مِشکالیس
-
-خردم کن و ویرانم کن رو تموم کردم.
خب بنظرم کتاب بدی نبود. بنظرم این حجم از معروفیت حقش نیست. فضاسازی کتاب خوب بود ولی شخصیت پردازیش بنظرم یکم ضعیف بود؛ یعنی اگه این همه ویدیو از شخصیتا که همه جا هست رو ندیده بودم احتمالا نمیتونستم تصور کنم شخصیتارو. هیجان خوبی داشت ولی پلات توییست نداشت آنچنان. بنظرم یکمی کش داده بود کتاب رو (جلد اول)، یعنی میتونست جلد یک رو زودتر تموم کنه. شخصیت مورد علاقم توی کتاب اون پسر کوچیکه جیمز بود. از پنج ستاره بنظرم دو و نیم ستاره برای جلد یک و یک و نیمش مناسبه؛ جلدای دیگش رو نخوندم پس فعلا نمیتونم نظری درمورد کل مجموعه بدم چون جلد اولش شروعی برای یه مجموعه ی طولانیه. جمله ی مورد علاقم توی کتاب: "سعی می کنم بخندم، اما انگار فراموش کرده ام چطوری" چیزی که از کتاب یاد گرفتم این بود که آدمای بد همیشه اون چیزی که تظاهر میکنن نیستن و حتما یه پیشینه ای دارن که نفرت توی دلشون جوانه زده و اینجوری شدن؛ البته این دلیل نمیشه بد باشن. درکل کتاب جالبی بود و دوستش دارم.🫂
#ادمینمآلیس - #نظرات