- شبتون "بخیر"؛)

- صبحتون "بخیر":)

درد و رنج و غم؛ اما ما زندگی نکردیم! نفهمیدیم زندگی چیست کی گذشت!؟ چگونه انقدر زود گذشت!؟ به آنی تمام شد به لحظه‌ای روزها پشت سر یکدیگر گذشت و می‌دانم که خوب نگذشت! لحظات خوبی رقم خورد اما خوب نگذشت! تنها با امیدی زنده ماندیم و تنها با امید زنده‌ایم از همان اول که پا به جهان گذاشتیم لحظه‌ای خوش ندیدیم. از سال ۸۸ تمام جنگ ها شروع شد برایمان از زمانی که کودکی بیش نبودیم.... و حالا کاملا وسط جنگیم جای آنکه درس بخوانیم، زندگی کنیم، و لذت ببریم! تنها به امید زنده ماندیم و به امید زنده خواهیم ماند.... اما دیگر رنگی باقی نمانده است! هیچ چیز رنگ ندارد حتی سیاه و سفید زندگی زمانی که رنگ و بو داشت ذره‌ای شبیه به زندگی بود؛ اما حالا نه رنگ دارد و نه بو! بوی نوروز دیگر نمی‌آید بوی ماه رمضان نیامد و نیامده است درحالیکه حالا روزهای پایانی‌اش را سپری می‌کنیم، بوی عید فطر نمی‌آید بوی خانه تکانی بوی اول مهر بوی آخر سال بوی امتحانات دی ماه بوی امتحانات خرداد بوی تابستان همه چیز بو و رنگ خود را از دست داده است و ما اکنون روح‌هایی مرده در جسمی نیمه جان هستیم که نفسی می‌آید و می‌رود دم و بازدمی وجود دارد و زمان‌ی که می‌گذرد؛ -به قلم؛

-