابراهیمی ✅ نشـراین پیام‌صـدقه‌جـاریه‌است. @menbar5