-مرلین مونرو

توی کتاب "رختکن بزرگ" نوشته بود: از پنجره به پیاده‌رویِ مملو از جمعیّت نگاه کرد. گفت: می‌بینی، لباس‌هایی هستند که راه می‌روند،  دروغ می‌گویند، عاشق می‌شوند، می‌میرند... کمتر لباسی آن بیرون است که درونش "انسان" وجود داشته باشد. به راستی که این دنیا یک رختکنِ بزرگ است.

Needed:>>>>>

متاسفانه یا خوشبختانه به تایپ نیست، به وایبه.

اینکه یکی بشناستت با اینکه یکی بلدت باشه خیلی فاصله داره.

در ظاهر روی پاهایم ایستاده ام. گاهی می خندم و گاهی گریه می کنم. اما حقیقت این است که خسته هستم. می خواهم فرار کنم،می خواهم بروم و ناپدید شوم. -فروغ فرخزاد-

:)

نمی‌توانم‌به‌تو‌بفهمانم.نمی‌شود‌به‌دیگری فهماند‌که‌درونم‌چه‌می‌گذرد.حتی‌به‌خودم‌ نیز‌نمی‌توانم‌توضیحش دهم. -کافکا-

عیدتون مبارک .