گفتم: عیبی نداره . .
امّا عیب داشت. کم نه، تا دلت بخواهد عیب داشت. اگر عیب نداشتن را زمین بگیریم فاصلهی حرف من با آن تا کرهی ماه بود.
اخر کسی نتوانست قانع شود
هدف از آفریده شدن دستها؛
گرفتن بود یا رها کردن ؟! . .
دستمو رها نکن مولای من :')