لحظه‌ای‌عاشـــــق‌شدیم‌وزندگی‌را‌باختیم خود‌رها‌کردیم‌وبر‌معشوق‌خود‌پرداختیم عشق‌ما‌رونق‌گرفت‌و‌حــــق‌به‌ما‌توفیق‌داد پرچم‌عشـــــــــق‌ویقین‌بر‌بــام‌دل‌افراختیم ◆

گلستان‌شهدااصفهان

●رسانہ‌معراج● https://eitaa.com/meraj133

چه‌شبایی‌زِجُدایی‌تو‌هق‌هق‌کردم خسته‌ام‌از‌همه‌عالم‌بطلب‌دق‌کردم _منوبادوریت‌امتحان‌نکن‌عزیزِعراقی‌من¹²⁸ من‌توروخیلی‌دوست‌دارم...

«خریدن آبرو به رسم امام زمان (عج)» از صبح تو نخش بودم؛ انگار یونسِ همیشه پرانرژی، تو خودش بود. فهمیدم یه جای کار می‌لنگه. نیمهٔ شعبان بود و هیئت ما یک ریال هم برای جایزه‌های قرعه‌کشی جشن پول نداشت. هر سال کمک‌هزینهٔ سفر جمکران، مشهد و کربلا می‌دادیم، اما آن سال وضع مالی هیئت بدجوری گره خورده بود. با شک و تردید پرسیدم: «یونس، اینجا نیستی! چیزی شده؟» مِـن‌مِـن‌کنان به حرف آمد و گفت: «ناصر... پول کم آوردم. هزینهٔ جمکران و مشهد جوره؛ ولی کربلا نه. تنها راهی که به ذهنم می‌رسه اینه که از حقوق خودم خرج کنم. فقط خدا کنه شرمندهٔ زنم نشم و تا آخر برج، خدا خودش برامون برسونه.» شب شد و وقت قرعه‌کشی. حاج‌آقا دست برد داخل گوی و کاغذ را درآورد. قرعهٔ سفر کربلا بود. شماره را که خواندند، زن جوانی بعد از چند ثانیه مکث، با ناباوری از جایش بلند شد. آهسته‌آهسته قدم برمی‌داشت سمت جایگاه. هرچه او نزدیک‌تر می‌شد، چشم‌های یونس خیس‌تر می‌شد... چند نفری روی سِن بودیم و در آن شلوغی نمی‌شد بپرسم: «باز چت شد پسر؟» بعدها فهمیدم داستان آن اشک‌های بی‌امان چه بود... خدا نه تنها آبروی یونس را جلوی مهمان‌های امام زمان (عج) خرید، بلکه قشنگ‌ترین تقدیر را رقم زد؛ قرعهٔ سفر کربلا به نام همسر خودش درآمده بود! انگار امام زمان (عج) می‌خواست همان‌جا، اجر و پاداش تمام روزهای دوری و تنهایی‌ را که این زن به خاطر خادمی‌های یونس تحمل کرده بود، با دست‌های خودش به او هدیه بدهد... #شهید_یونس_امیری ●رسانہ‌معراج● https://eitaa.com/meraj133

یه جون دارم اونم فدایِ یار جونی می کنم هرکی‌یه‌جورمنم‌یه جور دارم‌جوونی‌می کنم خوشم که وقت من توی هیئتای تو میگذره چی بهتر از اینکه با تو خوشگذرونی میکنم واسه من واجب تر از آب و نونه کربلا پدر منو سپرد،به امون کربلا _نوای‌شهید‌یونس‌امیری ●رسانه‌معراج● https://eitaa.com/meraj133

1:02 به‌ماه‌آسمون‌میگفت‌شمع‌شبستون منی؛ یادِعموبخیرکه‌تو،مثل‌عموجونِ‌منی...